तत्र निर्गच्छतो नित्यं कुर्वतश्चप्रवेशनम्
तेथे, रोज बाहेर पडताना आणि आत येताना मी हे करत असे.
ततः कालेन मे मृत्युः संजातोऽत्रैव मंदिरे
मग, काही काळाने, माझा मृत्यू याच मंदिरात झाला.
एतस्मात्कारणाद्दूरात्समभ्येत्य प्रदक्षिणाम्
म्हणून मी दूरवरून येऊन प्रदक्षिणा घालतो.
पुरा भक्तिविहीनेन कुलाये वसता मया
पूर्वी, जेव्हा मी भक्तिविना घरट्यात राहत होतो,
अधुना श्रद्धया युक्तो यत्करोमि प्रदक्षिणाम्
आता, श्रद्धेने युक्त होऊन मी प्रदक्षिणा घालतो.
साधुवादं तथा चक्रुस्तस्य भूपस्य हर्षिताः ६.६४.
तेव्हा, आनंदाने त्यांनी त्या राजाचे कौतुक केले.
ततः स पार्थिवः सर्वान्प्रणम्य द्विजसत्तमान्
नंतर त्या राजाने सर्व श्रेष्ठ ब्राह्मणांना वंदन केले.
अधुना श्रद्धया युक्तो यः करोति प्रदक्षिणाम्
आता, श्रद्धेने युक्त होऊन जो कोणी प्रदक्षिणा करतो—
ततः प्रभृति ते विप्राः सर्वे भक्तिपुरःसराः
तेव्हापासून सर्व ब्राह्मण भक्तिभावाने भरले.
प्राप्ताश्च परमां सिद्धिं वांछितां तत्प्रभावतः
आणि त्या प्रभावाने, त्यांनी इच्छित सर्वोच्च सिद्धी प्राप्त केली.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत्
म्हणून, सर्व प्रयत्नांनी येथे त्या देवीचा आश्रय घ्यावा.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये चमत्कारीदुर्गामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील श्रीहाटकेश्वर क्षेत्र महात्म्यातील चमत्कारी दुर्गा महात्म्याचे वर्णन असलेल्या चवसष्टाव्या अध्यायाचा येथे समारोप झाला.
यत्रानर्तो नृपः सिद्धः सुहयो नाम नामतः
जिथे अनर्त नावाचा, सुहय म्हणून प्रसिद्ध असलेला राजा सिद्धीला पोहोचला—
तेनैव भूभुजा तत्र लिंगं संस्थापितं शुभम्
त्याच राजाने तिथे पवित्र लिंगाची स्थापना केली.
तत्रांगारकषष्ठ्यां यस्तडागे स्नानमाचरेत्
तिथे अंगारकाच्या सहाव्या दिवशी जो कोणी त्या तळ्यात स्नान करतो—
सर्वं कथय तत्सूत सर्वं वेत्सि न संशयः
सूत, मला सर्व काही सांग; तुला सर्व काही ठाऊक आहे, यात शंका नाही.
सर्वारिभिर्हतो युद्धे पलायनपरायणः
सर्व शत्रूंनी युद्धात मारल्यानंतर तो पळून जाण्याच्या विचारात होता.
अथ तस्य कपालं च कापालिक व्रतान्वितः
मग त्याने कवटी उचलून कापालिकाचे व्रत धारण केले.
आनर्तेश्वरसांनिध्ये वसमानो वने स्थितः
तो अनर्तेश्वराच्या सान्निध्यात, जंगलात राहू लागला.
तडागोत्थेन संपूर्णं रात्रौ कृत्वा प्रमुंचति धनी भृत्यसमोपेतः सदा पुण्यपरायणः
रात्री तळ्यातील पाणी भरून तो ते सोडतो—संपन्न, नोकरांसह, नेहमी पुण्यकर्मात रमलेला.
कस्यचित्त्वथ कालस्य पण्यबुद्ध्या द्विजोत्तमाः
काळाच्या एका टप्प्यावर, काही जणांनी व्यापाराच्या मनोवृत्तीने, हे श्रेष्ठ द्विजांनो,
अथ प्राप्तः क्रमात्सर्वैः स गच्छन्मरुमंडल म् ६.६५.
मग सर्वांनी एकामागून एक वाळवंटाच्या दिशेने प्रवास सुरू केला.
तत्र रात्रिं समासाद्य श्रांताः पांथाः समन्ततः
तेथे, रात्री झाली तेव्हा, दमलेले प्रवासी सर्वत्र थांबले.
ततः प्रत्यूषमासाद्य समुत्थाय च सत्वरम्
मग पहाट होताच, सगळे लवकर उठले.
स वै मार्गपरिश्रांतो गत्वा निद्रावशं भृशम्
तो प्रवासाने फार थकला होता, म्हणून गाढ झोपेत गेला.
न च तैः स स्मृतः सार्थैर्यैः समं प्रस्थितो गृहात्
पण घरातून सोबत निघालेले त्याचे साथीदार त्याला आठवलेच नाहीत.
एवं गते ततः सार्थे प्रोद्गते सूर्यमंडले
अशा प्रकारे घडले आणि सूर्य उगवल्यावर सारा ताफा पुढे निघून गेला.
एवं तस्य तृषार्तस्य पतितस्य धरातले
अशा रीतीने, तहानेने त्रस्त होऊन तो जमिनीवर पडला होता.
ततः किंचित्ससंज्ञोऽभून्मंदीभूते दिवाकरे
मग सूर्य मावळतीकडे झुकला तसा, त्याला थोडी शुद्ध आली.
न लक्ष्यते क्वचिन्मार्गो दृश्यते न च मानुषम् ६.६५.
कुठेही वाट दिसत नव्हती, आणि कुठेही माणूसही दिसत नव्हता.