अथासौ कलिनाविष्टो द्यूतं चक्रे महीपतिः
नंतर, कलियुगाच्या प्रभावाखाली, त्या राजाने जुगार खेळायला सुरुवात केली.
ततः स व्यसनासक्तो वार्यमाणोऽपि सज्जनैः
मग, संकटात गुंतून, चांगल्या लोकांनी थांबवण्याचा प्रयत्न केला तरीही, तो थांबला नाही.
अथ तां स समादाय प्रविष्टो गहनं वनम्
मग त्याने तिला सोबत घेतलं आणि घनदाट जंगलात गेला.
ततः स चिंतयामास यद्येषा भीममंदिरे
नंतर त्याने विचार केला, 'जर ती भीमाच्या घरी गेली तर...''
न मया तत्र गंतव्यं कथंचिदपि मानिना
‘मी, अभिमानी असून, कोणत्याही परिस्थितीत तिथे जाऊ शकत नाही.’
येन त्यक्ता मया साध्वी कुण्डिनं याति तत्पुरम् प्रजगाम वनं घोरं वन्यश्वापदसंकुलम्॥ ६.५४.
मी तिला सोडून दिल्यावर ती सद्गुणी स्त्री कुंडिन या नगरात गेली, आणि मी मात्र जंगली प्राण्यांनी भरलेल्या भयंकर जंगलात गेलो.
प्रत्यूषे चापि सोत्थाय यावत्पश्यति भाभिनी
पहाटे ती उठली आणि तिच्या नजरेला जिथपर्यंत दिसत होतं तिथपर्यंत पाहू लागली.
ततो विलप्य दुःखार्ता करुणं तत्र कानने
मग ती फार दुःखी होऊन त्या जंगलात हळहळत रडू लागली.
नलोऽपि च वने तस्मिन्भ्रममाणो महीपतिः
नल राजा देखील त्या जंगलात भटकत होता.
ततस्तद्वनमुत्सृज्य जगामान्यन्महावनम्
मग त्याने ते जंगल सोडून दुसऱ्या मोठ्या जंगलात प्रवेश केला.
एवं स पृथिवीपालो भ्रममाणोवनाद्वनम्
अशा प्रकारे तो राजा एक जंगल सोडून दुसऱ्या जंगलात भटकत राहिला.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तं तन्महानवमीदिनम्
इतक्यात मोठा नवमीचा दिवस उजाडला.
ततः स मृन्मयीं कृत्वा चर्ममुण्डधरां नृपः
मग त्या राजाने मातीची एक चर्ममुंडा देवीची मूर्ती तयार केली.
ततस्तस्याः स्तुतिं कृत्वा पुरः स्थित्वा कृतांजलिः
मग त्याने हात जोडून तिच्यासमोर उभा राहून तिची स्तुती केली.
जय सर्वगते देवि चर्ममुण्डधरे वरे
सर्वत्र व्यापून असणाऱ्या चर्ममुंडा देवी, वर देणाऱ्या माता, तुझा विजय असो!
कालरात्रि जयाचिन्त्ये नवम्यष्टमिवल्लभे ॥ ६.५४.
काळरात्री, अगम्य देवी, नवमी आणि अष्टमीच्या प्रिय देवी, तुझा विजय असो!
भीमरूपे सुरूपे च महाविद्ये महाबले
भीषण आणि सुंदर रूप असणारी, महान विद्या आणि बल असणारी देवी,
नित्यरूपे जगद्धात्रि सुरामांसवसाप्रिये
सदैव एकसारखी, जगाची पालन करणारी, देवांच्या मांस आणि चरबीला प्रिय असणारी,
शवयानरते रम्ये भुजंगाभरणान्विते
श्मशानात रमणारी, सर्पांचे दागिने घातलेली,
फेत्कारा रवशोभिष्ठे गीतवाद्यविराजिते
'फेट्' अशा आवाजांनी आणि गाण्याच्या वाद्यांच्या गोड ध्वनींनी गूंजणारी,
त्वं रतिस्त्वं धृतिस्तुष्टिस्त्वं गौरी त्वं सुरेश्वरी
तूच प्रेम, तूच धैर्य, तूच समाधान, तूच गौरी, तूच देवतांची राणी आहेस.
यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु स्त्रीरूपं देवि दृश्यते
तीनही लोकांत जिथे कुठे स्त्रीरूप दिसते, ते सर्व तुझंच रूप आहे, देवी.
येन सत्येन तेन त्वमत्रावासं द्रुतं कुरु
या सत्याच्या जोरावर, तू इथे लवकर येऊन वास कर.
प्रोवाच दर्शनं गत्वा तं नृपं भक्तवत्सला
मग भक्तांवर प्रेम करणारी देवी त्या राजासमोर प्रकट होऊन त्याच्याशी बोलली.
तस्माद्गृहाण मत्तस्त्वं वरं मनसि संस्थितम्
म्हणूनच, तुझ्या मनात जी इच्छा आहे, ती वर माझ्याकडून घे.
सा मया निर्जने मुक्ता वने व्यालगणान्विते ॥ ६.५४.
मी तिला एकट्या अरण्यात, जिथे अनेक वन्य प्राणी होते, तिथे सोडून दिलं.
अखण्डशीलां निर्दोषां यथाहं त्वत्प्रसादतः
तुझ्या कृपेने, जशी तुझी व्रतशीलता आहे, तशीच माझीही अखंड आणि निर्दोष वागणूक झाली.
स्तोत्रेणानेन यो देवि स्तुतिं कुर्यात्पुरस्तव
देवी, जो कोणी हा स्तोत्र तुझ्यासमोर भक्तीने म्हणेल,
सोऽपि पार्थिवशार्दूलो लेभे सर्वं तयोदितम्
राजांमध्ये वाघासारखा असलेल्यानेही तिच्या सांगण्याप्रमाणे सर्व काही मिळवलं.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नलनिर्मितचर्ममुण्डामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
अशा प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या ऐंशी एक हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात, हाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात, नलाने तयार केलेल्या चर्ममुण्डाच्या माहात्म्याचे वर्णन असलेला चोपन्नावा अध्याय संपला.