तथा तद्धृतराष्ट्रेण लिंगं पातकनाशनम्
धृतराष्ट्राने पाप नष्ट करणारे लिंग तेथे स्थापन केले.
यस्तानि पुरुषः सम्यक्पूजयेद्भक्तिभावितः
जो कोणी भक्तीभावाने त्यांची योग्य पूजा करतो—
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवपाण्डवयादवकृतलिंग प्रतिष्ठावृत्तांतवर्णनंनाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः
श्रीस्कांदे महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेत, सहाव्या नागरखंडात, हाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, कौरव, पांडव आणि यादवांनी लिंगाची प्रतिष्ठा केलेल्या वर्णनाचा चौऱ्याहत्तरावा अध्याय संपला.
रुद्रेण ब्रह्मणे दत्तं तुष्टेन द्विजसत्तमाः
रुद्राने ब्रह्माला, प्रसन्न होऊन, हे दिले, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
यदा तु स्थापितं लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम्
हाटकेश्वर नावाचे लिंग जेव्हा स्थापन झाले,
एतत्क्षेत्रं तदा दत्तं शंभुना षण्मुखस्य ह
त्या वेळी हे क्षेत्र शंभूने षण्मुखाला दिले.
ब्रह्मणा प्रार्थितेनेदं स्वयमादिममुत्तमम्
ब्रह्माने विनंती केल्यावर, त्याने स्वतः हे उत्तम आणि आद्य स्थान दिले.
कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः कुर्यात्स्वामिदर्शनम्
कार्तिक महिन्यात, कृतिका नक्षत्राच्या योगात, जो तेथे स्वामीचे दर्शन घेतो,
महासेनस्य देवस्य प्रासादं सुमनोहरम्
महासेन देवाचे मंदिर फारच सुंदर आहे.
तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे कौतुकादेत्य सत्वरम्
हे ऐकून, सर्व देवांनी उत्सुकतेने लगेच तेथे आले.
प्रासादस्योत्तरे देशे प्राच्ये देशे तथा द्विजाः
मंदिराच्या उत्तरेकडील आणि पूर्वेकडील भागात, हे द्विजांनो,
इष्ट्वा च विबुधाः सर्वे दत्त्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम्
सर्व देवांनी पूजा करून, त्यांना दक्षिणा दिली.
ततस्तु देवयजनंनाम तस्य बभूव ह तदत्रैकेन लभते क्रतुना दक्षिणावता ॥ ६.७५.
मग त्याचे नाव 'देवयजना' झाले; तेथे एका यज्ञाने दक्षिणासहित यज्ञाचे फळ मिळते.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये यज्ञ भूमिमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः
श्रीस्कांदे महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेत, सहाव्या नागरखंडात, हाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, यज्ञभूमीच्या महात्म्याचे वर्णन असलेला पंच्याहत्तरावा अध्याय संपला.
यैस्तुष्टैस्त्रिषु लोकेषु मानवो मुक्तिमाप्नुयात्
तीनही लोकांमध्ये जे संतुष्ट आहेत, त्यांच्यामुळे मनुष्याला मुक्ती मिळते.
मुण्डीरं प्रथमं तत्र कालप्रियं तथापरम्
सर्वात आधी मुंडीर आहे, त्यानंतर काळप्रिय येतो.
तत्र संक्रमते सूर्यो मुंडीरे रजनीक्षये
रात्री संपल्यावर सूर्य मुंडीरात प्रवेश करतो.
तस्मिन्काले नरो भक्त्या पश्येदप्येकमेवच
त्या वेळी, भक्तीने मनुष्य एकट्यालाही पाहू शकतो.
मध्ये कालप्रियो देवो मूलस्थानं तदन्तरे
मधोमध काळप्रिय देव आहे, त्याचे मूळ स्थान आत आहे.
तत्कथं ते त्रयस्तत्र संजाताः सूत भास्कराः
सूत, ते तीन भास्कर तिथे कसे जन्मले हे सांग.
समुद्रवीचिसंसक्तप्रोच्चप्राकारमण्डनम्
समुद्राच्या लाटांशी जोडलेल्या उंच भिंतींनी सजलेले आहे.
तत्राभूद्ब्राह्मणः कश्चित्कुष्ठव्याधिसमन्वितः
तिथे एक ब्राह्मण होता, जो कुष्ठरोगाने त्रस्त होता.
तस्य भार्याऽभवत्साध्वी कुलीना शीलमंडना
त्याची पत्नी सती, कुलीन आणि उत्तम वागणुकीची होती.
औषधानि विचित्राणि महार्घ्याण्यपि चाददे ६.७६.
तीने विविध औषधे, अगदी महागडीही घेतली.
तथा भिषग्वरान्नित्यमानिनाय च सादरम्
ती नेहमी आदराने उत्तम वैद्यांना आणत असे.
यथायथा स गृह्णाति भेषजानि द्विजोत्तमाः
तो जसा जसा औषधे घेत असे, तसा तसा द्विजश्रेष्ठ.
अथैवं वर्तमानस्य तस्य विप्रवरस्य च
असा तो उत्तम ब्राह्मण याप्रमाणेच राहात होता.
अथ विप्रं गृहं प्राप्तं दृष्ट्वा तस्य सती प्रिया
नंतर, ब्राह्मण घरी आला हे पाहून त्याची प्रिय पत्नी,
अथ तं स्नातमाचांतं कृताहारं द्विजोत्तमम्
त्याला स्नान केलेला, शुद्ध झालेला आणि जेवलेला पाहून, तो द्विजश्रेष्ठ,
तेजोऽन्वितं यथा भानुं रूपौदार्यगुणान्वितम्
सूर्यासारखी तेजस्विता, सुंदरता आणि उदार गुणांनी युक्त,