नमस्कृत्वाऽथ तामूचे कृतांजलिपुटा स्थिता
नंतर तिने हात जोडून वाकून तिला नमस्कार केला आणि बोलली.
तथान्यासामपींद्राणि देवतानामसंशयम्
इतर देवतांच्या राण्याही नक्कीच असेच करतात.
अप्यहं नरकं रौद्रं प्रगच्छामींद्रवल्लभे
इंद्राची प्रिया, जरी मला भयंकर नरकात जावे लागले तरी चालेल.
अनादिमध्यपर्य्यन्ता ज्ञानैश्वर्यसम न्विता
ती अनादी, अमध्य, अनंत असून ज्ञान आणि ऐश्वर्याने युक्त आहे.
यामाराधयते विष्णुर्ब्रह्मा रुद्रश्च वासवः
विष्णू, ब्रह्मा, रुद्र आणि वासव तिची पूजा करतात.
यया व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
तीच या तिन्ही लोकांसह चराचर सृष्टीत सर्वत्र व्यापून आहे.
ममाज्ञां पालयन्ति स्म देवदानवपन्नगाः
माझ्या आज्ञेचे देव, दानव आणि सर्प यांनी कधी काळी पालन केले.
किंनरा गुह्का यक्षाः किं पुनर्मर्त्यधर्मिणः
किंनर, गुह्यक आणि यक्ष यांनीही तसेच केले—मग धर्माचा मार्ग पाळणाऱ्या माणसांनी तर नक्कीच करायला हवे.
तन्नूनं वज्रघातेन चूर्णयिष्यामि ते शिरः
म्हणून मी नक्कीच वज्राचा प्रहार करून तुझे डोके फोडीन.
धैर्यमालंब्य तां प्राह भूय एव सुरेश्वरीम् ६.६२.
धैर्य धरून त्याने पुन्हा देवतांची राणीला संबोधले.
यस्याः प्राप्तं त्वयैश्वर्यं परा तां तोषयाम्यहम्
जिच्यामुळे तुला हे सर्वश्रेष्ठ राज्य मिळाले, तिला मी संतुष्ट करण्याचा प्रयत्न करीन.
तथापि वधयोग्यां मां मन्यसे विक्षिपायुधम्
तरीही, शस्त्र धारण करणाऱ्या मला तू मारण्यास योग्य समजतोस.
तच्छुत्वा कुरु यच्छ्रेयो विचिन्त्य मनसा ततः मां निषूदयितुं शक्ताः पार्वत्यां शरणं गताम्
हे ऐकून, मनात जे योग्य वाटते ते विचार करून कर; कारण पार्वतीच्या आश्रयाला गेलेल्या मला तू नष्ट करू शकत नाहीस.
तस्माद्द्रुतं दिवं गच्छ मा त्वं कोपं वृथा कुरु
म्हणून, लवकरच स्वर्गात परत जा; तुझा राग व्यर्थ जाऊ देऊ नकोस.
चिन्तयामास तदिदं मरणे कृतनिश्चया
मरणाचा निश्चय करून तिने हे सर्व मनात विचार केले.
न प्रसीदति मे देवी यस्मात्पर्वतनंदिनी
कारण पर्वतराजाची कन्या, देवी, माझ्यावर प्रसन्न होत नाही.
तन्नूनं ज्वलनं दीप्तं सेवयिष्यामि सत्वरम्
म्हणून मी नक्कीच त्वरित प्रज्वलित अग्नीच्या जवळ जाईन.
दुग्धकुंदेन्दुसंकाशं संजातं सहसा वृषम्
अचानक, दूध, कुंद आणि चंद्रासारखा तेजस्वी बैल प्रकट झाला.
चतुर्भुजां प्रसन्नास्यां दिव्यरूपसमन्विताम्
तिने चार हातांची, प्रसन्न चेहऱ्याची आणि दिव्य रूपाने शोभणारी मूर्ती पाहिली.
ततः सम्यक्समालोक्य ज्ञात्वा तां पर्वतात्मजाम् ६.६२.
मग तिने नीट पाहून, तिला पर्वतराजाची कन्या आहे हे ओळखले.
नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते सर्ववासिनि
देवतांच्या देवी, सर्वत्र वास करणारी, तुला नमस्कार.
शक्रादयोऽपि देवास्ते परमार्थेन नो विदुः
इंद्रापासून इतर सर्व देवताही तुला खऱ्या अर्थाने ओळखू शकत नाहीत.
यस्याः सर्वं महीव्योमजलाग्निपवनात्मकम्
जिच्या स्वरूपात पृथ्वी, आकाश, पाणी, अग्नी आणि वारा—all काही आहे.
न तस्या जन्मनि ब्रह्मा न नाशाय महेश्वरः
जिच्या जन्माचा ब्रह्मा आणि संहाराचा महेश्वरही शोध लावू शकत नाहीत.
तथाष्टगुणमैश्वर्यं यस्याः स्वाभाविकं परम्
जिचं आठ प्रकारचं नैसर्गिक आणि सर्वोच्च ऐश्वर्य आहे,
यस्या रूपाण्यनेकानि सम्यग्ध्यानपरायणाः
जिची अनेक रूपं आहेत आणि खरी ध्यानाला वाहिलेल्या लोकांना तीच आकर्षित करते,
हृदि संकल्प्य यद्रूपं ध्यानेनार्चंति योगिनः
योगी आपल्या मनात जिचं रूप ठेऊन, ध्यानानं तिची पूजा करतात,
तां देवीं मानुषी भूत्वा कथं स्तौमि महेश्वरीम्
मी एक मानव असून, त्या महान आणि सर्वश्रेष्ठ देवीचं स्तवन कसं करू?
असंदिग्धं प्रदास्यामि यत्ते हृदि सदा स्थितम्
जे तुझ्या हृदयात नेहमीच आहे, ते मी तुला निःसंशयपणे देईन.
तत्किं तेन करिष्यामि सांप्रतं जरयावृता ॥ ६.६२.
पण आता मला त्याचं काय करायचं, कारण मी म्हातारपणानं वेढले आहे.