ततः सुवर्णमादाय त्यक्त्वा तां रुधिरप्लुताम्
मग त्यांनी ते सुवर्ण घेतले आणि रक्ताने माखलेली तिला तिथेच सोडून दिले.
यत्तया पार्वती स्पृष्टा ततो वै खण्डशः कृता ६.६२.
कारण तिने पार्वतीला स्पर्श केला होता, म्हणून तिला तुकडे तुकडे करण्यात आले.
समुद्रप्रतिमं चारु पद्मिनीखंडमंडितम्
समुद्रासारखे सुंदर, कमळांच्या गटांनी सजलेले ते ठिकाण होते.
सेवितं बहुभिर्हंसैर्बकैश्चक्रैः समंततः
तेथे अनेक हंस, बगळे आणि चक्रवाक पक्षी सर्वत्र वावरत असत.
प्रासादं तत्समीपस्थं साधु दृष्टिमनोहरम्
त्या जवळ एक भव्य आणि मनमोहक राजवाडा होता.
ततस्तत्र तपस्तेपे गौरीं संस्थाप्य भक्तितः
तेथे तिने भक्तीभावाने गौरीची स्थापना करून तपस्या केली.
प्रातः स्नात्वा तु हेमंते गौरीं संपूज्य भक्तितः
हिवाळ्यात सकाळी स्नान करून, तिने भक्तीपूर्वक गौरीची पूजा केली.
ततश्च शिशिरे प्राप्ते सायं प्रातः समाहिता
नंतर हिवाळा येताच, ती सकाळ-संध्याकाळ एकाग्र राहू लागली.
वसंते नृत्यगीतैश्च तोषयामास पार्वतीम्
वसंत ऋतूमध्ये तिने नृत्य आणि गाण्याने पार्वतीला आनंद दिला.
पञ्चाग्निसाधका ग्रीष्मे फलाहारं तपस्विनी
उन्हाळ्यात ती तापस्विनी फळ खाऊनच पंचाग्नि साधना करत होती.
वर्षासु च जलाहारा भूत्वा सा विष कन्यका ६.६२.
पावसाळ्यात ती विषकन्या फक्त पाणी पिऊन राहिली.
एवमाराधयंत्याश्च तस्या देवीं गिरेः सुताम्
अशा प्रकारे तिने गिरिसुतेला भक्तीभावाने पूजले.
मुखं वलिभिराक्रान्तं पलितैरंकितं शिरः
तिच्या चेहऱ्यावर सुरकुत्या उमटल्या होत्या आणि केस पांढरे झाले होते.
कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्परीक्षार्थमेव सा
काही काळानंतर, तिची परीक्षा घेण्यासाठी,
सुधावदातं सूर्याभं कैलासशिखरोपमम्
ती सुधेसारखी उजळ, सूर्यासारखी तेजस्वी आणि कैलास शिखरासारखी दिसली.
समास्थाय वृता स्त्रीभिर्देवानां सर्वतो दिशम्
ती अनेक स्त्रियांनी वेढलेली, देवांच्या सर्व दिशांना तोंड करून बसली.
पांडुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि
तिच्या डोक्यावर पांढऱ्या रंगाचा छत्र धरला होता.
गन्धर्वैर्गीयमानासीत्ततः प्रोवाच सादरम्
गंधर्व गाणे गात असताना, तिने आदराने बोलायला सुरुवात केली.
अनेन तपसा तुष्टा पुष्कलेन तवाधुना त्रैलोक्येऽपि स्वयं प्राप्ता दयां कृत्वा तवोपरि
तुझ्या या मोठ्या तपामुळे मी तृप्त झाले असून, तिन्ही लोकांतून स्वतः दयाळूपणे तुझ्याकडे आले आहे.
त्वया महत्तपस्तप्तं ध्यायंत्या हरवल्लभाम् ६.६२.
तू हराच्या प्रियेला ध्यान करत मोठे तप केले आहेस.
नमस्कृत्वाऽथ तामूचे कृतांजलिपुटा स्थिता
नंतर तिने हात जोडून वाकून तिला नमस्कार केला आणि बोलली.
तथान्यासामपींद्राणि देवतानामसंशयम्
इतर देवतांच्या राण्याही नक्कीच असेच करतात.
अप्यहं नरकं रौद्रं प्रगच्छामींद्रवल्लभे
इंद्राची प्रिया, जरी मला भयंकर नरकात जावे लागले तरी चालेल.
अनादिमध्यपर्य्यन्ता ज्ञानैश्वर्यसम न्विता
ती अनादी, अमध्य, अनंत असून ज्ञान आणि ऐश्वर्याने युक्त आहे.
यामाराधयते विष्णुर्ब्रह्मा रुद्रश्च वासवः
विष्णू, ब्रह्मा, रुद्र आणि वासव तिची पूजा करतात.
यया व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
तीच या तिन्ही लोकांसह चराचर सृष्टीत सर्वत्र व्यापून आहे.
ममाज्ञां पालयन्ति स्म देवदानवपन्नगाः
माझ्या आज्ञेचे देव, दानव आणि सर्प यांनी कधी काळी पालन केले.
किंनरा गुह्का यक्षाः किं पुनर्मर्त्यधर्मिणः
किंनर, गुह्यक आणि यक्ष यांनीही तसेच केले—मग धर्माचा मार्ग पाळणाऱ्या माणसांनी तर नक्कीच करायला हवे.
तन्नूनं वज्रघातेन चूर्णयिष्यामि ते शिरः
म्हणून मी नक्कीच वज्राचा प्रहार करून तुझे डोके फोडीन.
धैर्यमालंब्य तां प्राह भूय एव सुरेश्वरीम् ६.६२.
धैर्य धरून त्याने पुन्हा देवतांची राणीला संबोधले.