न निष्क्रामति दैत्यश्च बाष्कलिस्त्वं तथा कुरु
आणि दैत्य बाष्कलाही बाहेर पडत नाही; तूही असेच कर.
मुक्त्वा स्वे पादुके तत्र कृत्वा चाश्मसमुद्भवे
आपल्या पादुका तिथे ठेवून त्या निर्माण झालेल्या दगडावर ठेव.
विन्यस्ते पादुके तस्य रक्षार्थं बाष्कलेः सुराः
बाष्कलाच्या रक्षणासाठी त्या पादुका ठेवण्यात आल्या, तेव्हा देवता—
मत्पादुकाभराक्रांतो न स दैत्यः सुरोत्तमाः
माझ्या पादुकांचा भार सहन करत, तो दैत्य, हे श्रेष्ठ देवांनो, हलू शकत नाही.
एतच्छास्त्रं मया कृत्स्नं पादुकार्थं विनिर्मितम्
ही संपूर्ण शिकवण मी पादुकांसाठीच तयार केली आहे.
शास्त्रमार्गेण चानेन भक्त्या यः पादुके मम
जो कोणी भक्तीने या शास्त्रमार्गाने माझ्या पादुकांचा अनुसरण करतो—
चैत्रशुक्लचतुर्द्दश्यामहमत्रार्बुदे सदा ॥ 7.3.22.
चैत्र महिन्याच्या शुद्ध चतुर्दशीला मी नेहमी इथे अर्बुद पर्वतावर असतो.
पर्वतोऽयं ममाभीष्टो न च त्यक्तुं मनो दधे
हा पर्वत मला अत्यंत प्रिय आहे; तो सोडण्याची माझ्या मनात इच्छा आली नाही.
स्तूयमाना ययौ स्वर्गं मुक्त्वा ते पादुके शुभे
स्तुती होताच, तिने त्या शुभ पादुका सोडून स्वर्गात प्रस्थान केले.
अद्यापि सिद्धिमायांति योगिनो ध्यानतत्पराः
आजही ध्यानात मग्न असलेले योगी इथे सिद्धी प्राप्त करतात.
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्व परिपृच्छसि
तू मला जे विचारलेस, ते सर्व मी तुला सांगितले आहे.
यस्त्वेतत्पठते भक्त्या श्लाघते वाऽथ यो नरः
जो कोणी हा ग्रंथ भक्तीने वाचतो किंवा त्याची स्तुती करतो, असा मनुष्य—
यत्ख्यातिमगमत्पूर्वं सकाशाद्दाशवर्गतः
पूर्वी दासांच्या टोळीत जे प्रसिद्ध झालं होतं,
पुराऽऽसीद्रजको नाम्ना शमिलाक्षो महीपते
राजा, पूर्वी शमिलाक्ष नावाचा एक धोपट्या होता.
अथासौ भयमापन्नो ज्ञात्वा वस्त्रविडंबनम्
कपड्यांबद्दलची लाज समजल्यावर तो घाबरला.
अथ तस्य सुता राजन्दाशकन्यासखी शुभा
राजा, त्याची मुलगी, जी दासींची मैत्रीण आणि शुभ होती,
तस्यै निवेदयामास भयं वस्त्रसमुद्भवम्
तिला त्याने कपड्यांमुळे झालेलं भीतीचं कारण सांगितलं.
दाशकन्यापि दुःखेन तस्या दुःखसमन्विता
दासीही तिच्या दुःखात सहभागी होऊन दुःखी झाली.
ध्रुवं तेन कृतेनैव निर्भयं ते च ते पितुः
हे केल्यावर, नक्कीच, तू आणि तुझे वडील भीतीमुक्त व्हाल.
अत्रास्ति निर्झरं सुभ्रूरर्बुदे वरवर्णिनि
सुंदर भुवया असलेल्या सुंदरी, इथे अर्बुद पर्वतात एक धबधबा आहे.
यच्चान्यदपि तत्रैव क्षिप्यते सलिले शुभे
आणि तिथे त्या शुद्ध पाण्यात जे काही टाकलं जातं,
सर्वेषामेव दाशानां तस्य तोयस्य मज्जनात् जले प्रक्षालयेत्क्षिप्रं प्रयास्यंति सुशुक्लताम् ॥ 7.3.23.
त्या पाण्यात सर्व दासांचे कपडे बुडवले की ते पटकन स्वच्छ होतात आणि खूपच पांढरे दिसतात.
त्वयाऽत्र न भयं कार्यं गत्वा तातं निवारय
तुला इथे काही भीती बाळगायची गरज नाही; जाऊन वडिलांना थांबव.
जनकाय सुता तूर्णं ततोऽसौ तुष्टिमाप्तवान्
मुलीने लगेच वडिलांना सांगितलं आणि ते समाधानी झाले.
प्रातरुत्थाय तूर्णं स निर्झरं तमुपाद्रवत्
सकाळी लवकर उठून तो पटकन त्या धबधब्याकडे गेला.
तस्मिंस्तोयेतिशुक्लत्वं गतानि बहुलां ततः
त्या पाण्यात कपडे बुडवल्यावर बरेच कपडे पांढरे झाले.
अथासौ विस्मयाविष्टस्तानि चादाय सत्वरः
मग तो आश्चर्यचकित होऊन पटकन ते कपडे उचलले.
ततो विस्मयमापन्नः स राजा तत्र निर्झरे
राजाही आश्चर्याने त्या धबधब्याकडे गेला.
सर्वाणि शुक्लतां यांति विशिष्टानि भवंति च
तिथे सर्व कपडे पांढरे आणि उत्तम होतात.
त्यक्त्वा राज्यं स तत्रैव तपस्तेपे महीपतिः
राजाने आपलं राज्य सोडून तिथेच तपश्चर्या केली.