एवं विनिश्चयं कृत्वा पद्मान्यादाय सत्वरम्
असा निर्धार करून मी पटकन ती कमळे घेतली.
ततश्चायतने तस्मिन्प्राप्तोऽहं मुनिपुंगवाः अग्रस्थितैर्द्विजश्रेष्ठैर्जपगीतपरायणैः ॥ ६.४७.
मग मी त्या मंदिरात गेलो, हे श्रेष्ठ ऋषीहो, जिथे पुढे ब्राह्मण मंडळी जप आणि गाण्यात मग्न होती.
एके नृत्यं प्रकुर्वंति गीतमन्ये जपं परे
कोणी नाचत होते, काही गात होते, तर काही जप करत होते.
ततः कश्चिन्मया पृष्टः क्रियते जागरोऽत्र किम्
मग मी एकाला विचारलं, 'इथे जागरण का करताय?'
तेनोक्तमेष देवस्य महाकालस्य जागरः
त्याने सांगितलं, 'हे महाकाळ देवाचं जागरण आहे.'
अद्य पुण्यतिथिर्नाम वैशाखी पुण्यदा परा महाकालस्य देवस्य सौख्यं प्राप्नोत्यसंशयम्
आज वैशाखी नावाची पुण्य तिथी आहे, ही फार पुण्यदायी आहे; महाकाळ देवामुळे नक्की सुख मिळतं.
संति पद्मानि मे यच्छ मूल्यमादाय भद्रक
माझ्याकडील कमळे घे, त्याचा योग्य मोबदला घेऊन, हे भाग्यवान.
ततोऽवधारितं चित्ते मया ब्राह्मणसत्तमाः
मग, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, माझ्या मनात हे ठाम ठरलं.
न मया सुकृतं किंचिदन्यदेहांतरे कृतम्
माझ्या इतर कोणत्याही जन्मात मी काहीही पुण्यकर्म केलं नाही.
परं क्षुत्क्षामकंठेयं भार्या मे प्रियवादिनी
माझी प्रिय बोलणारी पत्नी उपाशी आणि तहानलेली आहे.
एवं चिंतयमानस्य मम सा दयिता ततः
मी असं विचार करत असताना, ती माझी प्रियतमा तेव्हा—
मा नाथ कुरु पद्मानां विक्रयं धनलोभतः ६.४७.
हे नाथा, धनाच्या लोभामुळे कमळांची विक्री करू नकोस.
उपवासो बलाज्जातः सस्याभावादसंशयम्
पिकं नसल्यामुळे आणि उपासमारीमुळे उपवास आपोआपच झाला, यात शंका नाही.
तत्रोभाभ्यां कृतं स्नानं दिवा सरसि शोभने
तेथे आम्ही दोघांनी दिवसा त्या सुंदर तळ्यात स्नान केलं.
तस्माद्देवं महाकालं पूजयामोऽधुना वयम्
म्हणून आता आपण महाकाळ देवाची पूजा करू या.
तैः पद्मैः सत्त्वमास्थाय कृत्वा पूजां द्विजोत्तमाः
त्या कमळांनी भक्तिभावाने आम्ही पूजा केली, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो.
क्षुत्पीडया समायाता नैव निद्रा कथंचन
भुकेमुळे त्रस्त झाल्याने मला झोपच आली नाही.
ततः प्रभातसमये प्रोद्गते रविमंडले
मग, पहाटे सूर्याचे तेज वर आले तेव्हा—
अथ सा दयिता मह्यं तदादाय कलेवरम्
मग ती माझी प्रियतमा माझ्यासाठी ते शरीर घेऊन आली.
तत्प्रभावादहं जातः कांतीनाथो महीपतिः
त्या प्रभावामुळे मी कांतीचा स्वामी, राजा झालो.
ततः स्वयंवरं प्राप्ता मां विज्ञाय निजं पतिम्
मग, स्वतःच्या पतीला ओळखून तिने मला स्वयंवरात निवडलं.
एतस्मात्कारणादस्य महाकालस्य जागरम् ६.४७.
या कारणामुळे महाकाळाची जागरण केली गेली.
अनया प्रियया सार्धं पुष्पधूपानुलेपनैः
या प्रियतमेबरोबर फुलं, धूप आणि उटणं लावून—
कृतो विप्रा मया त्वेष स तदा रात्रिजागरः
हे ब्राह्मणहो, मी ते रात्रीचं जागरण मोठ्या उत्साहाने केलं.
अधुना श्रद्धया युक्तो यथोक्तविधिना ततः
आता, त्याने श्रद्धेने आणि सांगितलेल्या पद्धतीने सर्व विधी केले.
एतद्वः सर्वमाख्यातं मया सत्यं द्विजोत्तमाः
हे द्विजश्रेष्ठांनो, मी तुम्हाला हे सर्व सत्य सांगितले आहे.
प्रचक्रुर्जपतेस्तस्य साधुवादाननेकशः
त्याच्या जपाचे अनेक वेळा कौतुक करून सर्वांनी त्याचे अभिनंदन केले.
महाकालप्रसादेन न किंचिद्दुर्लभं भुवि
महाकाळाच्या कृपेने या पृथ्वीवर काहीही अशक्य नाही.
तस्माद्विशेषतः सर्वे वर्षेवर्षे वयं नृप
म्हणून, राजन, आम्ही सर्वजण हे प्रत्येक वर्षी विशेषतः करतो.
ततः स पार्थिवस्ते च सर्व एव द्विजातयः
मग त्या राजाने आणि सर्व ब्राह्मणांनीही हेच केले.