अथ तृप्तेन मांसस्य ज्ञातस्तेन रसो द्विजाः
मग जेवून तृप्त झाल्यावर, त्या द्विजाने मांसाचा स्वाद ओळखला.
यस्मान्मांसं त्वया दत्त्वा व्रतभंगः कृतो मम
'तू मला मांस दिल्यामुळे माझे व्रत भंगले आहे.'
ततः स भूपतिर्भीतः प्रणम्य च मुनीश्वरम्
तेव्हा घाबरलेला राजा त्या ऋषीला वंदन करू लागला.
तव क्षुत्क्षामकण्ठस्य मया भक्तिः कृता मुने
'मुनिवर, तुझ्या उपासमारीने कोरड्या पडलेल्या घशासाठी मी भक्तीने सेवा केली.'
तस्मात्कुरु प्रसादं मे भक्तस्य विनतस्य च
'म्हणून, मी भक्त आणि नम्र आहे, कृपया माझ्यावर कृपा कर.'
विशेषेण व्रतस्यांते चातुर्मास्योद्भवस्य च
'विशेषतः व्रताच्या शेवटी आणि चातुर्मास्याच्या प्रारंभावेळी—'
उपवासपरो भूत्वा मांसमश्नाति यो द्विजः ६.४९.
जो द्विज उपवास करत असतानाही मांस खातो,
तस्माद्व्रतं प्रणष्टं मे चातुर्मास्यसमुद्भवम्
म्हणून माझं चातुर्मास्यातून उद्भवलेलं व्रत नष्ट होतं.
भक्तियुक्तस्य दीनस्य निर्दोषस्य विशेषतः
विशेषतः जो भक्तीने भरलेला, दुःखी आणि निष्पाप आहे,
दर्शयिष्यति ते मुक्तिस्तदा तूर्णं भविष्यति
त्याला मुक्ती दाखवली जाईल आणि ती लवकरच मिळेल.
एवमुक्त्वा स विप्रेन्द्रो जगाम निजमाश्रमम्
असं म्हणून तो श्रेष्ठ ब्राह्मण आपल्या आश्रमात गेला.
नष्टस्मृतिस्ततस्तूर्णं दृष्ट्वा जंतून्पुरःस्थितान्
मग त्याची स्मृती हरपली आणि त्याने समोर उभे असलेले प्राणी पटकन पाहिले.
अथ ते मंत्रिणस्तस्य शापस्यातं महीपतेः
तेव्हा त्या राजाचे मंत्री शापाचा परिणाम ओळखू लागले.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कलशेश्वराख्याने कलशनृपतेर्दुर्वाससः शापेन व्याघ्रत्वप्राप्तिवर्णनंनामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात, श्रीहाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात, कलशेश्वराख्यानात, कलशनृपतीला दुर्वासांच्या शापामुळे वाघरुप प्राप्तीचे वर्णन असलेला एकोणसाठावा अध्याय संपला.
एवं तस्य नरेन्द्रस्य व्याघ्ररूपस्य कानने
त्या राजाने वाघाचे रूप घेऊन जंगलात वास केला.
कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्मिन्देशे द्विजोत्तमाः
काही काळानंतर, त्या प्रदेशात, हे श्रेष्ठ द्विजांनो,
तत्रास्ति नन्दिनीनाम धेनुः पीनपयोधरा
तेथे नंदिनी नावाची, भरभरून दूध देणारी गाय आहे.
अथ सा निजयूथस्य सदाग्रे तृणवांछया
ती नेहमी आपल्या कळपाच्या पुढे राहून, गवताची इच्छा करत असे.
अपश्यत्तेजसा युक्तं स्वयमेव व्यवस्थितम्
तेथे तिने तेजाने युक्त, स्वतः उभे असलेले काहीतरी पाहिले.
ततस्तस्योपरि स्थित्वा सुस्राव सुमहत्पयः
मग तिच्या अंगावर उभी राहून तिने भरपूर दूध सोडले.
एवं तां स्नपनं तस्य सदा लिंगस्य कुर्वतीम्
अशा प्रकारे ती नेहमी त्या लिंगाचे स्नान घालत असे.
अन्यस्मिन्दिवसे तत्र स्थाने व्याघ्रः समागतः
दुसऱ्या दिवशी, त्याच ठिकाणी वाघ आला.
अथ सा तत्र आयाता पतिता दृष्टिगोचरे
मग ती तेथे आली आणि त्याच्या नजरेस पडली.
ततः सा गोकुले बद्धं स्मृत्वा स्वं लघुवत्सकम् ६.५०.
मग तिने आपल्या गोठ्यात बांधलेल्या छोट्या वासराचे स्मरण केले.
अद्यैकाहं च संप्राप्ता कानने जनवर्जिते
आज मी एकटीच या निर्जन जंगलात आले आहे.
येन सत्येन भक्त्याद्य स्नपनायाहमागता
आज मी खरी श्रद्धा आणि भक्तीने पवित्र स्नानासाठी आले आहे.
एवं सा करुणं यावन्नन्दिनी विलपत्यलम्
अशा प्रकारे नंदिनी दयनीय स्वरात रडू लागली.
तस्मादिष्टतमं देवं स्मर स्वर्गकृते शुभे
म्हणून, शुभे, तू स्वर्गासाठी तुझ्या सर्वात प्रिय देवतेचे स्मरण कर.
शिवार्चनकृते मृत्युर्मम जातः शुभावहः
शिवाची पूजा करण्यासाठी माझ्या मृत्यूने मला शुभता दिली आहे.
वत्सो मे गोकुले बद्धः स्मरमाणो ममागमम्
माझा वासरू गोठ्यात बांधले आहे; त्याची आठवण येऊन मी इथे आले.