अत्र संनिहितो नित्यं भ्रूणरूपेण शंकरः
इथे नेहमी भ्रूणरूपाने शंकर कायम वास करतो.
यदा प्रपतितं लिंगं देवदेवस्य शूलिनः
जेव्हा त्रिशूळधारी देवाधिदेवाचं लिंग खाली पडलं,
लज्जितेन स्ववासार्थं महद्दुःखयुतेन च
लाजून, स्वतःच्या स्थानासाठी आणि मोठ्या दुःखाने भरून,
सर्वपापहरा तेन गर्तेयं पृथि वीपते ६.५३.
त्यामुळे, हे पृथ्वीच्या राजांनो, ही खड्डी सर्व पापं दूर करते.
सोऽपि पार्थिवशार्दूलः प्रहृष्टः स्वपुरं ययौ
तो राजसिंह आनंदाने आपल्या नगरात परत गेला.
ततस्तं पापनिर्मुक्तं तेजसा भास्करोपमम्
मग तो पापमुक्त होऊन सूर्यासारख्या तेजाने चमकू लागला.
सोऽपि ब्राह्मणशार्दूलो वसिष्ठस्तं महीपतिम्
त्या ब्राह्मणसिंह वसिष्ठाने त्या राजाला पाहिलं,
दिष्ट्या मुक्तोसि राजेंद्र पापाद्ब्रह्मवधोद्भवात्
राजाधिराज, सुदैवाने तू ब्रह्महत्या या पापातून मुक्त झाला आहेस.
तस्मात्कीर्तय भूपाल कस्मिंस्तीर्थे समागतः
म्हणून, राजन, जेव्हा तू कोणत्याही पवित्र ठिकाणी एकत्र येतोस, तेव्हा तिथे ही कथा सांग.
ततः स कथयामास भ्रूणगर्तासमुद्भवम्
मग त्याने भ्रूणगर्तेचा उगम सांगितला.
ततस्ते मंत्रिणो वृद्धाः स च राजा मुनीश्वरः
तेव्हा त्या राजाचे वयोवृद्ध मंत्री आणि तो राजा, हे मुनीश्रेष्ठ,
भ्रूणगर्तां समासाद्य तामेव द्विजसत्तमाः
भ्रूणगर्तेला पोहोचल्यावर, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणांनीही तसंच केलं.
गताश्च परमां सिद्धिं कालेनाल्पेन दुर्लभाम्
आणि त्यांनी थोड्याच वेळात मिळणं कठीण असं, सर्वश्रेष्ठ सिद्धी मिळवली.
ततःप्रभृति सा गर्ता प्रख्याता धरणीतले ६.५३.
त्या वेळेपासून ती गर्ता पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाली.
तत्र कृष्णचतुर्दश्यां यः श्राद्धं कुरुते नरः
जो कोणी कृष्णपक्षातील चतुर्दशीला तिथे श्राद्ध करतो,
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्
म्हणून, सर्वतोपरी प्रयत्न करून तिथे श्राद्ध करावं.
नलेन स्थापिता पूर्वं स्वयमेव महात्मना
पूर्वी, नल या महात्म्याने स्वतः ती स्थापन केली होती.
अभ्यर्चयति तां भक्त्या यो महानवमी दिने
जो कोणी महा-नवमीच्या दिवशी भक्तीभावाने तिची पूजा करतो,
वीरसेनसुतः पूर्वं नलोनाम महीपतिः
पूर्वी वीरसेनाचा मुलगा नल नावाचा राजा होता.
भार्या तस्याभवत्साध्वी प्राणेभ्योपि गरीयसी
त्याची पत्नी सद्गुणी होती, आणि त्याला स्वतःच्या प्राणांपेक्षा अधिक प्रिय होती.
अथासौ कलिनाविष्टो द्यूतं चक्रे महीपतिः
नंतर, कलियुगाच्या प्रभावाखाली, त्या राजाने जुगार खेळायला सुरुवात केली.
ततः स व्यसनासक्तो वार्यमाणोऽपि सज्जनैः
मग, संकटात गुंतून, चांगल्या लोकांनी थांबवण्याचा प्रयत्न केला तरीही, तो थांबला नाही.
अथ तां स समादाय प्रविष्टो गहनं वनम्
मग त्याने तिला सोबत घेतलं आणि घनदाट जंगलात गेला.
ततः स चिंतयामास यद्येषा भीममंदिरे
नंतर त्याने विचार केला, 'जर ती भीमाच्या घरी गेली तर...''
न मया तत्र गंतव्यं कथंचिदपि मानिना
‘मी, अभिमानी असून, कोणत्याही परिस्थितीत तिथे जाऊ शकत नाही.’
येन त्यक्ता मया साध्वी कुण्डिनं याति तत्पुरम् प्रजगाम वनं घोरं वन्यश्वापदसंकुलम्॥ ६.५४.
मी तिला सोडून दिल्यावर ती सद्गुणी स्त्री कुंडिन या नगरात गेली, आणि मी मात्र जंगली प्राण्यांनी भरलेल्या भयंकर जंगलात गेलो.
प्रत्यूषे चापि सोत्थाय यावत्पश्यति भाभिनी
पहाटे ती उठली आणि तिच्या नजरेला जिथपर्यंत दिसत होतं तिथपर्यंत पाहू लागली.
ततो विलप्य दुःखार्ता करुणं तत्र कानने
मग ती फार दुःखी होऊन त्या जंगलात हळहळत रडू लागली.
नलोऽपि च वने तस्मिन्भ्रममाणो महीपतिः
नल राजा देखील त्या जंगलात भटकत होता.
ततस्तद्वनमुत्सृज्य जगामान्यन्महावनम्
मग त्याने ते जंगल सोडून दुसऱ्या मोठ्या जंगलात प्रवेश केला.