तदोत्थिता पुनर्वाणी तारा गगनगोचरा
तेव्हा पुन्हा एक आवाज, आकाशात फिरणारा तारा, उमटला.
नातिदूरे वनादस्मादत्र संति जलाशयाः
या जंगलापासून फार दूर नाही, इथेच काही जलाशय आहेत.
ऊर्ध्ववक्त्रं द्वितीये च तिर्यग्वक्त्रं तृतीयके
पहिल्या जलाशयात चेहरा वर आहे; दुसऱ्यात तिरका आहे;
पार्श्ववक्त्रैर्द्विजश्रेष्ठ मध्यमं परिकीर्तितम् ६.४५.
आणि तिसऱ्यात बाजूने चेहरे आहेत, हे द्विजश्रेष्ठ, मधला असाच ओळखला जातो.
एतैश्चिह्नैर्मुनिश्रेष्ठ ज्ञात्वा स्नानं समाचर
हे चिन्ह ओळखून, हे ऋषीश्रेष्ठा, तिथे स्नान करावं.
तादृशैः कमलैस्तत्र संस्थितास्ते जलाशयाः
त्या जलाशयांत असे कमळ उभे असतात.
ततश्च विधिना सम्यक्चकारपितृतर्पणम्
मग योग्य पद्धतीने त्याने पितरांना तर्पण केलं.
ततः शाकैश्च मूलैश्च नीवारैः फलसंयुतैः
मग भाज्या, मुळे, धान्य आणि फळं यांचं मिश्रण करून,
तत्र तस्यैव तीरस्थो वीक्षांचक्रे समाहितः
तिथे, त्या तीरावर उभा राहून, त्याने एकाग्रतेने निरीक्षण केलं.
संप्राप्ते कृत्तिकायोगे सर्वं तत्र वदाशु नः
कृत्तिका नक्षत्राचा संयोग आला की, तिथे सर्व काही आम्हाला लवकर सांग.
तदा निष्क्रामति श्रेष्ठं कमलं जलमध्यतः
त्या वेळी पाण्याच्या मधून एक सुंदर कमळ उमटते.
तन्मध्येंऽगुष्ठमात्रस्तु पुरुषो दृश्यते जनैः
त्या कमळाच्या मध्ये लोकांना अंगठ्याएवढा एक पुरुष दिसतो.
एतस्मात्कारणात्स्नात्वा विश्वामित्रो महामुनिः
म्हणूनच महर्षी विश्वामित्रांनी स्नान केले.
तस्यैवं वीक्षमाणस्य विश्वामित्रस्य धीमतः ६.४५.
विश्वामित्र ऋषी असे पाहत असताना,
अत्यंतं मृगयाश्रांतो हत्वा मृगगणान्बहून्
शिकार करत करत खूप हरिणे मारून तो अगदी थकून गेला होता.
सिंहान्व्याघ्रान्वृकांश्चैव हिंसानारण्यचारिणः
त्याने जंगलात हिंडणारे सिंह, वाघ आणि लांडग्यांनाही मारले होते.
अथापश्यद्द्रुमोपांते विश्वामित्रं मुनीश्वरम्
मग एका झाडाखाली त्याने ऋषीश्रेष्ठ विश्वामित्रांना पाहिले.
ततस्तं प्रणिपत्योच्चैरवतीर्य तुरंगमात्
तेव्हा घोड्यावरून खाली उतरून त्याने त्यांना वाकून नमस्कार केला.
एतस्मिन्नंतरे तोयात्कमलं तद्विनिर्गतम्
याच वेळी पाण्यातून ते कमळ बाहेर आले.
तद्दृष्ट्वा स महीपालः पद्ममत्यद्भुतं महत्
ते कमळ इतके मोठे आणि अद्भुत पाहून राजा आश्चर्यचकित झाला.
स्पृष्टमात्रे ततस्तस्मिन्कमले द्विजसत्तमाः
त्या कमळाला स्पर्श होताच, हे द्विजश्रेष्ठ,
तं शब्दं स महीपालः श्रुत्वा मूर्छामुपाविशत्
त्या आवाजामुळे राजाला चक्कर येऊन तो बेशुद्ध पडला.
ततः कृच्छ्रेण महता कर्षितः सलिलाद्बहिः
मग मोठ्या कष्टाने त्याला पाण्यातून बाहेर ओढले.
ततस्तीरं समासाद्य कृच्छ्रात्प्राप्याथ चेतनाम् ६.४५.
नंतर काठावर पोहोचल्यावर त्याला हळूहळू शुद्ध आली.
ततो विषादमापन्नो दृष्ट्वा तादृङ्निजं वपुः
मग स्वतःचे शरीर असे पाहून त्याला खूप दुःख झाले.
अथ गत्वा मुनेः पार्श्वे विश्वामित्रस्य भूमिपः
नंतर राजा विश्वामित्र ऋषींच्या जवळ गेला.
भगवन्पश्य मे जातं यादृशं वपुरेव हि
"भगवन्, माझ्या शरीराचं काय झालंय ते पाहा!"
तत्किं पानीयदोषो वा किं वा भूमेर्मुनी श्वर
"हे पाण्याचं काही दोष आहे का, की जमिनीचाच काही परिणाम आहे का, ऋषीश्रेष्ठ?"
उच्छिष्टेन रविर्मध्ये स्वयं यस्य व्यवस्थितः
ज्या वेळी सूर्य स्वतः मध्यान्ही उरलेले अन्न घेऊन उभा असतो,
यदा स्यात्कृत्तिकायोगः कार्तिके मासि पार्थिव
पार्थिवा, जेव्हा कार्तिक महिन्यात कृत्तिका नक्षत्राचा संयोग येतो,