ददौ च दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश
त्याने दहा कन्या धर्माला आणि तेरा कश्यपाला दिल्या.
अदितिश्च दितिश्चैव द्वे भार्ये मुख्यतां गते
अदिती आणि दिती या दोघी मुख्य पत्नी झाल्या.
ततः स जनयामास देवाञ्च्छक्रपुरःसरान्
मग त्याने शक्रासह देवतांचा जन्म घडविला.
तेषां त्रैलोक्यराज्यार्थं मिथो जज्ञे महाहवः
त्रैलोक्याच्या राज्यासाठी त्यांच्यात मोठा संग्राम झाला.
ततः शोकपरा चक्रे दितिर्व्रतमनुत्तमम्
मग दुःखाने व्याकुळ झालेली दितीने उत्तम व्रत स्वीकारले.
ततो वर्षसहस्रांते तस्यास्तुष्टो महेश्वरः ६.२२.
मग हजार वर्षांच्या शेवटी महेश्वर तिच्यावर प्रसन्न झाला.
साऽब्रवीद्यदि मे तुष्टस्त्वं देव शशिशेखर यज्ञभागप्रभोक्तारं देवानां दर्पनाशनम्
ती म्हणाली, 'देवा, जर तू माझ्यावर प्रसन्न असशील तर, यज्ञातील भाग घेणारा, देवतांचा गर्व नष्ट करणारा मुलगा मला दे.'
अवध्यं संगरे पूर्वैः सर्वैदेवैः सवासवैः
'जो सर्व जुन्या देवतांनी आणि त्यांच्या प्रमुखांसह युद्धात मारता येणार नाही असा असावा.'
दितिश्चैवाऽदधाद्गर्भं कश्यपान्मुनिपुंगवात् वदतो मुनिमुख्यस्य नारदस्य महात्मनः
आणि दितीने कश्यप या श्रेष्ठ ऋषीपासून गर्भ धारण केला, त्या वेळी महात्मा नारद बोलत होते.
ततो दुष्टां मतिं कृत्वा तस्य गर्भस्य नाशने
मग तिने वाईट विचार करून त्या गर्भाचा नाश करण्याचा प्रयत्न केला.
छिद्रमन्वेषमाणस्तु सुसूक्ष्ममपि च द्विजाः
द्विजांनो, अगदी लहानशी संधी शोधत होता.
ततश्च दशमे मासि संप्राप्ते प्रसवोद्भवे
मग दहावा महिना पूर्ण झाला आणि प्रसूती जवळ आली.
निद्रावशं तु संप्राप्ता विसंज्ञा समपद्यत
ती झोपेच्या अधीन झाली आणि शुद्ध हरपली.
तां विसंज्ञामथो वीक्ष्य त्यक्त्वा पादौ शतक्रतुः तेनाऽसौ सप्तधा चके गर्भं शस्त्रेण देवपः
ती अशी शुद्ध हरपलेली पाहून शतक्रतु तिचे पाय सोडून, देवांचा राजा शस्त्राने गर्भ सात भागांत विभागला.
अथाऽपश्यत्क्षणात्सप्त वालकान्पूर्णविग्रहान्
त्या क्षणी त्याने सात पूर्णाकृती मुलं पाहिली.
जाता एकोनपञ्चाशदथ तत्रैव बालकाः निश्चक्रामोदरातूर्णं दित्या यावन्न लक्षितः ॥ ६.२२.
एकूण एकुणेचाळीस मुलं तिथे जन्मली; ती पटकन दितीच्या पोटातून बाहेर आली, तिला कळायच्या आधीच.
ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमंडले
मग सकाळी, स्वच्छ प्रकाशात, सूर्याचा तेजस्वी गोळा वर आला.
ततोऽभ्येत्य सहस्राक्षो दुर्गंधेन समावृतः
मग सहस्त्रदृष्टी तिथे आला, दुर्गंधाने वेढलेला.
तं दृष्ट्वा तादृशं शक्रं दितिः प्रोवाच सादरम्
इंद्राला असा पाहून, दितीने आदराने त्याला विचारले.
किं त्वं शक्र निरु त्साहस्तेजोद्युतिविवर्जितः
शक्रा, तुला उत्साह, तेज आणि धैर्य का उरलेलं नाही?
किं त्वया निहतो विप्रोगुरुर्वाबालकोऽथवा
तू एखाद्या ब्राह्मणाला, गुरूला किंवा मुलाला मारले आहेस का?
हतो नखांभसा वा त्वं घृष्टः शूर्पानिलेन च
किंवा कुणाच्या नखांच्या पाण्याने तुला इजा झाली आहे, किंवा सुपाच्या वाऱ्याने खरचटलं आहे का?
रात्रौ प्रविष्टः सुप्ताया जठरे तव पापकृत्
रात्री मी झोपले असताना, पापी, तू माझ्या पोटात शिरलास का?
कृन्तश्चैकोनपञ्चाशत्कृत्वो गर्भो मया शुभे
आणि शुभे, तू माझ्या गर्भाला एकुणेचाळीस वेळा कापलं का?
ततो भीत्या विनिष्क्रान्तस्त्वया देवि न लक्षितः
मग घाबरून, तू माझ्या लक्षात न येता निघून गेलास.
तस्मात्प्रार्थय मत्तस्त्वं वरं यन्मनसेप्सि तम् ॥ ६.२२.
म्हणून, तू मनातल्या इच्छा असलेला वर माझ्याकडून माग.
रुदन्तो वारिता मन्दं मा रुदन्तु मुहुर्मुहुः
रडणाऱ्या मुलांना हळूवार थांबवलं, 'पुन्हा पुन्हा रडू नका' असं सांगितलं.
मरुतो नामविख्यातास्तस्मात्संतुजगत्रये
त्यांच्यापासून, मरुत नावाने प्रसिद्ध झालेले, तीनही लोकांमध्ये गडबड उडाली.
यज्ञभागभुजः सर्वे भविष्यंति मया सह
सर्व जे यज्ञातील भाग घेणारे आहेत, ते माझ्यासोबतच राहतील.
बहुभिर्यास्यति ख्यातिं बालमंडनमित्यतः न भविष्यंति छिद्राणि तस्या गर्भे कथंचन
अनेक कारणांमुळे तिचे नाव बालमंडन म्हणून प्रसिद्ध होईल; म्हणून तिच्या गर्भात कधीही दोष येणार नाहीत.