ततः पूर्णे सहस्रांते वर्षाणां नृपसत्तम
राजा, जेव्हा पूर्ण एक हजार वर्षे संपली,
पूर्वं जाता महाराज धूममूर्तिर्भयावहा दृष्ट्वा तां तुष्टुवुर्देवाः कृतांजलिपुटास्ततः
महाराज, आधी धुराच्या रूपात एक भीतीदायक स्त्री प्रकट झाली; तिला पाहून देवांनी हात जोडून तिची स्तुती केली.
नमोऽस्तु सर्वगे देवि नमस्ते सर्वपूजिते
सर्वत्र व्यापणाऱ्या देवी, तुला नमस्कार. सर्वांनी पूजिलेल्या देवी, तुला नमस्कार.
नमस्ते परमादेवि ब्रह्मयोने नमोनमः
परम देवी, तुला नमस्कार. ब्रह्माचा उगम असलेल्या देवी, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
नमस्ते पद्मपत्राक्षि विश्वमातर्नमोनमः
कमळासारख्या डोळ्यांची देवी, तुला नमस्कार. विश्वाची जननी, तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
स्वस्वरूपस्थिते देवि त्वं च संसारलक्षणम्
देवी, तू आपल्या खऱ्या रूपात वास करतेस आणि संसाराची खूणसुद्धा आहेस.
त्वं वृद्धिस्त्वं गतिः कर्त्री शची लक्ष्मीश्च पार्वती 7.3.22.
तू वाढ, तू मार्ग, तू करणारी आहेस; तू शची, लक्ष्मी आणि पार्वती आहेस.
यच्चान्यदत्र देवेशि त्रैलोक्येऽस्तीतिसंज्ञितम्
देवतांच्या देवी, या तिन्ही लोकांत जे काही अस्तित्व म्हणून ओळखले जाते,
वह्निना च यथा काष्ठं तंतुना च यथा पटः
जसे लाकूड आगीतून आणि कापड धाग्यातून तयार होते,
वरो मे याच्यतां शीघ्रमभीष्टः सुरसत्तमाः
देवतांनो, तुम्हाला हवे असलेले वर लवकर मागा.
किमत्र गुप्तभावेन तिष्ठथ श्वभ्रमध्यगाः
तुम्ही गुहेच्या मध्ये गुप्तपणे का राहता?
देवा ऊचुः तेन व्याप्तमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
देवांनी म्हटले: त्याच्यामुळे हे संपूर्ण त्रैलोक्य, जडजिवंत सर्व काही व्यापले आहे.
यज्ञभागो हृतोऽस्माकं दैत्यानां स प्रकल्पितः
आमचा यज्ञातील हिस्सा हिरावून घेण्यात आला; तो दैत्यांना दिला गेला आहे.
हत्वा दैत्यान्यथा भूयः शक्रः स्वपदमाप्नुयात्
दैत्यांचा नाश करून, इंद्राने पुन्हा आपले स्थान मिळवावे.
विशेषो नास्ति मे कश्चिदुभयोः सुरसत्तमाः
देवतांनो, माझ्यासाठी या दोघांत काही वेगळेपण नाही.
तस्मात्तान्वारयिष्यामि शक्राद्यांस्त्रिदिवात्पुनः
म्हणून मी त्यांना थांबवीन आणि इंद्रादी देवांना पुन्हा स्वर्गात नेईन.
दूतं कलिंगदैत्याय त्यज त्वं त्रिदिवं द्रुतम् 7.3.22.
दूत, त्वरेने जा आणि कलींग दैत्याला सांग, 'लवकर स्वर्ग सोड.'
श्रीमाता जगतां माता देवैराराधिता परा
श्रीमंत माता, जगाची जननी, देवांनी पूजिलेली, ही सर्वश्रेष्ठ आहे.
स्वस्थानं गच्छ शीघ्रं त्वं शक्रो यातु त्रिविष्टपम्
तू लगेच आपल्या जागी परत जा; इंद्राने सुद्धा स्वर्गात जावे.
अहं लोकेश्वरो मत्वा सगर्वमिदमब्रवीत्
मी स्वतःला जगाचा स्वामी समजून, गर्वाने हे शब्द बोललो.
न तां जानामि तांश्चैव गत्वा ब्रूहि ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने, मी तिला किंवा त्यांना ओळखत नाही, हे जाऊन त्यांना सांग.
न भवद्भ्यस्वहं स्वर्गं प्रयच्छामि कथंचन एतस्मात्कारणाद्दूत न त्वां प्राणैर्वियोजये
मी तुम्हाला कधीही स्वर्ग देणार नाही; पण या कारणासाठी, दूत, मी तुझे प्राण घेणार नाही.
श्रीमातां यदि मे दूत दर्शयिष्यसि चेत्ततः
दूत, जर तू मला माझी पूज्य आई दाखवलीस, तर—
अहं त्वया समं तत्र यास्ये यत्र स्थिता च सा
मी तुझ्यासोबत तिथे जाईन, जिथे ती राहते.
अर्बुदं प्रययौ तूर्णं रोषेण महता वृतः
अर्बुद मोठ्या रागाने भरून, पटकन निघून गेला.
दृष्ट्वा बाष्कलिमायांतं देवाः शक्रपुरोगमाः
बाष्कळी जवळ येताना पाहून, इंद्रासह सर्व देवता—
भयेन महताविष्टा दिशो भेजुः समंततः 7.3.22.
मोठ्या भीतीने भरून, सर्व दिशांना पळून गेले.
श्रीमाता तिष्ठते यत्र पर्वतेर्बुदसंज्ञके
माझी पूज्य आई ज्या ठिकाणी आहे, ते अर्बुद नावाच्या पर्वतावर आहे.
भार्या मे भव सुश्रोणि अहं ते वशगः सदा
सुंदर कंबर असलेल्या स्त्री, तू माझी पत्नी हो; मी नेहमी तुझ्या अधीन आहे.
भविष्यति हि मे राज्यं सर्वं वशगतं तव
माझं सगळं राज्य खरंच तुझ्याच हातात राहील.