तस्याधस्ताच्छिला विप्रा विद्यते वैष्णवी शुभा
त्या स्थानाच्या खाली, हे ब्राह्मणहो, एक पवित्र वैष्णव शिळा आहे.
सदा महानदीतोयक्षालिता मुक्तिदा नृणाम् ६.५२.
ती शिळा नेहमी महानदीच्या पाण्याने धुतली जाते आणि ती लोकांना मुक्ती देते.
त्रिवेणी वहते तस्याः पुरतो भुक्तिमुक्तिदा
त्या शिळेसमोर त्रिवेणी वाहते, जी भोग आणि मोक्ष देते.
नूनं मुक्तिर्भवेत्तेषां चिता भस्मनि गोष्पदम्
ज्यांची चितेची राख तिथल्या गायीच्या खुराच्या ठशात पोहोचते, त्यांना नक्कीच मुक्ती मिळते.
तस्यैवोत्तरदिग्भागे रुद्रकोटिर्द्विजोत्तमाः
त्या तलावाच्या उत्तरेला, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, रुद्रकोटी आहे.
महायोगिस्वरूपेण दाक्षिणात्या द्विजोत्तमाः
दक्षिणेकडील श्रेष्ठ ब्राह्मणांच्या रूपात, तो महायोगी आहे.
ततः कौतूहलाविष्टाः श्रद्धया परया युताः
मग, उत्कंठेने आणि मोठ्या श्रद्धेने भरलेले,
अहंपूर्वमहंपूर्वं वीक्षयिष्यामि तं हरम्
मी आधी त्या हराचे दर्शन घेईन, मी सगळ्यांपेक्षा आधी पाहीन.
एतेषां मध्यतो यस्तं महायोगिनमीश्वरम्
त्यांच्या मध्ये जो कोणी त्या महायोगी ईश्वराचे दर्शन घेतो,
ततस्तेषामभिप्रायं ज्ञात्वा देवो महेश्वरः
मग त्यांची इच्छा ओळखून, देव महेश्वर—
हेलया दर्शनं प्राप्तः सर्वेषां द्विजसत्तमाः
सर्वांना सहजपणे त्या दर्शनाचा लाभ झाला, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो.
तदर्थं पठितः श्लोको नारदेन पुरा द्विजाः ६.५२.
त्या हेतूसाठी नारदांनी पूर्वी एक श्लोक म्हटला होता, हे ब्राह्मणहो.
आषाढीं कार्तिकीं माघीं तथा चैत्रसमुद्भवाम्
आषाढ, कार्तिक, माघ आणि चैत्र महिन्यात—
आजन्मशतसाहस्रं कृत्वा पापं नरः क्षितौ
जर एखाद्या माणसाने पृथ्वीवर शंभर हजार जन्म पाप केले असले—
रुद्रावर्त्ते नरो गत्वा दृष्ट्वा योगेश्वरं हरम्
तो जर रुद्रावर्त येथे जाऊन योगेश्वर हराचे दर्शन घेत असेल—
यस्तत्र कुरुते श्राद्धं महायोगिपुरे द्विजाः
जो कोणी त्या महायोग्याच्या नगरीत श्राद्ध करतो, हे ब्राह्मणहो—
उपवासपरो भूत्वा यः कुर्याद्रात्रिजागरम्
जो उपवास करून रात्रभर जागरण करतो—
तत्र यः कपिलां दद्याद्ब्राह्मणायाहिताग्नये
जो तेथे अग्निहोत्र करणाऱ्या ब्राह्मणाला कपिला गाय दान करतो—
षडक्षरं जपेद्यस्तु महायोगिपुरः स्थितः
जो महायोग्याच्या नगरीसमोर उभा राहून षडक्षर मंत्राचा जप करतो—
यस्तस्य पुरतो भक्त्या जपेद्वा शतरुद्रियम्
जो त्याच्या समोर भक्तीने शतरुद्रीयाचा जप करतो—
गीतं वा यदि वा नृत्यं तत्पुरः कुरुते नरः
किंवा त्या नगरीत त्याच्या समोर गाणे किंवा नृत्य करतो—
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठाः स मुनिर्ब्रह्मसंभवः ६.५२.
असे सांगून ब्रह्मापासून जन्मलेल्या त्या ऋषींनी श्रेष्ठ ब्राह्मणांना संबोधले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रुद्रकोटिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडातील हाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात 'रुद्रकोटीचे माहात्म्य' या दोनपन्नासाव्या अध्यायाचा समारोप झाला.
प्रभूताश्चर्यसंयुक्तं बहुसिद्धनिषेवितम्
तेथे असंख्य अद्भुत गोष्टी आहेत आणि अनेक सिद्धांनी त्या ठिकाणी वास केला आहे.
यस्य मध्यगतो नित्यं स्वयमेव महेश्वरः
ज्याच्या मध्यभागी स्वयं महेश्वर नेहमी वास करतो.
वैशाख्यां यो नरस्तत्र कृत्वा श्राद्धं समाहितः पूजयेद्दक्षिणां मूर्तिं समाश्रित्य द्विजोत्तमाः
जो कोणी वैशाख महिन्यात तेथे एकाग्रतेने श्राद्ध करतो आणि दक्षिण दिशेची मूर्ती भक्तीने पूजतो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो—
दश पूर्वान्दशातीतानात्मानं च द्विजोत्तमाः
त्याचे दहा पूर्वज, दहा नंतरचे आणि स्वतः, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो—
यो यं काममभिध्याय तत्र पीठं प्रपूजयेत्
जो कोणी ज्या इच्छेने तेथे पवित्र आसनाची पूजा करतो—
स तत्कृत्स्नमवाप्नोति यदपि स्यात्सुदुर्लभम्
तो सर्व काही मिळवतो, अगदी जे मिळवणे फार कठीण आहे तेही.
श्रद्धायुक्तो नरो यो वा उपवासपरः शुचिः स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्
जो माणूस श्रद्धेने, उपवासात आणि शुद्धतेत रमतो, तो मरण आणि वार्धक्यापासून मुक्त असलेल्या सर्वोच्च अवस्थेला पोहोचतो.