ततस्ते मंत्रिणो वृद्धाः स च राजा मुनीश्वरः
तेव्हा त्या राजाचे वयोवृद्ध मंत्री आणि तो राजा, हे मुनीश्रेष्ठ,
भ्रूणगर्तां समासाद्य तामेव द्विजसत्तमाः
भ्रूणगर्तेला पोहोचल्यावर, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणांनीही तसंच केलं.
गताश्च परमां सिद्धिं कालेनाल्पेन दुर्लभाम्
आणि त्यांनी थोड्याच वेळात मिळणं कठीण असं, सर्वश्रेष्ठ सिद्धी मिळवली.
ततःप्रभृति सा गर्ता प्रख्याता धरणीतले ६.५३.
त्या वेळेपासून ती गर्ता पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाली.
तत्र कृष्णचतुर्दश्यां यः श्राद्धं कुरुते नरः
जो कोणी कृष्णपक्षातील चतुर्दशीला तिथे श्राद्ध करतो,
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्
म्हणून, सर्वतोपरी प्रयत्न करून तिथे श्राद्ध करावं.
नलेन स्थापिता पूर्वं स्वयमेव महात्मना
पूर्वी, नल या महात्म्याने स्वतः ती स्थापन केली होती.
अभ्यर्चयति तां भक्त्या यो महानवमी दिने
जो कोणी महा-नवमीच्या दिवशी भक्तीभावाने तिची पूजा करतो,
वीरसेनसुतः पूर्वं नलोनाम महीपतिः
पूर्वी वीरसेनाचा मुलगा नल नावाचा राजा होता.
भार्या तस्याभवत्साध्वी प्राणेभ्योपि गरीयसी
त्याची पत्नी सद्गुणी होती, आणि त्याला स्वतःच्या प्राणांपेक्षा अधिक प्रिय होती.
अथासौ कलिनाविष्टो द्यूतं चक्रे महीपतिः
नंतर, कलियुगाच्या प्रभावाखाली, त्या राजाने जुगार खेळायला सुरुवात केली.
ततः स व्यसनासक्तो वार्यमाणोऽपि सज्जनैः
मग, संकटात गुंतून, चांगल्या लोकांनी थांबवण्याचा प्रयत्न केला तरीही, तो थांबला नाही.
अथ तां स समादाय प्रविष्टो गहनं वनम्
मग त्याने तिला सोबत घेतलं आणि घनदाट जंगलात गेला.
ततः स चिंतयामास यद्येषा भीममंदिरे
नंतर त्याने विचार केला, 'जर ती भीमाच्या घरी गेली तर...''
न मया तत्र गंतव्यं कथंचिदपि मानिना
‘मी, अभिमानी असून, कोणत्याही परिस्थितीत तिथे जाऊ शकत नाही.’
येन त्यक्ता मया साध्वी कुण्डिनं याति तत्पुरम् प्रजगाम वनं घोरं वन्यश्वापदसंकुलम्॥ ६.५४.
मी तिला सोडून दिल्यावर ती सद्गुणी स्त्री कुंडिन या नगरात गेली, आणि मी मात्र जंगली प्राण्यांनी भरलेल्या भयंकर जंगलात गेलो.
प्रत्यूषे चापि सोत्थाय यावत्पश्यति भाभिनी
पहाटे ती उठली आणि तिच्या नजरेला जिथपर्यंत दिसत होतं तिथपर्यंत पाहू लागली.
ततो विलप्य दुःखार्ता करुणं तत्र कानने
मग ती फार दुःखी होऊन त्या जंगलात हळहळत रडू लागली.
नलोऽपि च वने तस्मिन्भ्रममाणो महीपतिः
नल राजा देखील त्या जंगलात भटकत होता.
ततस्तद्वनमुत्सृज्य जगामान्यन्महावनम्
मग त्याने ते जंगल सोडून दुसऱ्या मोठ्या जंगलात प्रवेश केला.
एवं स पृथिवीपालो भ्रममाणोवनाद्वनम्
अशा प्रकारे तो राजा एक जंगल सोडून दुसऱ्या जंगलात भटकत राहिला.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तं तन्महानवमीदिनम्
इतक्यात मोठा नवमीचा दिवस उजाडला.
ततः स मृन्मयीं कृत्वा चर्ममुण्डधरां नृपः
मग त्या राजाने मातीची एक चर्ममुंडा देवीची मूर्ती तयार केली.
ततस्तस्याः स्तुतिं कृत्वा पुरः स्थित्वा कृतांजलिः
मग त्याने हात जोडून तिच्यासमोर उभा राहून तिची स्तुती केली.
जय सर्वगते देवि चर्ममुण्डधरे वरे
सर्वत्र व्यापून असणाऱ्या चर्ममुंडा देवी, वर देणाऱ्या माता, तुझा विजय असो!
कालरात्रि जयाचिन्त्ये नवम्यष्टमिवल्लभे ॥ ६.५४.
काळरात्री, अगम्य देवी, नवमी आणि अष्टमीच्या प्रिय देवी, तुझा विजय असो!
भीमरूपे सुरूपे च महाविद्ये महाबले
भीषण आणि सुंदर रूप असणारी, महान विद्या आणि बल असणारी देवी,
नित्यरूपे जगद्धात्रि सुरामांसवसाप्रिये
सदैव एकसारखी, जगाची पालन करणारी, देवांच्या मांस आणि चरबीला प्रिय असणारी,
शवयानरते रम्ये भुजंगाभरणान्विते
श्मशानात रमणारी, सर्पांचे दागिने घातलेली,
फेत्कारा रवशोभिष्ठे गीतवाद्यविराजिते
'फेट्' अशा आवाजांनी आणि गाण्याच्या वाद्यांच्या गोड ध्वनींनी गूंजणारी,