इतश्चेतश्च गच्छद्भिर्निर्झरांभोभिरावृतः
ज्याच्या आजूबाजूला इकडून तिकडे वाहणाऱ्या झऱ्यांनी तो डोंगर वेढला गेला आहे,
यस्य स्पर्द्धा समुत्पन्ना पूर्वं सह सुमेरुणा
ज्याच्याशी पूर्वी सुमेरू पर्वताशी स्पर्धा निर्माण झाली होती,
कस्माद्भास्कर मेरोस्त्वं प्रकरोषि प्रदक्षिणाम्
हे सूर्यदेवा, तू सुमेरू पर्वतीच प्रदक्षिणा का करतोस, या पर्वती नाही का?
एष मे विहितः पन्था येनेदं विहितं जगत्
माझ्यासाठी हा मार्ग ठरवला आहे, ज्यामुळे हे जग चालते.
तस्य तुंगानि शृंगाणि व्याप्य खं संश्रितानि च
त्याच्या उंच शिखरांनी आकाश व्यापले आहे,
एतच्छ्रुत्वा विशेषेण संक्रुद्धो विंध्यपर्वतः रुरोधाथ नभोमार्गं येन गच्छति भास्करः
हे ऐकून, विंध्य पर्वत विशेष रागावला आणि ज्या मार्गाने सूर्य आकाशातून जातो तो मार्ग त्याने अडवला.
अथ रुद्धं समालोक्य मार्गं वासरनायकः
मग आपला मार्ग अडवलेला पाहून, दिवसाचा स्वामी,
करोमि यद्यहं चास्य पर्वतस्य प्रदक्षिणाम् ६.३३.
जर मी आता या पर्वतीची प्रदक्षिणा केली,
मासर्तुभुवनानां च तथा भावी विपर्ययः नष्टयज्ञोत्सवे लोके देवानां स्यान्महाव्यथा
तर महिन्यांचा, ऋतूंचा आणि लोकांचा क्रम बदलून जाईल; यज्ञ आणि सण नष्ट होतील, देवांना मोठा त्रास होईल.
एवं संचिन्त्य चित्तेन बहुधा तीक्ष्णदीधितिः
अशी अनेक प्रकारे मनात विचार करून, तेजस्वी सूर्य,
नान्योस्ति वारणे शक्तो विंधस्यास्य हि तं विना
या विंध्याला रोखण्याची ताकद अगस्त्याशिवाय कोणातच नाही.
ततो द्विजमयं रूपं स कृत्वा तीक्ष्णदीधितिः
मग तेजस्वी सूर्याने ब्राह्मणाचे रूप घेतले,
ततस्तु वैश्वदेवांते वेदोच्चारपरायणः
नंतर वैश्वदेव काळात, तो वेदपठणात मग्न झाला,
ततोऽगस्त्यः कृतानन्दः स्वागतं ते महामुने
मग अगस्त्य ऋषी आनंदित होऊन म्हणाले: 'महामुने, तुला स्वागत आहे!'
तत्त्वं ब्रूहि मुनिश्रेष्ठ यद्ददामि तवेप्सितम्
मुनिश्रेष्ठा, मला खरी गोष्ट सांग — तुला माझ्याकडून काय हवं आहे ते स्पष्टपणे सांग.
सर्वकार्यक्षमं मत्वा त्वामेकं भुवनत्रये
या तिन्ही लोकांत सर्व कामं पार पाडण्यास तूच समर्थ आहेस, असं मी मानतो.
त्वया पूर्वं सुरार्थाय प्रपीतः पयसांनिधिः
पूर्वी, देवांच्या भल्यासाठी, तू क्षीरसागर पिऊन रिकामा केला होतास.
तस्माद्गतिर्भवास्माकं सांप्रतं मुनिसत्तम ६.३३.
म्हणूनच, आता आम्हा सर्वांची आसरा तूच आहेस, हे मुनिसत्तम.
अर्घ्यं दत्त्वा दिनेशाय ततः प्रोवाच सादरम्
त्याने सूर्याला अर्घ्य अर्पण केल्यावर, आदराने बोलू लागला.
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मे त्वं गृहमागतः
तू माझ्या घरी आलास म्हणून मी धन्य झालो, तुझ्या कृपेने माझं भाग्य उजळलं.
स्पर्द्धया गिरिमुख्यस्य सुमेरोर्मुनिसतम
मुनिश्रेष्ठा, सुमेरू या पर्वताच्या स्पर्धेने,
सामाद्यैर्विविधोपायैस्तस्मादेनं निवारय
त्याला शांत करण्यासाठी, साम वगैरे अनेक उपाय वापर.
अगस्त्य उवाच अहं ते वारयिष्यामि वर्धमानं कुलाचलम्
अगस्त्य म्हणाले — मी तुझ्यासाठी वाढणाऱ्या कुलपर्वताला थांबवीन.
ततः स प्रेषितस्ते न भास्करस्तीक्ष्णदीधितिः
मग तुझ्या आज्ञेने, तीव्र किरणांचा सूर्य पुढे गेला नाही.
अगस्त्योऽपि द्रुतं गत्वा विंध्यं प्रोवाच सादरम्
अगस्त्यही लगेचच जाऊन, आदराने विंध्याशी बोलले.
दाक्षिणात्येषु तीर्थेषु स्नाने जाताद्य मे मतिः
आता माझं मन दक्षिणेकडील तीर्थस्थळी स्नान करण्याकडे लागलं आहे.
स तस्य वचनं श्रुत्वा विंध्यः पर्वतसत्तमः
त्याचं बोलणं ऐकून, विंध्य पर्वतश्रेष्ठाने
अगस्त्योऽपि समासाद्य तस्यांतं दक्षिणं द्विजाः ६.३३.
आणि अगस्त्यही त्याच्या दक्षिण टोकाला पोहोचले, हे द्विजांनो.
स तथेति प्रतिज्ञाय शापाद्भीतो नगोत्तमः
शापाची भीती वाटून, त्या पर्वतश्रेष्ठाने 'तसं होईल' असं वचन दिलं.
सोऽपि तेनैवमार्गेण निवृत्तिं न करोति च
तरीही, त्याच मार्गाने तो परत फिरत नाही.