कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनि सत्तमः
काही काळाने, श्रेष्ठ दुर्वासा ऋषी तेथे आले.
अथोत्थाय नृपस्तूर्णं सम्मुखः प्रययौ मुदा
राजा त्वरित उठून आनंदाने त्यांच्या समोर गेला.
ततः प्रणम्य तं भक्त्या प्रक्षाल्य चरणौ स्वयम्
मग त्याने भक्तीभावाने त्यांना वंदन करून स्वतः त्यांच्या पायांची प्रार्थना केली.
इदं राज्यममी पुत्रा इमा नार्य इदं धनम्
'हे राज्य, हे माझे पुत्र, या स्त्रिया आणि हे धन—'
गृहागताय विप्राय व्रतिनेऽस्मद्विधाय च
'—माझ्या घरी आलेल्या ब्राह्मण पाहुण्यासाठी, व्रतीसाठी आणि माझ्यासारख्या व्यक्तीसाठी आहेत.'
न मे किञ्चिद्धनैः कार्यं न राज्येन नृपोत्तम
'राजाधिराज, मला धनाची किंवा राज्याची काही गरज नाही.'
तस्माद्यत्किञ्चिदन्नं ते सिद्धमस्ति गृहे नृप ६.४९.
'म्हणून, राजन, तुझ्या घरी जे काही अन्न तयार आहे—'
अन्नं भोज्यकृते तस्मै प्रददौ स्वयमेव हि
त्याने स्वतःच त्यांना जेवणासाठी तयार केलेले अन्न दिले.
व्यञ्जनानि विचित्राणि पक्वान्नानि बहूनि च तथा मांसं विचित्रं च लवणाद्यैः सुसंस्कृतम्
तिथे विविध स्वादिष्ट पदार्थ, अनेक शिजवलेले अन्न आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे मांस, मीठ व इतर मसाल्यांनी छान बनवलेले होते.
अथासौ बुभुजे विप्रः क्षुत्क्षामस्त्वरयान्वितः
मग तो ब्राह्मण, उपासमारीने थकलेला आणि घाईने, जेवू लागला.
अथ तृप्तेन मांसस्य ज्ञातस्तेन रसो द्विजाः
मग जेवून तृप्त झाल्यावर, त्या द्विजाने मांसाचा स्वाद ओळखला.
यस्मान्मांसं त्वया दत्त्वा व्रतभंगः कृतो मम
'तू मला मांस दिल्यामुळे माझे व्रत भंगले आहे.'
ततः स भूपतिर्भीतः प्रणम्य च मुनीश्वरम्
तेव्हा घाबरलेला राजा त्या ऋषीला वंदन करू लागला.
तव क्षुत्क्षामकण्ठस्य मया भक्तिः कृता मुने
'मुनिवर, तुझ्या उपासमारीने कोरड्या पडलेल्या घशासाठी मी भक्तीने सेवा केली.'
तस्मात्कुरु प्रसादं मे भक्तस्य विनतस्य च
'म्हणून, मी भक्त आणि नम्र आहे, कृपया माझ्यावर कृपा कर.'
विशेषेण व्रतस्यांते चातुर्मास्योद्भवस्य च
'विशेषतः व्रताच्या शेवटी आणि चातुर्मास्याच्या प्रारंभावेळी—'
उपवासपरो भूत्वा मांसमश्नाति यो द्विजः ६.४९.
जो द्विज उपवास करत असतानाही मांस खातो,
तस्माद्व्रतं प्रणष्टं मे चातुर्मास्यसमुद्भवम्
म्हणून माझं चातुर्मास्यातून उद्भवलेलं व्रत नष्ट होतं.
भक्तियुक्तस्य दीनस्य निर्दोषस्य विशेषतः
विशेषतः जो भक्तीने भरलेला, दुःखी आणि निष्पाप आहे,
दर्शयिष्यति ते मुक्तिस्तदा तूर्णं भविष्यति
त्याला मुक्ती दाखवली जाईल आणि ती लवकरच मिळेल.
एवमुक्त्वा स विप्रेन्द्रो जगाम निजमाश्रमम्
असं म्हणून तो श्रेष्ठ ब्राह्मण आपल्या आश्रमात गेला.
नष्टस्मृतिस्ततस्तूर्णं दृष्ट्वा जंतून्पुरःस्थितान्
मग त्याची स्मृती हरपली आणि त्याने समोर उभे असलेले प्राणी पटकन पाहिले.
अथ ते मंत्रिणस्तस्य शापस्यातं महीपतेः
तेव्हा त्या राजाचे मंत्री शापाचा परिणाम ओळखू लागले.
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कलशेश्वराख्याने कलशनृपतेर्दुर्वाससः शापेन व्याघ्रत्वप्राप्तिवर्णनंनामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील सहाव्या नागरखंडात, श्रीहाटकेश्वर क्षेत्राच्या माहात्म्यात, कलशेश्वराख्यानात, कलशनृपतीला दुर्वासांच्या शापामुळे वाघरुप प्राप्तीचे वर्णन असलेला एकोणसाठावा अध्याय संपला.
एवं तस्य नरेन्द्रस्य व्याघ्ररूपस्य कानने
त्या राजाने वाघाचे रूप घेऊन जंगलात वास केला.
कस्यचित्त्वथ कालस्य तस्मिन्देशे द्विजोत्तमाः
काही काळानंतर, त्या प्रदेशात, हे श्रेष्ठ द्विजांनो,
तत्रास्ति नन्दिनीनाम धेनुः पीनपयोधरा
तेथे नंदिनी नावाची, भरभरून दूध देणारी गाय आहे.
अथ सा निजयूथस्य सदाग्रे तृणवांछया
ती नेहमी आपल्या कळपाच्या पुढे राहून, गवताची इच्छा करत असे.
अपश्यत्तेजसा युक्तं स्वयमेव व्यवस्थितम्
तेथे तिने तेजाने युक्त, स्वतः उभे असलेले काहीतरी पाहिले.
ततस्तस्योपरि स्थित्वा सुस्राव सुमहत्पयः
मग तिच्या अंगावर उभी राहून तिने भरपूर दूध सोडले.