युष्माकं परितुष्टोऽस्मि लोभाभावाद्द्विजोत्तमाः ॥ तस्मात्स्वर्गं मया सार्द्धं शीघ्रमागम्यतामिति ।ा
द्विजश्रेष्ठांनो, तुमच्यात लोभ नसल्यामुळे मी समाधानी आहे; म्हणून माझ्यासोबत लवकर स्वर्गात या.
तस्मात्तपश्चरिष्यामः सरसीह विमुक्तये
म्हणून आपण इथे या सरोवरावर मुक्तीसाठी तप करुया.
पूर्णा सागरपर्यंतां चरित्वा पृथिवी मिमाम् तस्माद्गच्छ तव श्रेयो भूयादस्मात्समागमात्
समुद्राने वेढलेल्या या पृथ्वीवर संचार करून, आता तू जा; या भेटीतून तुझे कल्याण वाढो.
तस्माद्गृह्णीत यच्चित्ते सदाभीष्टं व्यवस्थितम्
म्हणून, मनात जे नेहमीच हवेहवेसे वाटते, तेच स्वीकारा.
नाम्नास्माकं तथा नृणां सर्वपातकनाशनः
हे नाव आमच्यासाठी आणि लोकांसाठी सर्व पापांचा नाश करणारे आहे.
वयं स्थास्यामहे नित्यमत्रैव सुरसत्तम
देवतांमध्ये श्रेष्ठा, आम्ही नेहमी इथेच राहू.
तथा कामप्रदश्चैव लोकानां संभविष्यति ॥ ६.३२.
अशीच, हे सर्व लोकांचे इच्छापूर्ती करणारेही होईल.
यो यं काममभिध्याय श्राद्धमत्र करिष्यति
जो कोणी येथे कोणतीही इच्छा धरून श्राद्ध करील—
निष्कामो वा नरो यस्तु श्राद्धं दानमथापि वा
जो मनुष्य इच्छा न ठेवता श्राद्ध किंवा दान करतो,
ये चात्र देहं त्यक्ष्यंति युष्माकं चाश्रमे शुभे
आणि जे लोक या पवित्र आश्रमात आपला देह सोडतात,
इंगुदैर्बदरैर्वापि बिल्वैर्भल्लातकैरपि
ते इंगुदी, बोर, बेल किंवा भल्लातक यांच्या फळांनीही,
स यास्यति परां सिद्धिं दुर्लभां त्रिदशैरपि
तो मनुष्य अशी उच्च सिद्धी मिळवतो, जी देवांनाही दुर्लभ आहे.
सूत उवाच एवमुक्त्वा सहस्राक्षस्तैः सर्वैरभिनंदितः
सूतम्हणाले: असे म्हणून सहस्रनेत्री सर्वांच्या वंदनाने सन्मानित झाला.
जगामादर्शनं तेऽपि स्थितास्तत्र द्विजोत्तमाः
तो अदृश्य झाला आणि ते श्रेष्ठ द्विज तिथेच राहिले.
ततः काले गते तेऽपि कृत्वा तीव्रं महत्तपः
नंतर काही काळ गेल्यावर त्यांनी कठोर आणि मोठे तप केले.
तैस्तत्र स्थापितं लिङ्गं देवदेवस्य शूलिनः
त्यांनी तिथे देवाधिदेव शूलधारीचे लिंग स्थापले.
यस्तल्लिंगं पुनर्भक्त्या पुष्पधूपानुलेपनैः
जो कोणी त्या लिंगाची भक्तीने, फुलं, धूप आणि लेप लावून पूजा करतो,
एतत्पवित्र मायुष्यं सर्वपातकनाशनम् ६.३२.
हे पवित्र आहे, आयुष्य वाढवणारे आहे आणि सर्व पापांचा नाश करणारे आहे.
यत्र तिष्ठति विश्वात्मा स्वयं देवो महेश्वरः
जिथे विश्वात्मा, स्वतः महेश्वर देव वास करतो,
शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां चैत्रमासे दिवाकरः
चैत्र महिन्यात शुक्ल पक्षातील चतुर्दशीला, सूर्य तळपत असताना,
तस्मादन्योऽपि यस्तस्यां भक्त्या चागत्य शंकरम्
म्हणून जो कोणी तिथे भक्तीने शंकराकडे येतो,
यस्तत्र कुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः
आणि तिथे पूर्ण श्रद्धेने श्राद्ध करतो,
प्रदक्षिणां प्रकुरुते वदैतन्मे सुविस्तरम्
किंवा प्रदक्षिणा करतो—हे सर्व मला सविस्तर सांग.
अस्ति विंध्य इति ख्यातः पर्वतः पृथिवीतले
पृथ्वीवर विंध्य नावाचा एक प्रसिद्ध पर्वत आहे,
यस्य वृक्षाग्रशाखायां संलग्नास्तरणेः कराः
ज्याच्या झाडांच्या टोकांवर वाऱ्याचे हात गुंतलेले असतात,
अनभिज्ञास्तमिस्रस्य यस्य सानुनिवासिनः
ज्याच्या डोंगरावर राहणारे लोक अंधार काय असतो हेच जाणत नाहीत.
यस्य सानुषु मुंचंतो भांति पुष्पाणि पादपाः
ज्या डोंगराच्या उतारांवर झाडांवर उमललेली फुले पडताना त्या झाडांना तेजस्वी करतात,
यस्मिन्नानामृगा भांति धावमाना इतस्ततः ॥ ६.३३.
ज्यावर असंख्य हरिणे इकडे तिकडे धावताना दिसतात,
निर्यासच्छद्मना बाष्पं वासिताशेषदिङ्मुखम्
ज्याच्या डोंगरावर सुगंधी राळे पसरलेली असून, तिच्या सुवासाने सगळ्या दिशांना दरवळ येतो,
चीरिकाविरुतैर्दीर्घै रुदंत इव चापरे
जिथे चिरकुट पक्ष्यांचे लांब लांब आवाज ऐकू येतात, जणू कोणी रडत आहे असे वाटते,