तथा तपस्विनः शूद्राः शूद्रा धर्मपरायणाः
शूद्रांमध्येही तप करणारे असतात आणि काही शूद्र धर्माला वाहून घेतलेले असतात.
शूद्राः प्रतिग्रहीतारः शूद्रा दानप्रदास्तथा
शूद्र लोक दान घेतात आणि शूद्रच दान देतात.
पंचगर्तान्खनंत्येव मृत्युकाले नराधमाः
मृत्यूच्या वेळी नीच माणसे पाच खड्डे खणतात.
वेदविक्रयकर्तारो ब्राह्मणाः शौचवर्जिताः
ब्राह्मण वेद विकतात आणि त्यांच्यात पवित्रता राहत नाही.
स्वाध्यायरहिताश्चैव शूद्रान्ननिरताः सदा
ते स्वाध्याय करत नाहीत आणि नेहमी शूद्रांचे अन्न खातात.
पाखंडिनो विकर्मस्थाः परदारोपजीविनः
पाखंडी, वाईट कृत्य करणारे आणि दुसऱ्याच्या स्त्रीवर उपजीविका करणारे लोक वाढतात.
न स्वभावात्सहस्राक्ष कथंचिदपि देहिनाम्
हे सहस्रनेत्रा, शरीरधारी लोक आपल्याला जसे शोभते तसे वागत नाहीत.
नष्टोत्सवाविधर्माणो नित्यं संकरकारकाः
सण-उत्सव नाहीसे होतात, अधर्म वाढतो आणि नेहमीच गोंधळ निर्माण होतो.
ततो ह्रासं प्रयास्यंति वृद्धिं याति कलौ युगे
म्हणून कलियुगात सर्व गोष्टींचा ऱ्हास होतो आणि वाईट गोष्टी वाढतात.
अल्पत्वाद्दुर्लभत्वाच्च अशक्ता गृहकर्मणि ६.२७.
कमकुवतपणा आणि दुर्मिळतेमुळे लोक गृहकृत्ये नीट करू शकत नाहीत.
नियमाः संयमाः सर्वे मंत्रवादास्तथैव च
सर्व नियम, संयम आणि मंत्रपठण देखील
स्वस्वभावविहीनानि हीनानि च तथा जलैः
स्वतःच्या गुणधर्मांशिवाय आणि पाण्यासारखे क्षीण होतात.
तत्र ते संभविष्यंति कुत्सिता ये च मानवाः
त्या काळात तिथे नीच माणसे जन्माला येतील.
वित्तलोभात्प्रदास्यंति कुत्सिताय नराः सुताम्
धनाच्या लोभामुळे लोक आपली मुलगी नीच माणसाला देतील.
कन्यकाः प्रकरिष्यंति पुरुषैः सह संगतिम्
तरुण मुली पुरुषांबरोबर मैत्री करतील.
सर्वकृत्येषु दुःशीलाः। सुयत्नेनापि रक्षिताः
सर्व कामांत त्या वाईट वागतील, जरी काळजीपूर्वक राखल्या तरी.
पीडयिष्यंति निर्दोषान्वित्तलोभादसंशयम्
त्या धनाच्या लालसेने निरपराध लोकांना त्रास देतील, यात शंका नाही.
संत्यक्ष्यंति युगे तस्मिन्प्राणिद्रोहेऽपि वर्तिनम्
त्या काळात, ज्या लोकांनी जीव धोक्यात घातला आहे, त्यांनाही त्या सोडून जातील.
प्रमाणं च सुरश्रेष्ठ चतुर्णामप्यसंशयम्
हे देवांमध्ये श्रेष्ठ, हेच चौघांचे खरे प्रमाण आहे, यात शंका नाही.
यश्चैतत्कीर्तयेन्मर्त्यः सदैव सुसा माहितः ६.२७.
जो मनुष्य हे नेहमी भक्तीने म्हणेल, त्याला मोठे पुण्य लाभेल.
शृणुयाद्वा नरो यश्च श्रद्धापूतेन चेतसा
आणि जो हे ऐकेल, किंवा श्रद्धेने शुद्ध मनाने ऐकेल,
प्रभासादीनि तीर्थानि मूर्तानि सकलानि च
प्रभास व इतर सर्व तीर्थक्षेत्रे आणि त्यांची सर्व रूपे,
तानि श्रुत्वा वचस्तस्य देवाचार्यस्य तादृशम्
त्या दिव्य गुरूचे असे शब्द ऐकून,
यद्येवं देवदेवेश भविष्य त्यशुभं युगम्
देवतांमध्ये श्रेष्ठा, जर असे अशुभ युग येणार असेल,
पुरंदराद्य चास्माकं स्थानं किंचित्प्रदर्शय
पुरंदर व इतरांनो, आम्हाला कुठे तरी एक जागा दाखवा,
यदाश्रित्य नयिष्यामो रौद्रं कलियुगं विभो पाताले स्वर्गलोके वा मर्त्ये वा सुरसत्तम
ज्याचा आधार घेऊन, हे प्रभो, आम्ही हे भयंकर कलियुग पार करू शकू—पाताळात, स्वर्गात किंवा माणसांत, हे देवांमध्ये श्रेष्ठ.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा कृपाविष्टः शतक्रतुः
त्यांचे हे बोल ऐकून, शतक्रतु दयाळू झाला.
अस्पृष्टं कलिना स्थानं किंचि द्वद बृहस्पते
बृहस्पती, कलियुगाने न स्पर्श केलेली एखादी जागा सांग.
शक्रस्य तद्वचः श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा वृहस्पतिः
शक्राचे ते शब्द ऐकून, बृहस्पतीने बराच वेळ ध्यान करून,
हाटकेश्वरमित्युक्तमस्ति क्षेत्रमनुत्तमम्
त्याने सांगितले: 'हाटकेश्वर नावाचे एक उत्तम क्षेत्र आहे.'