चापबाणधराः सर्वे यथा वै यमकिंकराः
सर्वजण धनुष्य आणि बाण घेऊन, जणू यमाचे सेवकच होते.
मृगयूथमनु प्राप्तमस्मिन्स्थाने जलाश्रये वयं सर्वे परिश्रांताः क्षुत्तृड्भ्यां च विशेषतः
या ठिकाणी, जलाशयाजवळ, हरणांच्या कळपाबरोबर आम्ही सर्वजण आलो आहोत, आणि विशेषतः भूक व तहान यामुळे खूप थकलो आहोत.
तीर्थस्यास्य प्रभावेण सत्यमेतदसंशयम्
या तीर्थाच्या प्रभावामुळे, हे खरे आहे आणि यात काहीच शंका नाही.
कृत्वा स्नानं जले तस्मिन्सद्यः सिद्धिं गता नृप
त्या पाण्यात स्नान केल्यावर, राजन, लगेचच सिद्धी मिळते.
ततः शक्रस्तु तद्दृष्ट्वा तीर्थं पापहरं नृप
मग, राजन, इंद्राने ते पाप दूर करणारे तीर्थ पाहिले.
अद्यापि मनुजास्तत्र बुधाष्टम्यां नराधिप 7.3.28.
आजही, राजाधिराज, ज्ञानी लोक तिथे अष्टमीच्या दिवशी जातात.
पितृमेधफलं कृत्स्नं श्राद्धदानादवाप्नुयुः
तेथे श्राद्ध आणि दान केल्यासारखे पितृकार्याचे सर्व फल मिळते.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे मनुष्यतीर्थप्रभाव वर्णनंनामाष्टाविंशोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार संहितेतील सातव्या प्रभासखंडाच्या तिसऱ्या अर्बुदखंडातील 'मनुष्यतीर्थप्रभाववर्णन' नावाच्या अठ्ठाविसाव्या अध्यायाचा इथे समारोप झाला.
यत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
जिथे मनुष्य नीट स्नान करतो, तिथे तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
पुराऽभून्नृपतिर्नाम सुप्रभः परवीरहा
पूर्वी सुप्रभ नावाचा, शत्रूंचा नाश करणारा एक राजा होता.
न तथा स्त्रीषु नो भोगे नाश्वयाने न वारणे
स्त्रियांमध्ये, भोगात, घोड्यावर किंवा हत्तीवर बसण्यात तितका आनंद नाही.
स कदाचिन्नृपश्रेष्ठ मृगासक्तोऽर्बुदं गतः
एकदा, राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या त्या राजाला शिकार करण्याची आवड होती, म्हणून तो अर्बुदाकडे गेला.
स्तनं धयन्तीं सुस्निग्धां शिशोः क्षीरानुरागिणः
त्याने एक मऊशार प्राणी पाहिला, जी आपल्या पिल्लाला दूध पाजत होती आणि पिल्लू तिच्या दुधावर प्रेम करत होते.
अथ सा पार्थिवं दृष्ट्वा प्रगृहीतशरासनम्
मग तिने तो राजा हातात धनुष्य घेऊन उभा आहे हे पाहिले.
ततः सा कोपसन्तप्ता भूपालं प्रत्यभाषत
ती रागाने पेटून त्या राजाशी बोलू लागली.
शयानो मैथुनासक्तः स्तनपो व्याधिपीडितः
कोणी झोपलेला, मैथुनात मग्न, पिल्लाला दूध पाजणारा किंवा आजारी असताना—
तदद्य मरणं जातं मम सर्वं नृपाधम
राजाधम, आज माझ्या मृत्यूची वेळ सर्व प्रकारे आली आहे.
यस्मादहमधर्मेण हता भूमिपते त्वया 7.3.29.
राजा, तू अधर्माने मला मारलेस म्हणून मी मरण पावले.
तां वै प्रसादयामास प्राणशेषां तदा मृगीम्
मग त्या मृगीचे प्राण थोडेच शिल्लक असताना, त्याने तिला शांत करण्याचा प्रयत्न केला.
अविवेकान्मया भद्रे हता त्वं निर्घृणेन च
मृदु प्राण्या, मी अज्ञान आणि निर्दयतेने तुला मारले.
धेनुं तया समालापात्प्रकृतिं यास्यसे पुनः
तिच्याशी बोलल्यानंतर, तू पुन्हा गायीच्या आपल्या मूळ अवस्थेत परत जाशील.
एवमुक्त्वा मृगी राजाग्रतः प्राणैर्व्ययुज्यत
असं सांगून ती हरिणी राजाच्या समोर प्राण सोडून गेली.
अथाऽसौ पार्थिवः सद्यो रौद्रास्यः समजायत भक्षयामास तां सेनामात्मीयां क्रोधमूर्च्छितः
मग तो राजा लगेचच रौद्र चेहरा करून, प्रचंड रागावून आपल्या स्वतःच्या सैन्याला खाऊ लागला.
ततस्ते सैनिका राजन्हतशेषाः सुदुःखिताः
मग, राजन, उरलेले सैनिक फारच दुःखी झाले.
निवेदयन्तो वृत्तांतं चत्वरेषु त्रिकेषु च
ते घडलेली घटना चौकात आणि तिठ्यांवर सांगू लागले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पुत्रं भूरिपराक्रमम्
ती वचने ऐकून, त्याचा पराक्रमी मुलगा,
कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्मिन्सानौ नृपोत्तम
काही काळानंतर, राजन, त्या वंशात,
तत्रैका गौः परिभ्रष्टा स्वयूथात्तृणतृष्णया ॥ 7.3.29.
तेथे एक गाय आपल्या कळपापासून तृणाची तहान लागून वेगळी पडली होती.
अच्छिन्नाग्रतृणं या तु सदा भक्षयते नृप
राजा, ती गाय नेहमी अखंड गवतच खात असे.
तत्राससाद तां व्याघ्रो दंष्ट्रोत्कटमुखावहः
तेथे, मोठ्या दातांनी भयंकर तोंड असलेला वाघ तिच्या जवळ आला.