अत्राहं चैव नि र्मुक्तः स्त्रीहत्योद्भवपातकात्
इथे मी देखील स्त्रीहत्या झाल्यामुळे मिळालेल्या पापातून मुक्त झालो आहे.
येन सर्वाणि पश्यामस्तीर्थान्यायतनानि च
ज्यामुळे आपण सर्व तीर्थक्षेत्रे आणि देवळे पाहू शकतो.
अथ तद्वचनाद्राजा धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः
मग त्या वचनावरून अंबिकेचा पुत्र, राजा धृतराष्ट्र,
जगाम सत्वरं तत्र यत्र तत्क्षेत्रमुत्तमम्
लवकरच तिथे गेला, जिथे ते श्रेष्ठ क्षेत्र होते.
ब्रह्मघोषेण महता नादितं सर्वतोदिशम् क्रीडामृगैश्च संकीर्णं धावद्भिर्बहुभिस्तथा
सर्व दिशांना मोठ्या वेदघोषाचा आवाज पसरला, आणि अनेक खेळकर जनावरं इकडून तिकडे धावत होती.
ततो निवार्य सैन्यं स्वमुपद्रवभयान्नृपः
मग राजाने आपली सेना काही उपद्रव होईल या भीतीने थांबवली.
भीष्मेण सोमदत्तेन बाह्लीकेन समन्वितः
त्याच्यासोबत भीष्म, सोमदत्त आणि बाहीलिक हे होते.
सौबलेन च कर्णेन तथान्यैरपि पार्थिवैः
सोबत सौबल, कर्ण आणि इतर राजेही होते.
तेऽपि सर्वे महात्मानः क्षत्रियास्तत्र संस्थिताः
ते सर्व थोर क्षत्रिय तिथे एकत्र उभे राहिले.
स्नानं चक्रुर्विधानेन तीर्थेषु द्विजसत्तमाः ६.७२.
त्या पवित्र स्थळी श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी विधीपूर्वक स्नान केलं.
दानानि च विशिष्टानि ददुरिष्टानि चापरे
काहींनी उत्तम दान दिली, तर काहींनी आपल्याला हवी असलेली दानं दिली.
चक्रुः श्राद्धक्रियाश्चान्ये पितॄनुद्दिश्य भक्तितः
काहींनी भक्तीपूर्वक पितरांसाठी श्राद्धकर्म केलं.
अन्ये होमक्रिया भूपा जपमन्ये निरर्गलम्
काही राजांनी यज्ञ केले, तर काहींनी मनमोकळं जप केलं.
देवतायतनान्यन्ये माहात्म्यसहितानि च
काहींनी देवळं आणि त्यांच्या महिम्याने युक्त अशी स्थळं सजवली.
बलिदानैः सुवस्त्रैश्च गन्धपुष्पोपलेपनैः
त्यांनी बलिदान, सुंदर वस्त्रं, सुवासिक फुलं आणि उटणं अर्पण केलं.
मंडनैः पुष्पमालाभिः समंताद्द्विजसत्तमाः कृतार्था ब्राह्मणाः सर्वे कृतास्तै स्तत्र भक्तितः
फुलांच्या माळांनी आणि सजावटीने सगळीकडे शोभा आली; त्या भक्तीमुळे सर्व श्रेष्ठ ब्राह्मण तृप्त झाले.
एवं स्नात्वा तथाऽभ्यर्च्य देवान्विप्रान्नृपोत्तमाः
अशा प्रकारे स्नान करून, देव आणि ब्राह्मणांची पूजा करून, ते श्रेष्ठ राजे—
शंसन्तो विस्मया विष्टास्तीर्थान्यायतनानि च
तीर्थस्थळं आणि देवळांबद्दल आश्चर्याने बोलू लागले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धृतराष्ट्रादिकृतहाटकेश्वरक्षेत्रदर्शनवर्णनंनाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील श्रीहाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात, धृतराष्ट्र व इतरांनी हाटकेश्वर क्षेत्रदर्शन केल्याचं वर्णन असलेला बहात्तरावा अध्याय येथे संपला.
तस्मात्स्थानात्ततो जग्मुर्यत्र द्वारवती पुरी
त्या ठिकाणाहून ते द्वारावती नगरीकडे गेले.
तत्र गत्वा विवाहं तु चक्रुः संहृष्टमानसाः
तेथे पोहोचल्यावर त्यांनी आनंदाने विवाह सोहळा साजरा केला.
नानावादित्रघोषेण वेदध्वनियुतेन च
विविध वाद्यांच्या गजरात आणि वेदघोषात तो सोहळा पार पडला.
एवं महोत्सवो जज्ञे तत्र यावद्दिनाष्टकम्
तेथे आठ दिवस मोठा उत्सव साजरा करण्यात आला.
कृतार्थास्तत्र संजाताः सूतमागध बन्दिनः
तेथे सूत, मागध आणि भाट आपले उद्दिष्ट साध्य करू शकले.
ततस्तु नवमे प्राप्ते दिवसे कुरुपांडवाः
नववा दिवस उजाडला तेव्हा कुरू आणि पांडव—
न वयं पुंडरीकाक्ष तव रामस्य चाश्रयम्
कमलनयन, आम्ही तुझ्या किंवा रामाच्या आश्रयाला येत नाही.
तथापि च प्रगन्तव्यं स्वपुरं प्रति माध व
तरीही, माधव, आता आपल्या नगरात परतण्याची वेळ आली आहे.
स्थितानामत्र युष्माकं तत्किमौत्सुक्यमागतम्
इथे राहणाऱ्यांना इतकी आतुरता कशाची आहे?
तस्मादत्रैव तिष्ठामः सहिताः कुरुपांडवाः ६.७३.
म्हणूनच आपण सर्व कुरू आणि पांडव इथेच एकत्र राहू या.
शस्त्रशिक्षाक्रियाभिश्च दमनेन च दन्तिनाम्
शस्त्रविद्या शिकण्यात आणि हत्तींच्या शिस्तीतून,