यया वंशधरः पुत्रो दीर्घायुर्दृढविक्रमः
जिच्या कृपेने वंशाला पुढे नेणारा, दीर्घायुष्य लाभलेला आणि धैर्यवान असा पुत्र मिळतो.
तस्माद्बालोऽपि ते पुत्रः पंचत्वं समुपैष्यति
म्हणून, तुझा मुलगा अजून लहान असला तरी त्याचा मृत्यू होईल.
दर्शयित्वा तु ते दुःखमल्पमृत्युसमुद्भवम्
पण त्याच्या अकाली मृत्यूमुळे तुला होणारे दुःख दाखवून,
भविष्यति च दीर्घायुस्ततो वंशधरो जयी
नंतर तोच दीर्घायुषी, विजयी आणि वंश वाढवणारा होईल.
तस्माद्राजन्गृहं गत्वा कुरु राज्यमभीप्सितम्
म्हणून, राजन, आता आपल्या राजवाड्यात जा आणि मनाप्रमाणे राज्य कर.
अन्योऽपि मानवो यो मां रूपेणा नेनसंस्थिताम्
कोणताही दुसरा मनुष्य जो या रूपात माझी पूजा करतो,
तस्याहं संप्रदास्यामि पुत्रान्हृदयवांछितान्
त्यालाही मी त्याच्या मनाप्रमाणे पुत्र देईन.
श्रीमहादेव उवाच भूय एव नृपश्रेष्ठ मत्तः प्रार्थय वांछितम्
श्रीमहादेव म्हणाले: राजाधिराज, पुन्हा एकदा माझ्याकडून जे हवे ते माग.
पुत्रं त्यक्त्वा त्वया सोऽपि दत्तो वंशधरो जयी ॥ ६.४८.
तू ज्याला सोडून दिलास तो पुत्रही तुला मिळेल, तो विजयी आणि वंश वाढवणारा असेल.
तथापि न तवादेशो व्यर्थः कार्यः कथंचन
तरीसुद्धा, तुझा आदेश कधीच व्यर्थ जाऊ नये.
राजसूयकृतेऽस्माकं सदा बुद्धिः प्रवर्तते
राजसूय यज्ञ करण्याचा आमचा नेहमीच विचार असतो.
सर्वैस्तैर्जायते यज्ञः पार्थिवैः करदीकृतैः
सर्व जे राजे कर देतात, त्यांच्यामुळे तो यज्ञ पूर्ण होतो.
ततो युद्धार्थिनं मां ते वारयंति हितैषिणः
म्हणून, तुझे हित चिंतणारे मला युद्ध करण्यापासून थांबवतात.
तस्मात्तव प्रसादेन राजसूयो भवेन्मखः
म्हणून, तुझ्या कृपेने राजसूय यज्ञ यशस्वी होईल.
सोऽपि लब्धवरो भूपः स्वमेव भवनं गतः
तो राजा वर मिळवून आपल्या राजवाड्यात परत गेला.
एवं तेन नरेन्द्रेण पूर्वं तत्र विनिर्मितौ
त्या राजाने पूर्वी तिथे त्या दोघांना स्थापले.
यस्ताभ्यां कुरुते पूजां संप्राप्ते पंचमी दिने सुतं प्राप्नोति सोऽभीष्टं स्ववंशोद्धरणक्षमम्
जो कोणी त्या दोघांची पाचव्या दिवशी पूजा करतो, त्याला इच्छित असा वंश वाढवणारा पुत्र मिळतो.
सूत उवाच तत्रैवास्ति महापुण्यो ह्रदतीरे व्यवस्थितः
सूतम्हणाले: तिथेच सरोवराच्या काठी एक फार पुण्यवान स्थान आहे.
दृष्ट्वा प्रमुच्यते पापान्मनुष्यः कलशेश्वरम्
कळेश्वराचे दर्शन घेतल्यावर मनुष्य पापांपासून मुक्त होतो.
पुरासीत्कलशोनाम यदुवंशसमुद्भवः
पूर्वी यदुवंशात कळश नावाचा एक राजा होता.
कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनि सत्तमः
काही काळाने, श्रेष्ठ दुर्वासा ऋषी तेथे आले.
अथोत्थाय नृपस्तूर्णं सम्मुखः प्रययौ मुदा
राजा त्वरित उठून आनंदाने त्यांच्या समोर गेला.
ततः प्रणम्य तं भक्त्या प्रक्षाल्य चरणौ स्वयम्
मग त्याने भक्तीभावाने त्यांना वंदन करून स्वतः त्यांच्या पायांची प्रार्थना केली.
इदं राज्यममी पुत्रा इमा नार्य इदं धनम्
'हे राज्य, हे माझे पुत्र, या स्त्रिया आणि हे धन—'
गृहागताय विप्राय व्रतिनेऽस्मद्विधाय च
'—माझ्या घरी आलेल्या ब्राह्मण पाहुण्यासाठी, व्रतीसाठी आणि माझ्यासारख्या व्यक्तीसाठी आहेत.'
न मे किञ्चिद्धनैः कार्यं न राज्येन नृपोत्तम
'राजाधिराज, मला धनाची किंवा राज्याची काही गरज नाही.'
तस्माद्यत्किञ्चिदन्नं ते सिद्धमस्ति गृहे नृप ६.४९.
'म्हणून, राजन, तुझ्या घरी जे काही अन्न तयार आहे—'
अन्नं भोज्यकृते तस्मै प्रददौ स्वयमेव हि
त्याने स्वतःच त्यांना जेवणासाठी तयार केलेले अन्न दिले.
व्यञ्जनानि विचित्राणि पक्वान्नानि बहूनि च तथा मांसं विचित्रं च लवणाद्यैः सुसंस्कृतम्
तिथे विविध स्वादिष्ट पदार्थ, अनेक शिजवलेले अन्न आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे मांस, मीठ व इतर मसाल्यांनी छान बनवलेले होते.
अथासौ बुभुजे विप्रः क्षुत्क्षामस्त्वरयान्वितः
मग तो ब्राह्मण, उपासमारीने थकलेला आणि घाईने, जेवू लागला.