स्नेहक्षयश्च दीपेषु विवाहे च करग्रहः
तेथे दिव्यात केवळ तेल संपल्याने प्रेम कमी होत असे आणि विवाहात हातात हात घेणे असे.
तस्यैवं गुणयुक्तस्य सार्वभौमस्य भूपतेः
अशा गुणांनी युक्त, सर्व भूमीवर राज्य करणाऱ्या त्या राजासाठी—
ततः पुत्रकृते गत्वा चकार सुमहत्तपः
मग पुत्रासाठी त्याने जाऊन कठोर तप केला.
पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशसंस्थितः ६.४८.
उन्हाळ्यात त्याने पंचाग्नी साधना केली आणि पावसाळ्यात आकाशाखाली उभा राहिला.
ततो वर्षसहस्रांते तस्य तुष्टो महेश्वरः
मग हजार वर्षांच्या शेवटी महादेव त्याच्यावर प्रसन्न झाले.
ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः स्तुत्वा सूक्तैः श्रुतैरपि
मग त्याने मोठ्या भक्तीने नमस्कार करून वेदातील स्तोत्रांनी त्यांची स्तुती केली.
त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ यत्किंचिद्धरणीतले
देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या तुझ्या कृपेने पृथ्वीवर जे काही आहे—
यस्मात्त्वया महामूर्ख न प्रणामः कृतो मम
कारण, अरे मोठ्या मूर्खा, तू मला नमस्कार केला नाहीस,
तव संलप्स्यते पुत्रो यथोक्तः शूलपाणिना ६.४८.
शूळधारी ज्याप्रमाणे सांगितले आहे, तसाच तुझा पुत्र तुझ्याशी बोलेल.
एवमुक्त्वा भगवती सार्धं देवेन शंभुना
असं म्हणून ती देवी शंभूसोबत—
सोऽपि राजा वरं लब्ध्वा शापं च तदनंतरम्
त्या राजाने वर मिळवला आणि त्यानंतर शापही मिळवला.
एकासनं समारूढौ कृत्वा गौरी महेश्वरौ
गौरी आणि महेश्वर एकाच आसनावर बसले.
विशेषेण ददौ दानं ब्राह्मणेभ्यो महीपतिः
राजाने ब्राह्मणांना विशेष दान दिले.
ततः संवत्सरस्यांते भगवान्वृषभध्वजः
मग वर्षाच्या शेवटी वृषभध्वज भगवान प्रकट झाले.
ततः स नृपतिस्ताभ्यां युगपद्विधिपूर्वकम्
मग त्या राजाने दोघांबरोबर विधिपूर्वक एकाच वेळी सर्व विधी केले.
पुरा देवि मयानंदपूरे व्याकुल चेतसा
पूर्वी, देवी, आनंदपुरात मी व्याकुळ मनाने होतो.
देहार्धधारिणी देवि सदा त्वं शूलधारिणः
देवी, तू नेहमी शूळधारीच्या अर्ध्या शरीराची धारिणी आहेस.
यस्तं नमति देवेशं तेन त्वं सर्वदा नता ॥ नतायां त्वयि देवेशो नतः स्यादिति मे मतिः
जो कोणी त्या देवाधिदेवाला नमस्कार करतो, त्याच्यामुळे तुलाही नेहमी वंदन केले जाते; आणि तुला वंदन केल्यावर देवाधिदेवालाही वंदन केल्यासारखे होते—हीच माझी श्रद्धा आहे.
तथापि च पृथक्त्वेन मया त्वं तु नता सह ६.४८.
तरीही, मी तुला वेगळेपणानेही वंदन केले आहे.
तस्मात्कुरु प्रसादं मे यः पुरोक्तः पुरारिणा
म्हणून, त्रिपुरासुराचा शत्रू ज्याने पूर्वी सांगितलेला वर आहे, तो मला दे.
यया वंशधरः पुत्रो दीर्घायुर्दृढविक्रमः
जिच्या कृपेने वंशाला पुढे नेणारा, दीर्घायुष्य लाभलेला आणि धैर्यवान असा पुत्र मिळतो.
तस्माद्बालोऽपि ते पुत्रः पंचत्वं समुपैष्यति
म्हणून, तुझा मुलगा अजून लहान असला तरी त्याचा मृत्यू होईल.
दर्शयित्वा तु ते दुःखमल्पमृत्युसमुद्भवम्
पण त्याच्या अकाली मृत्यूमुळे तुला होणारे दुःख दाखवून,
भविष्यति च दीर्घायुस्ततो वंशधरो जयी
नंतर तोच दीर्घायुषी, विजयी आणि वंश वाढवणारा होईल.
तस्माद्राजन्गृहं गत्वा कुरु राज्यमभीप्सितम्
म्हणून, राजन, आता आपल्या राजवाड्यात जा आणि मनाप्रमाणे राज्य कर.
अन्योऽपि मानवो यो मां रूपेणा नेनसंस्थिताम्
कोणताही दुसरा मनुष्य जो या रूपात माझी पूजा करतो,
तस्याहं संप्रदास्यामि पुत्रान्हृदयवांछितान्
त्यालाही मी त्याच्या मनाप्रमाणे पुत्र देईन.
श्रीमहादेव उवाच भूय एव नृपश्रेष्ठ मत्तः प्रार्थय वांछितम्
श्रीमहादेव म्हणाले: राजाधिराज, पुन्हा एकदा माझ्याकडून जे हवे ते माग.
पुत्रं त्यक्त्वा त्वया सोऽपि दत्तो वंशधरो जयी ॥ ६.४८.
तू ज्याला सोडून दिलास तो पुत्रही तुला मिळेल, तो विजयी आणि वंश वाढवणारा असेल.
तथापि न तवादेशो व्यर्थः कार्यः कथंचन
तरीसुद्धा, तुझा आदेश कधीच व्यर्थ जाऊ नये.