न च ते विजयं प्रापुस्तथापि द्विजसत्तमाः
तरीही, द्विजश्रेष्ठा, त्यांना विजय मिळवता आला नाही.
अथ प्राह सहस्राक्षो भयत्रस्तो बृहस्पतिम्
मग सहस्त्रनेत्री, भीतीने घाबरून, बृहस्पतींना म्हणाला—
यथायथा रणार्थाय सदुपायान्करोम्यहम्
मी ज्या ज्या उत्तम उपायांनी युद्धासाठी प्रयत्न करतो—
तदुपायं सुराचार्य स्वबुद्ध्या त्वं प्रचिन्तय ॥ येन मे स्याज्जयो युद्धे तव कीर्तिरनिन्दिता
देवतांचे आचार्य, तूच तुझ्या बुध्दीने असा उपाय शोध की ज्यामुळे मला युद्धात विजय मिळेल आणि तुझी कीर्तीही कलंकित होणार नाही.
प्रहृष्टवदनो ज्ञात्वा जयोपायं महाहवे
महायुद्धात विजयाचा उपाय समजल्यावर त्याचा चेहरा आनंदाने उजळून गेला.
मया शक्र परिज्ञातः स उपायो महाहवे
शक्रा, मी त्या महायुद्धातील विजयाचा उपाय ओळखला आहे.
यदाभीष्टं वरं तेन प्रार्थितस्त्रिपुरांतकः
जेव्हा त्रिपुरांचा संहार करणाऱ्याला इच्छित वर मागितले गेले—
अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो ६.७०.३० न तं स्वयं महादेवः स्वशिष्यं सूदयिष्यति
हे प्रभो, तुझ्या कृपेने मी सर्व देवतांना अजिंक्य आहे; तरीसुद्धा महादेव स्वतः आपल्या शिष्याचा वध करणार नाही.
यो वै पिता स पुत्रः स्याच्छ्रुतिवाक्यमिदं स्मृतम्
जो पिता असतो तोच कधी पुत्रही होतो—हे वेदवचन स्मरणात आहे.
येन सेनाधिपत्ये तं विनियोज्य महाहवम्
त्याला सेनापतीपदी नेमून त्या महायुद्धात उतरवावे—
एष एव उपायोऽत्र मया ते परिकीर्तितः
हा उपाय मी तुला सांगितला, हाच खरा मार्ग आहे.
ततो देवगणैः सर्वैः समेतः पाकशासनः ॥। तमर्थं प्रोक्तवाञ्छंभुं विनयावनतः स्थितः
मग सर्व देवगणांसह पाका-शासन नम्रपणे शंभूंकडे गेला आणि हे कारण त्यांना सांगितले.
सुतस्य जननार्थाय कुरु यत्नं वृषध्वज
पुत्रप्राप्तीसाठी, वृषध्वजा, तू प्रयत्न कर.
प्राप्नोम्यहं च संग्रामे विजयं त्वत्प्रसादतः
आणि तुझ्या कृपेने मला युद्धात विजय मिळेल.
नान्यथा विजयो मे स्यात्संग्रामे दानवैः सह॥। इति मां प्राह देवेज्यो ज्ञात्वा सम्यङ्महामतिः
माझ्या विजयाचा दुसरा कोणताही मार्ग नाही, दानवांशी युद्धात फक्त हाच उपाय आहे — असं समजून, देवांचा शहाणा स्वामी मला म्हणाला.
अथोवाच विहस्योच्चैः शंकरस्त्रिदशेश्वरम्
मग शंकरानं हसत मोठ्याने त्रिदशेश्वराला बोललं.
पुत्रमुत्पादयिष्यामि सर्वदैत्यविनाशकम् ६.७०.
मी असा पुत्र उत्पन्न करीन, जो सर्व दैत्यांचा नाश करील.
एवमुक्त्वा महादेवो गत्वा कैलास पर्वतम्
असं म्हणून महादेव कैलास पर्वतावर गेला.
हावैर्भावैः समोपेतं हास्यैरन्यैस्तदात्मिकैः
तेव्हा त्याच्यासोबत त्याच्या खास हावभाव, मनोवृत्ती आणि हास्य होतं.
अथ देवगणाः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः
मग सगळे देवगण भीतीने घाबरलेल्या मनाने तिथे होते.
सहस्रं वत्सराणां तु रतासक्तस्य शूलिनः
शूलधारी हजार वर्षे सुखात रमला होता.
तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः
म्हणून चला, आपण तिथे जाऊया जिथे देव महेश्वर आहे.
ततस्तत्रैव संजग्मुः सर्वे देवाः सवासवाः
मग सगळे देव आणि इंद्र तिथे एकत्र आले.
अथ कैलासमासाद्य यावद्यांति भवांतिकम्
कैलास गाठल्यावर ते भवानीच्या निवासाकडे गेले.
रहस्ये भगवान्सार्धं पार्वत्या समवस्थितः
त्या वेळी भगवंत पार्वतीसोबत गुप्तपणे होते.
ततस्तैर्विबुधैः सर्वैः प्रेषितस्तत्र चानिलः
मग त्या सर्व देवांनी अनिलाला तिथे पाठवलं.
अथ वायुर्गतस्तत्र यत्रास्ते भगवाञ्छिवः ६.७०.
मग वायू तिथे गेला जिथे भगवान शिव होते.
अथ प्रचलिते शुक्रे स्थानादप्राप्तयोनिके
मग शुक्र हलला, पण त्याला आपली मूळ जागा मिळाली नव्हती.
ततो व्रीडा समोपेतस्तत्क्षणादेव चोत्थितः
त्या क्षणी लाज वाटली आणि तो उभा राहिला.
अब्रवीदथ तं वायुं विनयावनतं स्थितम्
मग त्यानं नम्रपणे उभ्या असलेल्या वायूला संबोधून सांगितलं.