सर्वस्वं प्रददौ रुष्टो मरणे कृतनिश्चयः
रागाने आणि मृत्यूचा निर्धार करून त्याने आपली सर्व संपत्ती दान केली.
साऽपि तस्य सती भार्या कृत्वा मृत्युविनिश्चयम्
त्याची सती पत्नीही मृत्यूचा निर्धार करून तयार झाली.
आवाभ्यां संप्रविष्टाभ्यां वह्नौ पुत्र ततस्तदा ६.२५.
मग, मुला, त्या दोघांनी एकत्र अग्नीत प्रवेश केला.
ततस्तौ दम्पती हृष्टौ यावद्वह्निसमीपगौ
ते दांपत्य आनंदाने अग्नीच्या जवळ गेले.
तावत्प्राप्तो मुनिर्नाम शांडिल्यो वेदपारगः
तेव्हाच वेदांमध्ये पारंगत शांडिल्य नावाचे एक ऋषी आले.
स वृत्तांतं समाकर्ण्य कोपसंरक्तलोचनः
घडलेली गोष्ट ऐकून त्यांचे डोळे रागाने लाल झाले.
अहो मूढतमा यूयं यदेतद्ब्राह्मणत्रयम्
अहो, किती मूर्खपणा केलात तुम्ही! या तीन ब्राह्मणांवर असं वागलात.
अत्र कात्यायनेनोक्तं यद्वचः सुमहात्मना
इथे त्या महान आत्मा कात्यायन यांनी सांगितलेलं वचन लागू पडतं.
चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च
चांद्रायण, कृच्छ्र आणि संतपन — ही सर्व तपं आहेत.
अत्र विष्णुपदी गंगा तत्क्षेत्रे तु द्विजोत्तमाः
इथे विष्णूच्या पायातून उत्पन्न झालेली गंगा आहे; त्या पवित्र स्थळी, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो,
मौंजीहोमः प्रमाणं स्यान्मुनिवाक्येन चेद्भवेत्
मांज्याचा होम, जर ऋषींच्या वचनाने सिद्ध झाला, तर तोच प्रमाण धरावा.
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे हर्षेण महतान्विताः
मग सर्व ब्राह्मण मोठ्या आनंदाने भरून गेले.
ततः प्रबोध्य तं विप्रं निन्युस्तत्र द्विजोत्तमाः ६.२५.
मग त्या ब्राह्मणाला जागं करून, श्रेष्ठ द्विजांनी त्याला तिथे नेलं.
तत्र स ब्राह्मणो यावद्गंगातोयसमुद्भवम् उदरादखिलं तोयं निष्क्रांतं द्विजसत्तमाः
तिथे, गंगेच्या पाण्याएवढं, त्याच्या पोटातून सगळं पाणी बाहेर पडलं, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो.
ततोऽवगाहते यावत्तस्यास्तोयं सुशोभनम्
मग तो स्नान करत असताना, त्या नदीचं सुंदर पाणी,
शुद्धोऽयं ब्राह्मणः साक्षाद्विष्णुपद्याः समागमात्
हा ब्राह्मण प्रत्यक्ष विष्णूच्या गंगेच्या संगतीने शुद्ध झाला आहे.
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे चंडशर्मादयश्च ये
मग सर्व ब्राह्मण, चंडशर्मा आणि इतरही,
तस्य क्षेत्रस्य सीमांते पश्चिमे पापनाशिनी
त्या क्षेत्राच्या पश्चिम सिमेवर पाप नष्ट करणारी जागा आहे.
एतद्वः सर्वमाख्यातं विष्णुपद्याः समुद्भवम्
हे सर्व मी तुम्हाला सांगितलं — विष्णूच्या गंगेचा उगम.
दक्षिणोत्तरसंभूतं तद्वो वक्ष्यामि सांप्रतम्
दक्षिण आणि उत्तर दिशेतून जे उत्पन्न झालं, ते मी आता तुम्हाला सांगतो.
अस्ति भूभितले ख्याता मधुराख्या महापुरी
पृथ्वीवर मधुर नावाचं एक प्रसिद्ध महानगर आहे.
तस्यामासीद्द्विजश्रेष्ठो गोकर्ण इति विश्रुतः
त्या नगरीत गोकरण नावाचा एक श्रेष्ठ ब्राह्मण प्रसिद्ध होता.
अथापरोऽस्ति तन्नामा तत्र विप्रो वयोऽन्वितः
आणि तिथेच त्या नावाचा अजून एक वृद्ध ब्राह्मणही होता.
कस्यचित्त्वथकालस्य यमः प्राह स्वकिंकरम्
काही काळाने, यमाने आपल्या सेवकाला सांगितलं.
अद्य गच्छ द्रुतं दूत मथुराख्यां महापुरीम्
आज तू पटकन मथुरा नावाच्या मोठ्या शहरात जा, दूत.
तस्यायुषः क्षयो जातो मध्याह्नेऽद्यतने दिने .
आजच्या याच दिवशी, मध्यान्ही त्याचा आयुष्याचा अंत झाला आहे.
विभ्रमादानयामास गोकर्णं च चिरायुषम्
चुकून त्याने दीर्घायुषी गोकरणाला आणले.
ततः कोपपरीतात्मा यमः प्रोवाच किंकरम्
मग यमाने रागाने भरून आपल्या सेवकाला सांगितले.
तस्मात्प्रापय तत्रैव यावदस्य च बन्धुभिः ६.२६.
म्हणून त्याला आणि त्याच्या नातेवाइकांना तिथे लगेच घेऊन जा.
ब्राह्मण उवाच नाहं तत्र गमिष्यामि दिष्ट्या प्राप्तोस्मि तेंऽतिकम्
ब्राह्मण म्हणाला: मी तिथे जाणार नाही; नशिबाने मी तुझ्या समोर आलो आहे.