चमत्कारपुरे क्षेत्रे पीठे तत्र द्विजोत्तमाः करोति श्रद्धया युक्तः सभार्यः स महीपतिः
चमत्कारपूर या पवित्र ठिकाणी, त्या क्षेत्रात, राजाने आपल्या पत्नीसमवेत श्रद्धेने पूजा केली.
उपवासपरो भूत्वा ध्यायमानो महेश्वरम् धर्माख्यानेन विप्राणां वेदाध्ययनविस्तरैः
तो उपवास करत, महेश्वराचे ध्यान करत, ब्राह्मणांकडून धर्माची कथा आणि वेदांचे विस्तृत पठण ऐकतो.
ततः प्रातः समुत्थाय स्नात्वा धौतांबरः शुचिः
मग तो पहाटे उठून, स्नान करून, स्वच्छ वस्त्रे घालून, शुद्ध होतो.
दीनांधकृपणेभ्यश्च तथान्येभ्यः सहस्रशः वैशाख्यां जागरं तस्य देवस्य पुरतोऽकरोत् ॥ ६.४७.
तो गरीब, आंधळे, दीन-दुबळे आणि इतरांना हजारो दान देतो आणि वैशाख महिन्यात त्या देवतेसमोर जागरण करतो.
यथायथा स भूपालः कुरुते रात्रिजागरम्
राजा जितका रात्रभर जागरण करतो—
शत्रवो विलयं यांति लक्ष्मीर्वृद्धिं प्रगच्छति
त्याचे शत्रू नष्ट होतात आणि त्याची समृद्धी वाढते.
तत्रैव दिवसे तावन्महाकालस्य चाग्रतः
त्याच दिवशी, तिथे, महाकाळाच्या साक्षीने—
वेदाध्ययनसंपन्नान्व्रतनिष्ठापरायणान्
तो वेदाध्ययनात पारंगत, व्रतांना निष्ठावान अशा लोकांना एकत्र करतो.
राजर्षीणां पुराणानां देवर्षीणां तथा परे यज्ञानां सागराणां च द्वीपानां च मनोहराः
राजर्षींच्या आणि देवर्षींच्या प्राचीन कथा, तसेच इतरांच्या, यज्ञांचे महासागर आणि सुंदर द्वीप—
अथ तान्पृथिवीपालः स प्रणम्य यथाक्रमम्
मग तो पृथ्वीचा स्वामी, सर्वांना योग्य क्रमाने वंदन करतो.
कस्मिंश्चिदथ संप्राप्ते कथांते ते मुनीश्वराः
काही काळानंतर, कथा संपल्यावर, ते श्रेष्ठ मुनी—
वैशाखीदिवसे राजंस्त्वं सदाभ्येत्य दूरतः
वैशाख महिन्यातील दिवशी, राजा, तू नेहमी दूरवरून येतोस—
प्रकरोषि प्रयत्नेन त्यक्त्वान्याः सकलाः क्रियाः
तू सर्व इतर कामे सोडून, मन लावून हे कृत्य करतोस—
न ते यदि रहस्यं स्यात्तदाऽशेषं प्रकीर्तय ६.४७.
तुझ्याकडे काही गुपित नसेल, तर सर्व काही सांग.
युष्माभिः कीर्तयिष्यामि तथाप्यखिलमेव हि ॥ २१० अहमासं वणिग्जात्या पुरा वै वैदिशे पुरे
मी तुम्हाला सर्व काही सांगतो. पूर्वी मी वैदिशा नगरीत व्यापारी कुळात जन्मलो होतो.
कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः
नंतर, काही काळाने, भगवंत पाकशासन प्रकट झाले—
ततो वृष्टिनिरोधेन सर्वे लोकाः क्षुधार्द्दिताः
मग पावसाचा अभाव झाल्यामुळे सर्व लोक उपासमारीने त्रस्त झाले.
ततोऽहं स्वां समादाय पत्नीं क्षुत्क्षामगात्रिकाम्
मग मी माझ्या उपासमारीने कृश झालेल्या पत्नीला घेऊन निघालो.
सौराष्ट्रं मनसि ध्यात्वा प्रस्थितस्तदनन्तरम्
माझ्या मनात सौराष्ट्राचा विचार करून, मी तिथे लगेच निघालो.
क्रमेण गच्छमानोऽथ भिक्षान्नकृतभोजनः
मी हळूहळू जात होतो आणि भीक मागून मिळालेलं अन्न खाल्लं.
तत्र रम्यं मया दृष्टं पद्मिनीखण्डमंडितम्
तिथे मला सुंदर, कमळांनी भरलेलं एक रम्य ठिकाण दिसलं.
ततोऽहं तत्समासाद्य स्नातः शीतेन वारिणा
मग मी त्या जागी पोहोचलो आणि थंड पाण्यात स्नान केलं.
अथाहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेश जलाशयात् ६.४७.
तेव्हा माझ्या पत्नीने मला सांगितलं, 'स्वामी, या तलावातून काही कमळे घे.'
ततो मया गृहीतानि पद्मानि द्विजसत्तमाः
मग मी ती कमळे उचलली, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो.
चमत्कारपुरं प्राप्य ततोऽहं द्विजसत्तमाः
मी चमत्कार नावाच्या नगरीत पोहोचलो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, आणि मग—
न कश्चित्प्रतिगृह्णाति तानि पद्मानि मानवः
कोणताही मनुष्य माझ्याकडून ती कमळे घेत नव्हता.
अथ क्षुत्क्षामकण्ठस्य श्रांतस्य मम भास्करः
मग मी उपासमारीने थकून, घशाला कोरड पडली असता, सूर्य—
ततो वैराग्यमापन्नः सुप्तोऽहं भग्नमंदिरे ॥ तानि पद्मानि भूपृष्ठे निधाय सह भार्यया
माझ्या मनात वैराग्य आले आणि मी मोडकळीस आलेल्या घरात पत्नीसमवेत ती कमळे खाली ठेवून झोपलो.
अथार्धरात्रे संप्राप्ते श्रुतो गीतध्वनिर्मया
मग अर्ध्या रात्री मी गाण्याचा आवाज ऐकला.
तस्माद्गच्छामि चेत्कश्चित्पद्मान्येतानि मे नरः
मग माझ्या मनात आलं, 'कोणीतरी हे माझे कमळे घेतले तर बरे.'