लभते चेप्सितान्कामान्मानुषान्दैविकानपि
आणि जिथे त्याला हवे असलेले मानवी आणि दैवी इच्छित फळ मिळते.
पुरासीत्पार्थिवो ना्ना विख्यातो बलवर्धनः
पूर्वी बलवर्धन नावाचा एक प्रसिद्ध राजा होता.
तस्य पुत्रः समुत्पन्नः सर्वलक्षणसंयुतः अम्बुवीचिरिति स्पष्टं समाहूय द्विजोत्तमान्
त्याला सर्व गुणांनी युक्त असा एक मुलगा झाला, आणि श्रेष्ठ ब्राह्मणांना बोलावून त्याचे नाव स्पष्टपणे अम्बुवीचि ठेवले.
ततः स ववृधे बालो लालितस्तेन भूभुजा
मग तो मुलगा राजाने लाडाने वाढवला.
ततोऽस्य सप्तमे वर्षे संप्राप्ते बलवर्धनः
त्याच्या सातव्या वर्षी बलवर्धन—
ततो मूकोऽपि बालोपि मंत्रिभिस्तस्य भूपतेः
मग जरी तो मुलगा मूक असला, तरी त्या राजाचे मंत्री—
एवं तस्य महीपस्य राज्यस्थस्य जडात्मनः
अशा प्रकारे तो मंदबुद्धी राजा गादीवर असताना,
ततो जलचरन्यायः संप्रवृत्तो महीतले ६.४६.
मग पृथ्वीवर जलचरांचा न्याय सुरू झाला.
ततस्ते मंत्रिणः प्रोचुर्वसिष्ठं स्वपुरोहितम्
मग मंत्र्यांनी आपल्या कुलगुरू वसिष्ठ यांना सांगितले—
पश्य कृत्स्नं धरापृष्ठे शून्यतां समुपस्थितम्
पहा, पृथ्वीवर सर्वत्र कशी रिकामी स्थिती आली आहे.
ततस्तु सुचिरं ध्यात्वा दीनान्प्रोवाच मंत्रिणः
मग वसिष्ठांनी बराच वेळ ध्यान करून, दुःखी मंत्र्यांना सांगितले—
अस्ति सारस्वतं तीर्थं सर्वकामप्रदं नृणाम्
सारस्वत नावाचे एक तीर्थ आहे, जे माणसांच्या सर्व इच्छा पूर्ण करते.
अथ तद्वचनात्सद्यः स गत्वा तत्र सत्वरम्
मग त्या शब्दांवरून तो तिथे लगेच धावून गेला.
तत्प्रभावं सरस्वत्याः स विज्ञाय महीपतिः
सरस्वतीचे सामर्थ्य जाणून घेतल्यावर त्या राजाने—
ततस्तूर्णं समादाय मृत्तिकां स नदीतटात्
मग त्याने नदीच्या काठावरून माती पटकन उचलली.
दधतीं दक्षिणे हस्ते कमलं सुमनोहरम्
त्याच्या उजव्या हातात एक सुंदर कमळ धरले होते.
कमण्डलुं तथान्यस्मिन्दिव्यवारिप्रपूरितम्
आणि दुसऱ्या हातात दिव्य पाण्याने भरलेला कमंडलू घेतला होता.
ततो मेध्ये शिलापृष्ठे तां निवेश्य प्रयत्नतः ६.४६.
मग त्या मातीला पवित्र जागेत दगडाच्या फळ्यावर काळजीपूर्वक ठेवले.
चकार च स्तुतिं पश्चाच्छ्रद्धापूतेन चेतसा
नंतर श्रद्धेने शुद्ध झालेल्या मनाने स्तुती केली.
सदसद्देवि यत्किञ्चिद्बन्धमोक्षात्मकं पदम्
देवी, जे काही आहे, खरं असो वा खोटं, बंधन आणि मुक्तीचं मूळ तेच आहे.
सर्वस्य सिद्धिरूपेण त्वं जनस्य हृदि स्थिता
तू सर्वांच्या हृदयात सिद्धीच्या रूपाने वास करतेस.
भक्तिग्राह्यासि देवेशि त्वमेका भुवनत्रये
देवतांच्या देवी, तुझी भक्तीनेच तिन्ही लोकांत प्राप्ती होते.
त्वं कीर्तिस्त्वं धृतिर्मेधा त्वं भक्तिस्त्वं प्रभा स्मृता
तू कीर्ती आहेस, तू धैर्य आहेस, तू बुध्दी आहेस, तू भक्ती आहेस, आणि तुला तेज म्हणतात.
तुष्टिः पुष्टिर्वपुः प्रीतिः स्वधा स्वाहा विभावरी
तू तृप्ती आहेस, पोषण आहेस, सौंदर्य आहेस, प्रेम आहेस, स्वधा, स्वाहा आणि रात्रही तूच आहेस.
लज्जा शांतिः स्मृतिर्दक्षा क्षमा गौरी च रोहिणी
तू लाज आहेस, शांतता आहेस, स्मरणशक्ती आहेस, कौशल्य आहेस, क्षमा आहेस, गौरी आणि रोहिणीही तूच आहेस.
ब्रह्माणी विनता लक्ष्मीः कद्रूर्दाक्षायणी शिवा
तू ब्रह्माणी, विनता, लक्ष्मी, कद्रू, दाक्षायणी आणि शिवा आहेस.
बलानाडी तुष्टिकाष्ठा रसना च सरस्वती
तू बळ आहेस, प्राणवाहिनी आहेस, तृप्ती आहेस, स्थैर्य आहेस, वाणी आहेस आणि सरस्वतीही तूच आहेस.
इंगितं नेंगितं तच्च तद्रूपं ते सुरेश्वरि ६.४६.
सुरेश्वरी, इशारा असो वा नसो, ते सगळं तुझंच रूप आहे.
यक्षगुह्यकभूताश्च दैत्या ये च विनायकाः
यक्ष, गुह्यक, भूते, दैत्य आणि विनायक हे सर्व—
तथान्येऽपि बहुत्वाद्ये न मया परिकीर्तिताः हरंतु देवताः पापमन्ये त्वं कीर्तिताऽपि च
आणि इतरही अनेक ज्यांची मी नावे घेतली नाहीत—देवतांनी पाप दूर करावं, पण तू स्तुती केली तरी पाप नाहीसं करतेस.