ततोऽर्जुनः प्रहृष्टात्मा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु
मग अर्जुनाचा मन आनंदित झाला आणि त्याने त्यांना पुष्कळ धन दिले.
माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शृण्वतां पापनाशनम्
हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, पाप नष्ट करणारे महात्म्य त्यांनी ऐकले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः
अशी हाटकेश्वर क्षेत्राच्या महात्म्यात, नर आणि आदित्याच्या महात्म्याचे वर्णन असलेला साठावा अध्याय, महापुराण स्कंदामध्ये, सहाशे नगरखंडात, एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेत संपतो.
कथं जातं महाभाग किंप्रभावं तु तद्वद
हे महाभाग, हे कसे झाले आणि त्याची शक्ती काय आहे, ते मला सांग.
ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च सर्वलोकहिते रतः
तो ब्राह्मणांचा भक्त, शरण देणारा आणि सर्व लोकांच्या हितासाठी कार्य करणारा होता.
तस्य भार्याऽभवत्साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी
त्याची पत्नी साध्वी होती, आणि त्याच्या प्राणांपेक्षा अधिक प्रिय होती.
अथ तस्यां समुत्पन्ना प्राप्ते वयसि पश्चिमे
मग तिच्या शेवटच्या वयात तिच्या पोटी एक मूल जन्माला आले.
तत आनीय विप्रान्स ज्योतिर्ज्ञानविचक्षणान्
मग त्याने ज्योतिषशास्त्रात पारंगत ब्राह्मणांना बोलावले.
चंद्रे वापि चतुर्दश्यां सा भवेद्विषकन्यका
चंद्राच्या किंवा इतर कोणत्याही पक्षात, चतुर्दशीला जन्मलेली मुलगी विषकन्या असते.
यस्तस्याः प्रतिगृह्णाति पाणिं पार्थिवसत्तम
हे राजश्रेष्ठ, जो तिचा हात विवाहात स्वीकारतो—
यस्मिन्सा जायते हर्म्ये षण्मासाभ्यंतरे च तत्
ज्या घरात ती जन्मते, त्या ठिकाणी सहा महिन्यांच्या आत—
सेयं तव सुता राजन्यथोक्ता विष कन्यका
हे राजा, तुझी ही कन्या, सांगितल्याप्रमाणे, विषकन्या आहे.
तस्मादिमां परित्यज्य सुखी भव नराधिप ६.६१.
म्हणून तिला सोडून दे आणि सुखी रहा, हे नराधिप.
अन्यदेहोद्भवं कर्म फलिष्यति तथापि मे
तरीही, दुसऱ्या शरीरातून उत्पन्न झालेले कर्म माझ्या जीवनात फळ देईल.
शुभं वा यदि वा पापं न तु शक्यं प्ररक्षितुम्
शुभ असो वा पाप असो, त्याचं रक्षण करणं शक्य नाही.
येनयेन शरीरेण यद्यत्कर्म करोति यः
माणूस ज्या देहाने, ज्या प्रकारची कर्म करतो—
यस्यां यस्यामवस्थायां क्रियतेऽत्र शुभाशुभम्
तो ज्या अवस्थेत, ज्या वेळी, ज्या ठिकाणी, जे काही चांगलं किंवा वाईट करतो—
न नश्यति पुराकर्म कृतं सर्वेंद्रियैरिह
सर्व इंद्रियांनी इथे पूर्वी केलेली कर्म कधीच नष्ट होत नाहीत.
आयुः कर्म च वित्तं च विद्या निधनमेव च
आयुष्य, कर्म, संपत्ती, विद्या आणि मृत्यूसुद्धा—
यथा वृक्षेषु वल्लीषु कुसुमानि फलानि च
जसं झाडांवर आणि वेलींवर फुलं आणि फळं येतात—
येनैव यद्यथा पूर्वं कृतं कर्म शुभाशुभम्
पूर्वी ज्याने जसं आणि जे काही चांगलं किंवा वाईट केलं असेल—
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम्
जसं हजार गायींमध्ये वासरू आपल्या आईला शोधून काढतं—
अन्यदेहकृतं कर्म न कश्चित्पुरुषो भुवि ६.६१.
या पृथ्वीवर कोणताही माणूस दुसऱ्या देहाने केलेल्या कर्माचं फळ भोगत नाही.
अन्यथा शास्त्रगर्भिण्या धिया धीरो महीयते
नाहीतर, शास्त्रांनी भरलेल्या बुद्धीमुळे ज्ञानी माणसाचा सन्मान केला जातो.
स्वकृतान्युपतिष्ठंति सुखदुःखानि देहिनाम्
स्वतः केलेली सुखदुःखं देहधारकाला आपोआप मिळतात.
सुशीघ्रमभिधावन्तं निजं कर्मानुधावति
माणूस कितीही वेगाने पळला, तरी त्याचं स्वतःचं कर्म त्याचा पाठलाग करतं.
यथा छायातपौ नित्यं सुसंबद्धौ परस्परम्
जसं सावली आणि ऊन नेहमी एकमेकांशी घट्ट जोडलेले असतात—
येन यत्रोपभोक्तव्यं सुखं वा दुःखमेव वा
कोणाला, कुठे, जे सुख किंवा दुःख भोगायचं आहे—
प्रमाणं कर्मभूतानां सुखदुःखोपपादने
कर्माचं प्रमाणच सुखदुःख निर्माण होण्याचं कारण असतं.
तैलक्षये यथा दीपो निर्वाणमधिगच्छति
जसं तेल संपलं की दिवा विझून जातो—