राजसूयकृतेऽस्माकं सदा बुद्धिः प्रवर्तते
राजसूय यज्ञ करण्याचा आमचा नेहमीच विचार असतो.
सर्वैस्तैर्जायते यज्ञः पार्थिवैः करदीकृतैः
सर्व जे राजे कर देतात, त्यांच्यामुळे तो यज्ञ पूर्ण होतो.
ततो युद्धार्थिनं मां ते वारयंति हितैषिणः
म्हणून, तुझे हित चिंतणारे मला युद्ध करण्यापासून थांबवतात.
तस्मात्तव प्रसादेन राजसूयो भवेन्मखः
म्हणून, तुझ्या कृपेने राजसूय यज्ञ यशस्वी होईल.
सोऽपि लब्धवरो भूपः स्वमेव भवनं गतः
तो राजा वर मिळवून आपल्या राजवाड्यात परत गेला.
एवं तेन नरेन्द्रेण पूर्वं तत्र विनिर्मितौ
त्या राजाने पूर्वी तिथे त्या दोघांना स्थापले.
यस्ताभ्यां कुरुते पूजां संप्राप्ते पंचमी दिने सुतं प्राप्नोति सोऽभीष्टं स्ववंशोद्धरणक्षमम्
जो कोणी त्या दोघांची पाचव्या दिवशी पूजा करतो, त्याला इच्छित असा वंश वाढवणारा पुत्र मिळतो.
सूत उवाच तत्रैवास्ति महापुण्यो ह्रदतीरे व्यवस्थितः
सूतम्हणाले: तिथेच सरोवराच्या काठी एक फार पुण्यवान स्थान आहे.
दृष्ट्वा प्रमुच्यते पापान्मनुष्यः कलशेश्वरम्
कळेश्वराचे दर्शन घेतल्यावर मनुष्य पापांपासून मुक्त होतो.
पुरासीत्कलशोनाम यदुवंशसमुद्भवः
पूर्वी यदुवंशात कळश नावाचा एक राजा होता.
कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनि सत्तमः
काही काळाने, श्रेष्ठ दुर्वासा ऋषी तेथे आले.
अथोत्थाय नृपस्तूर्णं सम्मुखः प्रययौ मुदा
राजा त्वरित उठून आनंदाने त्यांच्या समोर गेला.
ततः प्रणम्य तं भक्त्या प्रक्षाल्य चरणौ स्वयम्
मग त्याने भक्तीभावाने त्यांना वंदन करून स्वतः त्यांच्या पायांची प्रार्थना केली.
इदं राज्यममी पुत्रा इमा नार्य इदं धनम्
'हे राज्य, हे माझे पुत्र, या स्त्रिया आणि हे धन—'
गृहागताय विप्राय व्रतिनेऽस्मद्विधाय च
'—माझ्या घरी आलेल्या ब्राह्मण पाहुण्यासाठी, व्रतीसाठी आणि माझ्यासारख्या व्यक्तीसाठी आहेत.'
न मे किञ्चिद्धनैः कार्यं न राज्येन नृपोत्तम
'राजाधिराज, मला धनाची किंवा राज्याची काही गरज नाही.'
तस्माद्यत्किञ्चिदन्नं ते सिद्धमस्ति गृहे नृप ६.४९.
'म्हणून, राजन, तुझ्या घरी जे काही अन्न तयार आहे—'
अन्नं भोज्यकृते तस्मै प्रददौ स्वयमेव हि
त्याने स्वतःच त्यांना जेवणासाठी तयार केलेले अन्न दिले.
व्यञ्जनानि विचित्राणि पक्वान्नानि बहूनि च तथा मांसं विचित्रं च लवणाद्यैः सुसंस्कृतम्
तिथे विविध स्वादिष्ट पदार्थ, अनेक शिजवलेले अन्न आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे मांस, मीठ व इतर मसाल्यांनी छान बनवलेले होते.
अथासौ बुभुजे विप्रः क्षुत्क्षामस्त्वरयान्वितः
मग तो ब्राह्मण, उपासमारीने थकलेला आणि घाईने, जेवू लागला.
अथ तृप्तेन मांसस्य ज्ञातस्तेन रसो द्विजाः
मग जेवून तृप्त झाल्यावर, त्या द्विजाने मांसाचा स्वाद ओळखला.
यस्मान्मांसं त्वया दत्त्वा व्रतभंगः कृतो मम
'तू मला मांस दिल्यामुळे माझे व्रत भंगले आहे.'
ततः स भूपतिर्भीतः प्रणम्य च मुनीश्वरम्
तेव्हा घाबरलेला राजा त्या ऋषीला वंदन करू लागला.
तव क्षुत्क्षामकण्ठस्य मया भक्तिः कृता मुने
'मुनिवर, तुझ्या उपासमारीने कोरड्या पडलेल्या घशासाठी मी भक्तीने सेवा केली.'
तस्मात्कुरु प्रसादं मे भक्तस्य विनतस्य च
'म्हणून, मी भक्त आणि नम्र आहे, कृपया माझ्यावर कृपा कर.'
विशेषेण व्रतस्यांते चातुर्मास्योद्भवस्य च
'विशेषतः व्रताच्या शेवटी आणि चातुर्मास्याच्या प्रारंभावेळी—'
उपवासपरो भूत्वा मांसमश्नाति यो द्विजः ६.४९.
जो द्विज उपवास करत असतानाही मांस खातो,
तस्माद्व्रतं प्रणष्टं मे चातुर्मास्यसमुद्भवम्
म्हणून माझं चातुर्मास्यातून उद्भवलेलं व्रत नष्ट होतं.
भक्तियुक्तस्य दीनस्य निर्दोषस्य विशेषतः
विशेषतः जो भक्तीने भरलेला, दुःखी आणि निष्पाप आहे,
दर्शयिष्यति ते मुक्तिस्तदा तूर्णं भविष्यति
त्याला मुक्ती दाखवली जाईल आणि ती लवकरच मिळेल.