विशेषाद्धर्षसंयुक्ता विविधैर्गीतवादनैः तदारभ्य नृपाः सर्वे प्रचक्रुर्विस्मयान्विताः
विशेष उत्साहाने, विविध गाणी आणि वाद्यांसह, सर्व राजांनी हे सुरू केले आणि ते आश्चर्यचकित झाले.
ततः प्रभाते विमले समुत्थाय स भूपतिः अनुज्ञाप्य ययौ हृष्टः ससैन्यः स्वपुरं प्रति ॥ ६.४७.
मग सकाळी आकाश निर्मळ असताना, तो राजा उठला, परवानगी घेऊन, आनंदाने आपल्या सैन्यासह आपल्या नगराकडे निघाला.
ततः कालेन संप्राप्य देहान्तं स महीपतिः
काही काळानंतर त्या राजाचा देहांत झाला.
एतद्वः सर्वमाख्यातं महाकालसमुद्भवम्
महाकाळाच्या उत्पत्तीचे हे सर्व मी तुम्हाला सांगितले आहे.
आश्रमो ऽस्ति सुविख्यातो नानाद्रुमसमावृतः
एक प्रसिद्ध आश्रम आहे, जो अनेक प्रकारच्या झाडांनी वेढलेला आहे.
यत्र तेन तपस्तप्तं संस्थाप्योमामहेश्वरौ
तेथे त्याने उमा आणि महेश्वरांची स्थापना करून कठोर तप केला.
आसीद्राजा हरिश्चंद्रस्त्रिशंकुतनयः पुरा
पूर्वी तिथे त्रिशंकूचा पुत्र हरिश्चंद्र नावाचा राजा होता.
न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं ध्रुवम्
तेथे दुष्काळ नव्हता, रोग नव्हते, आणि अकाली मृत्यू तर कधीच नव्हता.
कालवर्षी सदा मेघः सस्यानि प्रचुराणि च
मेघ नेहमी योग्य वेळी पाऊस पाडत आणि पिके मुबलक येत.
२ दंडस्तत्राभवद्वास्तौ गृहरोधोऽक्षदेवने
तेथे फक्त चोरी, घरात डांबणे किंवा फडावर जुगार खेळल्यास शिक्षा मिळत असे.
स्नेहक्षयश्च दीपेषु विवाहे च करग्रहः
तेथे दिव्यात केवळ तेल संपल्याने प्रेम कमी होत असे आणि विवाहात हातात हात घेणे असे.
तस्यैवं गुणयुक्तस्य सार्वभौमस्य भूपतेः
अशा गुणांनी युक्त, सर्व भूमीवर राज्य करणाऱ्या त्या राजासाठी—
ततः पुत्रकृते गत्वा चकार सुमहत्तपः
मग पुत्रासाठी त्याने जाऊन कठोर तप केला.
पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशसंस्थितः ६.४८.
उन्हाळ्यात त्याने पंचाग्नी साधना केली आणि पावसाळ्यात आकाशाखाली उभा राहिला.
ततो वर्षसहस्रांते तस्य तुष्टो महेश्वरः
मग हजार वर्षांच्या शेवटी महादेव त्याच्यावर प्रसन्न झाले.
ततस्तं प्रणिपत्योच्चैः स्तुत्वा सूक्तैः श्रुतैरपि
मग त्याने मोठ्या भक्तीने नमस्कार करून वेदातील स्तोत्रांनी त्यांची स्तुती केली.
त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ यत्किंचिद्धरणीतले
देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या तुझ्या कृपेने पृथ्वीवर जे काही आहे—
यस्मात्त्वया महामूर्ख न प्रणामः कृतो मम
कारण, अरे मोठ्या मूर्खा, तू मला नमस्कार केला नाहीस,
तव संलप्स्यते पुत्रो यथोक्तः शूलपाणिना ६.४८.
शूळधारी ज्याप्रमाणे सांगितले आहे, तसाच तुझा पुत्र तुझ्याशी बोलेल.
एवमुक्त्वा भगवती सार्धं देवेन शंभुना
असं म्हणून ती देवी शंभूसोबत—
सोऽपि राजा वरं लब्ध्वा शापं च तदनंतरम्
त्या राजाने वर मिळवला आणि त्यानंतर शापही मिळवला.
एकासनं समारूढौ कृत्वा गौरी महेश्वरौ
गौरी आणि महेश्वर एकाच आसनावर बसले.
विशेषेण ददौ दानं ब्राह्मणेभ्यो महीपतिः
राजाने ब्राह्मणांना विशेष दान दिले.
ततः संवत्सरस्यांते भगवान्वृषभध्वजः
मग वर्षाच्या शेवटी वृषभध्वज भगवान प्रकट झाले.
ततः स नृपतिस्ताभ्यां युगपद्विधिपूर्वकम्
मग त्या राजाने दोघांबरोबर विधिपूर्वक एकाच वेळी सर्व विधी केले.
पुरा देवि मयानंदपूरे व्याकुल चेतसा
पूर्वी, देवी, आनंदपुरात मी व्याकुळ मनाने होतो.
देहार्धधारिणी देवि सदा त्वं शूलधारिणः
देवी, तू नेहमी शूळधारीच्या अर्ध्या शरीराची धारिणी आहेस.
यस्तं नमति देवेशं तेन त्वं सर्वदा नता ॥ नतायां त्वयि देवेशो नतः स्यादिति मे मतिः
जो कोणी त्या देवाधिदेवाला नमस्कार करतो, त्याच्यामुळे तुलाही नेहमी वंदन केले जाते; आणि तुला वंदन केल्यावर देवाधिदेवालाही वंदन केल्यासारखे होते—हीच माझी श्रद्धा आहे.
तथापि च पृथक्त्वेन मया त्वं तु नता सह ६.४८.
तरीही, मी तुला वेगळेपणानेही वंदन केले आहे.
तस्मात्कुरु प्रसादं मे यः पुरोक्तः पुरारिणा
म्हणून, त्रिपुरासुराचा शत्रू ज्याने पूर्वी सांगितलेला वर आहे, तो मला दे.