शशाप शर्वरीनाथं गत्वा तत्संनिधौ ततः
मग दक्ष त्या रात्रीच्या स्वामीच्या समोर जाऊन त्याला शाप दिला.
यस्मात्पाप न मे वाक्यं त्वया धर्मसमन्वितम्
''अरे पापी, तू माझे धर्मयुक्त बोलणे ऐकले नाहीस,''
एवमुक्त्वा ययौ दक्षश्चन्द्रोऽपि द्विजसत्तमाः
असे म्हणून दक्ष निघून गेला आणि चंद्रही, हे द्विजश्रेष्ठ, तेथून निघून गेला.
ततोऽसौ कृशतां प्राप्तः संपरित्यज्य रोहिणीम् ६.६३.
मग त्याने रोहिणीला सोडून देऊन आपले शरीर कृश केले.
क्षयव्याधिप्रणाशाय पृच्छ मानश्चिकित्सकान्
आपली कृशता घालवण्यासाठी त्याने वैद्यांकडे विचारणा केली.
तथापि मुच्यते नैव यक्ष्मणा स निशापतिः
तरीही, रात्रीचा स्वामी त्या रोगातून मोकळा झाला नाही.
ततो वैराग्यमापन्नस्तीर्थयात्रापरायणः
मग त्याला वैराग्य आले आणि तो तीर्थयात्रेला लागला.
अथासौ भ्रममाणस्तु तीर्थान्यायतनानि च
मग तो विविध तीर्थक्षेत्रे आणि देवळांमध्ये भटकू लागला.
तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा प्रभासं वीक्ष्य रात्रिपः
तेथे स्नान करून, शुद्ध होऊन, त्याने रात्री प्रभास क्षेत्राकडे पाहिले.
अपश्यद्रोमकंनाम स मुनि संशितव्रतम्
तेथे त्याला रोमक नावाचा, व्रताला कटिबद्ध असलेला ऋषी दिसला.
तं दृष्ट्वा स प्रणम्योच्चै स्ततः प्रोवाच सादरम्
त्याला पाहून त्याने खाली वाकून नमस्कार केला आणि आदराने बोलू लागला.
परिक्षीणोऽस्मि विप्रेंद्र क्षयव्याधिप्रभावतः
ब्राह्मणश्रेष्ठा, मला क्षय रोगाच्या प्रभावामुळे खूपच अशक्तपणा आला आहे.
मया चिकित्सकाः पृष्टास्तैरुक्तं भेषजं कृतम्
मी वैद्यांना विचारले, त्यांनी सांगितलेली औषधे घेतली आहेत.
यदि नैवोपदेशं मे कञ्चित्त्वं संप्रदास्यसि ६.६३.
जर तू मला काही उपाय सांगितला नाहीस—
शक्यते किं पुनस्तस्य दक्षस्यामिततेजसः
अमर्याद तेज असलेल्या त्या दक्षासाठी कोणता उपाय शक्य आहे?
तस्मादत्रोपदेशं ते प्रयच्छामि सुसंमतम्
म्हणून मी तुला इथे उत्तम असा एक उपाय सांगतो.
नादेयं किंचिदस्तीह देवदेवस्य शूलिनः
देवतांचा देव, त्रिशूळधारी शंकरासाठी येथे काहीही अशक्य नाही.
अष्टषष्टिषु तीर्थेषु सत्यं वासः सदा क्षितौ
अठ्ठावन्न तीर्थांमध्ये, पृथ्वीवर सदैव वास करणे हेच खरे आहे.
आराधय ततो नित्यं श्रद्धापूतेन चेतसा
म्हणून, श्रद्धेने शुद्ध झालेल्या मनाने रोज त्याची पूजा कर.
तस्मिन्प्रभासके क्षेत्रे दिव्यलिंगानि शूलिनः
त्या प्रभास क्षेत्रात त्रिशूळधारी महादेवाची दिव्य लिंगे आहेत.
ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य संदर्शनं गतः
मग महादेव प्रसन्न होऊन त्याच्यासमोर प्रकट झाले.
चन्द्र उवाच परं क्षीणोऽस्मि देवेश यक्ष्मणाहं पदांतिकम्
चंद्र म्हणाला: देवाधिदेव, मला क्षयरोगाने फारच अशक्तपणा आला आहे, मृत्यू जवळ आला आहे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भगवान्वृषभध्वजः
त्याची ती वचने ऐकून, वृषभध्वज भगवान—
एष चंद्रस्त्वया शप्तो जामाता न कृतं शुभम् ६.६३.
हा चंद्र तुझ्यामुळे शापित झाला; तुझ्या जावयाने शुभ कर्म केले नाही.
नाकरोन्मे पुरः प्रोच्य करिष्यामीत्य सत्यवाक्
त्याने तुझ्यासमोर 'मी करीन' असे खरे बोलले, पण प्रत्यक्षात काही केले नाही.
तेन शप्तस्तु कोपेन सुतार्थे वृषभध्वज
म्हणून, आपल्या मुलीच्या रागाने वृषभध्वजाने त्याला शाप दिला.
समाः संवीक्षते नित्यं मम वाक्यादसंशयम्
तो माझ्या आज्ञेप्रमाणे नेहमी महिने लक्षात ठेवतो, यात काहीच शंका नाही.
तस्मात्पक्षं क्षयं यातु पक्षं वृद्धिं प्रगच्छतु
म्हणून एक पक्ष क्षीण होवो आणि दुसरा वाढू द्यावा.
ततो दक्षस्तथेत्युक्त्वा जगाम निजमन्दिरम्
तेव्हा दक्षाने 'तसेच होवो' असे म्हणून आपल्याच घरी गेला.
भूयोऽपि प्रार्थयाभीष्टं मत्तस्त्वं शशलांछन
शशिलांछन, पुन्हा एकदा तू मला हवे ते वर मागू शकतोस.