किमत्र गुप्तभावेन तिष्ठथ श्वभ्रमध्यगाः
तुम्ही गुहेच्या मध्ये गुप्तपणे का राहता?
देवा ऊचुः तेन व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
देवांनी म्हटले: त्याच्यामुळे हे संपूर्ण त्रैलोक्य, जडजिवंत सर्व काही व्यापले आहे.
यज्ञभागो हृतोऽस्माकं दैत्यानां स प्रकल्पितः
आमचा यज्ञातील हिस्सा हिरावून घेण्यात आला; तो दैत्यांना दिला गेला आहे.
हत्वा दैत्यान्यथा भूयः शक्रः स्वपदमाप्नुयात्
दैत्यांचा नाश करून, इंद्राने पुन्हा आपले स्थान मिळवावे.
विशेषो नास्ति मे कश्चिदुभयोः सुरसत्तमाः
देवतांनो, माझ्यासाठी या दोघांत काही वेगळेपण नाही.
तस्मात्तान्वारयिष्यामि शक्राद्यांस्त्रिदिवात्पुनः
म्हणून मी त्यांना थांबवीन आणि इंद्रादी देवांना पुन्हा स्वर्गात नेईन.
दूतं कलिंगदैत्याय त्यज त्वं त्रिदिवं द्रुतम् 7.3.22.
दूत, त्वरेने जा आणि कलींग दैत्याला सांग, 'लवकर स्वर्ग सोड.'
श्रीमाता जगतां माता देवैराराधिता परा
श्रीमंत माता, जगाची जननी, देवांनी पूजिलेली, ही सर्वश्रेष्ठ आहे.
स्वस्थानं गच्छ शीघ्रं त्वं शक्रो यातु त्रिविष्टपम्
तू लगेच आपल्या जागी परत जा; इंद्राने सुद्धा स्वर्गात जावे.
अहं लोकेश्वरो मत्वा सगर्वमिदमब्रवीत्
मी स्वतःला जगाचा स्वामी समजून, गर्वाने हे शब्द बोललो.
न तां जानामि तांश्चैव गत्वा ब्रूहि ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने, मी तिला किंवा त्यांना ओळखत नाही, हे जाऊन त्यांना सांग.
न भवद्भ्यस्वहं स्वर्गं प्रयच्छामि कथंचन एतस्मात्कारणाद्दूत न त्वां प्राणैर्वियोजये
मी तुम्हाला कधीही स्वर्ग देणार नाही; पण या कारणासाठी, दूत, मी तुझे प्राण घेणार नाही.
श्रीमातां यदि मे दूत दर्शयिष्यसि चेत्ततः
दूत, जर तू मला माझी पूज्य आई दाखवलीस, तर—
अहं त्वया समं तत्र यास्ये यत्र स्थिता च सा
मी तुझ्यासोबत तिथे जाईन, जिथे ती राहते.
अर्बुदं प्रययौ तूर्णं रोषेण महता वृतः
अर्बुद मोठ्या रागाने भरून, पटकन निघून गेला.
दृष्ट्वा बाष्कलिमायांतं देवाः शक्रपुरोगमाः
बाष्कळी जवळ येताना पाहून, इंद्रासह सर्व देवता—
भयेन महताविष्टा दिशो भेजुः समंततः 7.3.22.
मोठ्या भीतीने भरून, सर्व दिशांना पळून गेले.
श्रीमाता तिष्ठते यत्र पर्वतेर्बुदसंज्ञके
माझी पूज्य आई ज्या ठिकाणी आहे, ते अर्बुद नावाच्या पर्वतावर आहे.
भार्या मे भव सुश्रोणि अहं ते वशगः सदा
सुंदर कंबर असलेल्या स्त्री, तू माझी पत्नी हो; मी नेहमी तुझ्या अधीन आहे.
भविष्यति हि मे राज्यं सर्वं वशगतं तव
माझं सगळं राज्य खरंच तुझ्याच हातात राहील.
किमिंद्रेणाल्पवीर्येण किमन्यैश्च वरानने
इंद्रासारख्या थोड्या बळाच्या माणसाचा किंवा इतरांचा काय उपयोग, सुंदर मुख असलेल्या?
तस्य सर्वं यथावाक्यं तेनोक्तं च महीपते
हे सर्व त्याने तिला जसे सांगितले, राजन, तसेच तुझ्या कानावर आले आहे.
ततः श्रुत्वा स्मितं कृत्वा चिंतयामास भामिनी
हे ऐकून, तेजस्विनी हसली आणि विचार करू लागली.
कथमस्य मया कार्यो निग्रहो देवताकृते तावत्तत्रागतः शीघ्रं स कामेन परिप्लुतः
देवतांसाठी याला मी कसा रोखू? इतक्यात, तो तिथे कामाने भरून पटकन आला.
अथ दृष्टिनिपातेन सा देवी दानवाधिपम्
मग त्या देवीने एका कटाक्षाने दानवाधिपतीकडे पाहिले.
ततो जहास सा देवीशनकैर्वृपसत्तम
मग त्या देवीने हलक्या हसून, श्रेष्ठ पुरुषा, हसली.
हस्तिनो हयवर्याश्च पादाताश्च पृथग्विधाः 7.3.22.
तेथे हत्ती, उत्तम घोडे आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे पायदळ सैनिक होते.
तैः सैन्यं दानवेशस्य सर्वं शस्त्रैर्निपातितम्
त्यांनी दानवांच्या सेनापतीची संपूर्ण सेना शस्त्रांनी पराभूत केली.
हते सैन्य बले तस्मिन्निंद्राद्यास्त्रिदिवौकसः नास्मिञ्जीवति नो राज्यं स्वर्गे देवि भविष्यति
ती बलाढ्य सेना नष्ट झाल्यावर, इंद्र आणि इतर देवता म्हणाले, 'तो जिवंत नसताना, हे देवी, आपल्याला स्वर्गात राज्य मिळणार नाही.'
पर्वतस्य महाशृंगं दत्त्वा तस्योपरि स्वयम्
ती स्वतः पर्वताच्या मोठ्या शिखरावर बसली.