ततोऽपि वत्सरस्यांते तं प्रणम्याथ शक्तितः
पुन्हा वर्षाच्या शेवटी मी शक्य तितक्या श्रद्धेने त्याला वंदन केलं.
तेनैव विधिना पूजा तस्यापि विहिता मया
त्याच रीतीने मी त्याचीही पूजा केली.
ततः संवत्सरस्यांते स्वप्ने मां भास्करोऽब्रवीत्
मग वर्षाच्या शेवटी, स्वप्नात भास्कराने माझ्याशी बोललं.
परितुष्टोऽस्मि ते विप्र कर्मणाऽनेन भक्तितः ६.७६.
ब्राह्मणांनो, या भक्तीने केलेल्या कृत्यामुळे मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे.
गच्छ शीघ्रं द्विजश्रेष्ठ श्रांतोऽसि निजमंदिरम्
त्वरित जा, श्रेष्ठ द्विजा, तू थकलास; आपल्या घरी परत जा.
त्वया हृतं पुरा रुक्मं ब्राह्मणस्य महात्मनः
पूर्वी तू एका महान ब्राह्मणाचं सोनं घेतलंस.
स मया नाशितस्तुभ्यं प्रहृष्टेनाधुना द्विज
ते मी तुझ्यासाठी नष्ट केलं; आता मी आनंदी आहे, ब्राह्मणांनो.
दृश्यन्ते ये नरा लोके कुष्ठव्याधिसमाकुलाः
जगात जे लोक कुष्ठरोगाने त्रस्त दिसतात,
तस्माद्देयं यथाशक्त्या न स्तेयं कनकं बुधैः
म्हणून ज्यांना जमेल त्यांनी दान द्यावं; ज्ञानी लोकांनी सोनं चोरू नये.
एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः
असं सांगून सहस्रकिरणाने तिथून अदृश्य झाला.
यावत्पश्यामि देहं स्वं कुष्ठव्याधिपरिच्युतम्
जोपर्यंत मी स्वतःचा हा देह पाहतो, जो कुष्ठरोगामुळे त्रस्त आणि टाकलेला आहे,
तस्मात्त्वमपि विप्रेंद्र भक्त्या तद्भास्करत्रयम्
म्हणून, ब्राह्मणश्रेष्ठा, तू देखील भक्तीभावाने त्या तीन सूर्यदेवतांची पूजा कर.
किमौषधैः किमाहांरैः कटुकैरपि योजितैः
औषधांनी काय उपयोग, विधी करूनही, कडू औषधे घालूनही काय साध्य होते?
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं तां पुरीं प्रति ६.७६.
तुला शुभेच्छा असो; मी आता त्या नगरीकडे निघतो.
एवमुक्तः स पांथेन तेन विप्रः स कुष्ठभाक्
त्या प्रवाशाने असे सांगितल्यावर, तो कुष्ठरोगी ब्राह्मण
साऽब्रवीद्युक्तमुक्तं ते पांथेनानेन वल्लभ
ती म्हणाली, 'प्रिय, त्या प्रवाशाने तुला जे सांगितले, ते अगदी योग्य आहे.'
अहं त्वया समं तत्र शुश्रूषानिरता सती
मी तुझ्यासोबत तिथे सतत सेवा करण्यात मन लावीन.
एवमुक्तस्तया सोऽथ वित्तमादाय भूरिशः
ती असे म्हणाल्यावर, त्याने भरपूर धन घेतले,
प्रतिज्ञया गमिष्यामि द्रष्टुं तद्देवतात्रयम्
मी वचन देतो, त्या तीन देवतांचे दर्शन घेण्यासाठी मी जाईन.
ततः कृच्छ्रेण महता कुष्ठव्याधिसमाकुलः
मग मोठ्या कष्टाने, कुष्ठरोगाने त्रस्त होऊन,
तद्दृष्ट्वा सुमहत्क्षेत्रं तापसौघनिषेवितम्
त्याने ते विशाल तीर्थक्षेत्र पाहिले, जिथे अनेक तपस्वी वावरत होते.
अहं निर्वेदमापन्नो रोगेणाथ बुभुक्षया
रोग आणि उपासमारीमुळे मी खचून गेलो.
तस्मादत्रैव देहं स्वं विहास्यामि न संशयः
म्हणून मी इथेच आपला देह सोडणार, यात काहीच शंका नाही.
एकांतेऽपि महाभाग न सुप्तं जाग्रति त्वयि ॥ ६.७६.
महाभाग्यवती, एकांतातसुद्धा तू ना झोपतेस, ना जागी राहतेस.
तस्मादेतन्महाक्षेत्रं संप्राप्य त्वां व्यवस्थितम्
म्हणून, या पवित्र क्षेत्रात येऊन आणि तुला इथे स्थिर पाहून,
दर्शयिष्ये मुखं तेषां त्वया हीना अहं कथम्
मी तुला त्या देवतांची रूपे दाखवीन; पण तुझ्याविना मी हे कसे करू?
तस्मात्त्वया समं नाथ प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्
म्हणून, नाथा, मी तुझ्यासोबत अग्नीत प्रवेश करीन.
यावतस्तव संजाता उपवासा महामते
महामती, तू जेवढे उपवास केलेस, तेव्हापासून...
एवं तस्या विदित्वा स निश्चयं ब्राह्मणस्तदा
त्यावेळी त्या स्त्रीचे ठाम निश्चय समजून त्या ब्राह्मणाने—
भास्करं मनसि ध्यात्वा यावदग्निं समाददे
त्याने मनात सूर्याचे ध्यान करून अग्नी उचलला.