तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत्
म्हणून, सर्व प्रयत्नांनी येथे त्या देवीचा आश्रय घ्यावा.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये चमत्कारीदुर्गामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील श्रीहाटकेश्वर क्षेत्र महात्म्यातील चमत्कारी दुर्गा महात्म्याचे वर्णन असलेल्या चवसष्टाव्या अध्यायाचा येथे समारोप झाला.
यत्रानर्तो नृपः सिद्धः सुहयो नाम नामतः
जिथे अनर्त नावाचा, सुहय म्हणून प्रसिद्ध असलेला राजा सिद्धीला पोहोचला—
तेनैव भूभुजा तत्र लिंगं संस्थापितं शुभम्
त्याच राजाने तिथे पवित्र लिंगाची स्थापना केली.
तत्रांगारकषष्ठ्यां यस्तडागे स्नानमाचरेत्
तिथे अंगारकाच्या सहाव्या दिवशी जो कोणी त्या तळ्यात स्नान करतो—
सर्वं कथय तत्सूत सर्वं वेत्सि न संशयः
सूत, मला सर्व काही सांग; तुला सर्व काही ठाऊक आहे, यात शंका नाही.
सर्वारिभिर्हतो युद्धे पलायनपरायणः
सर्व शत्रूंनी युद्धात मारल्यानंतर तो पळून जाण्याच्या विचारात होता.
अथ तस्य कपालं च कापालिक व्रतान्वितः
मग त्याने कवटी उचलून कापालिकाचे व्रत धारण केले.
आनर्तेश्वरसांनिध्ये वसमानो वने स्थितः
तो अनर्तेश्वराच्या सान्निध्यात, जंगलात राहू लागला.
तडागोत्थेन संपूर्णं रात्रौ कृत्वा प्रमुंचति धनी भृत्यसमोपेतः सदा पुण्यपरायणः
रात्री तळ्यातील पाणी भरून तो ते सोडतो—संपन्न, नोकरांसह, नेहमी पुण्यकर्मात रमलेला.
कस्यचित्त्वथ कालस्य पण्यबुद्ध्या द्विजोत्तमाः
काळाच्या एका टप्प्यावर, काही जणांनी व्यापाराच्या मनोवृत्तीने, हे श्रेष्ठ द्विजांनो,
अथ प्राप्तः क्रमात्सर्वैः स गच्छन्मरुमंडल म् ६.६५.
मग सर्वांनी एकामागून एक वाळवंटाच्या दिशेने प्रवास सुरू केला.
तत्र रात्रिं समासाद्य श्रांताः पांथाः समन्ततः
तेथे, रात्री झाली तेव्हा, दमलेले प्रवासी सर्वत्र थांबले.
ततः प्रत्यूषमासाद्य समुत्थाय च सत्वरम्
मग पहाट होताच, सगळे लवकर उठले.
स वै मार्गपरिश्रांतो गत्वा निद्रावशं भृशम्
तो प्रवासाने फार थकला होता, म्हणून गाढ झोपेत गेला.
न च तैः स स्मृतः सार्थैर्यैः समं प्रस्थितो गृहात्
पण घरातून सोबत निघालेले त्याचे साथीदार त्याला आठवलेच नाहीत.
एवं गते ततः सार्थे प्रोद्गते सूर्यमंडले
अशा प्रकारे घडले आणि सूर्य उगवल्यावर सारा ताफा पुढे निघून गेला.
एवं तस्य तृषार्तस्य पतितस्य धरातले
अशा रीतीने, तहानेने त्रस्त होऊन तो जमिनीवर पडला होता.
ततः किंचित्ससंज्ञोऽभून्मंदीभूते दिवाकरे
मग सूर्य मावळतीकडे झुकला तसा, त्याला थोडी शुद्ध आली.
न लक्ष्यते क्वचिन्मार्गो दृश्यते न च मानुषम् ६.६५.
कुठेही वाट दिसत नव्हती, आणि कुठेही माणूसही दिसत नव्हता.
एवं चिन्ताप्रपन्नस्य तस्य शूद्रस्य निर्जने
अशा अवस्थेत, तो शूद्र एकटा निर्जन ठिकाणी चिंता करत होता.
अथ क्षणेन शुश्राव स गीतं मधुरध्वनि
तेव्हाच, एका क्षणात त्याच्या कानावर गोड गाण्याचा स्वर आला.
अथापश्यत्क्षणेनैव प्रेतसंघैः सभावृतम्
आणि त्या क्षणातच, त्याने पाहिले की तो प्रेतांच्या झुंडीने वेढला गेला आहे.
ततस्ते पार्श्वगाः प्रेता एके नृत्यं प्रचक्रिरे
मग जवळच्या काही प्रेतांनी नाचायला सुरुवात केली.
अथासौ प्राह तं शूद्रमतिथे कुरु भोजनम्
मग त्यातील एकाने त्या शूद्राला सांगितले, 'अतिथीसाठी जेवण तयार कर.'
ततः स भोजनं चक्रे क्षुधार्तश्च पपौ जलम्
मग त्याने जेवण केले आणि भुकेने तो पाणी प्यायला.
ततः प्रेताश्च ते सर्वे प्रेतत्वेन समन्विताः
मग ती सर्व प्रेते, आपली प्रेताची अवस्था घेऊन,
एवं तेषां समस्तानां विलासैः पार्थिवोचितैः
त्यांच्या सर्वांच्या पृथ्वीवरील सवयीप्रमाणे खेळत होती.
ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमंडले
मग सकाळी, आकाश निर्मळ असताना आणि सूर्य उगवला होता.
ततश्च चिन्तयामास किमेतत्स्वप्नदर्शनम् ६.६५.
तेव्हा तो विचार करू लागला, 'हा स्वप्नाचा अर्थ काय असावा?'