कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते कथांते ते मुनीश्वराः
काही काळानंतर, कथा संपल्यावर, ते श्रेष्ठ मुनी—
वैशाखीदिवसे राजंस्त्वं सदाभ्येत्य दूरतः
वैशाख महिन्यातील दिवशी, राजा, तू नेहमी दूरवरून येतोस—
प्रकरोषि प्रयत्नेन त्यक्त्वान्याः सकलाः क्रियाः
तू सर्व इतर कामे सोडून, मन लावून हे कृत्य करतोस—
न ते यदि रहस्यं स्यात्तदाऽशेषं प्रकीर्तय ६.४७.
तुझ्याकडे काही गुपित नसेल, तर सर्व काही सांग.
युष्माभिः कीर्तयिष्यामि तथाप्यखिलमेव हि ॥ २१० अहमासं वणिग्जात्या पुरा वै वैदिशे पुरे
मी तुम्हाला सर्व काही सांगतो. पूर्वी मी वैदिशा नगरीत व्यापारी कुळात जन्मलो होतो.
कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः
नंतर, काही काळाने, भगवंत पाकशासन प्रकट झाले—
ततो वृष्टिनिरोधेन सर्वे लोकाः क्षुधार्द्दिताः
मग पावसाचा अभाव झाल्यामुळे सर्व लोक उपासमारीने त्रस्त झाले.
ततोऽहं स्वां समादाय पत्नीं क्षुत्क्षामगात्रिकाम्
मग मी माझ्या उपासमारीने कृश झालेल्या पत्नीला घेऊन निघालो.
सौराष्ट्रं मनसि ध्यात्वा प्रस्थितस्तदनन्तरम्
माझ्या मनात सौराष्ट्राचा विचार करून, मी तिथे लगेच निघालो.
क्रमेण गच्छमानोऽथ भिक्षान्नकृतभोजनः
मी हळूहळू जात होतो आणि भीक मागून मिळालेलं अन्न खाल्लं.
तत्र रम्यं मया दृष्टं पद्मिनीखण्डमंडितम्
तिथे मला सुंदर, कमळांनी भरलेलं एक रम्य ठिकाण दिसलं.
ततोऽहं तत्समासाद्य स्नातः शीतेन वारिणा
मग मी त्या जागी पोहोचलो आणि थंड पाण्यात स्नान केलं.
अथाहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेश जलाशयात् ६.४७.
तेव्हा माझ्या पत्नीने मला सांगितलं, 'स्वामी, या तलावातून काही कमळे घे.'
ततो मया गृहीतानि पद्मानि द्विजसत्तमाः
मग मी ती कमळे उचलली, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो.
चमत्कारपुरं प्राप्य ततोऽहं द्विजसत्तमाः
मी चमत्कार नावाच्या नगरीत पोहोचलो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, आणि मग—
न कश्चित्प्रतिगृह्णाति तानि पद्मानि मानवः
कोणताही मनुष्य माझ्याकडून ती कमळे घेत नव्हता.
अथ क्षुत्क्षामकण्ठस्य श्रांतस्य मम भास्करः
मग मी उपासमारीने थकून, घशाला कोरड पडली असता, सूर्य—
ततो वैराग्यमापन्नः सुप्तोऽहं भग्नमंदिरे ॥ तानि पद्मानि भूपृष्ठे निधाय सह भार्यया
माझ्या मनात वैराग्य आले आणि मी मोडकळीस आलेल्या घरात पत्नीसमवेत ती कमळे खाली ठेवून झोपलो.
अथार्धरात्रे संप्राप्ते श्रुतो गीतध्वनिर्मया
मग अर्ध्या रात्री मी गाण्याचा आवाज ऐकला.
तस्माद्गच्छामि चेत्कश्चित्पद्मान्येतानि मे नरः
मग माझ्या मनात आलं, 'कोणीतरी हे माझे कमळे घेतले तर बरे.'
एवं विनिश्चयं कृत्वा पद्मान्यादाय सत्वरम्
असा निर्धार करून मी पटकन ती कमळे घेतली.
ततश्चायतने तस्मिन्प्राप्तोऽहं मुनिपुंगवाः अग्रस्थितैर्द्विजश्रेष्ठैर्जपगीतपरायणैः ॥ ६.४७.
मग मी त्या मंदिरात गेलो, हे श्रेष्ठ ऋषीहो, जिथे पुढे ब्राह्मण मंडळी जप आणि गाण्यात मग्न होती.
एके नृत्यं प्रकुर्वंति गीतमन्ये जपं परे
कोणी नाचत होते, काही गात होते, तर काही जप करत होते.
ततः कश्चिन्मया पृष्टः क्रियते जागरोऽत्र किम्
मग मी एकाला विचारलं, 'इथे जागरण का करताय?'
तेनोक्तमेष देवस्य महाकालस्य जागरः
त्याने सांगितलं, 'हे महाकाळ देवाचं जागरण आहे.'
अद्य पुण्यतिथिर्नाम वैशाखी पुण्यदा परा महाकालस्य देवस्य सौख्यं प्राप्नोत्यसंशयम्
आज वैशाखी नावाची पुण्य तिथी आहे, ही फार पुण्यदायी आहे; महाकाळ देवामुळे नक्की सुख मिळतं.
संति पद्मानि मे यच्छ मूल्यमादाय भद्रक
माझ्याकडील कमळे घे, त्याचा योग्य मोबदला घेऊन, हे भाग्यवान.
ततोऽवधारितं चित्ते मया ब्राह्मणसत्तमाः
मग, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, माझ्या मनात हे ठाम ठरलं.
न मया सुकृतं किंचिदन्यदेहांतरे कृतम्
माझ्या इतर कोणत्याही जन्मात मी काहीही पुण्यकर्म केलं नाही.
परं क्षुत्क्षामकंठेयं भार्या मे प्रियवादिनी
माझी प्रिय बोलणारी पत्नी उपाशी आणि तहानलेली आहे.