पिता तव मया दृष्टः साक्षाद्दशरथः स्वयम् ६.२०.
तुझ्या वडिलांना, दशरथांना, मी स्वतः प्रत्यक्ष पाहिलं आहे.
पितुः पितामहोऽन्यस्य तृतीयस्य रघूत्तम
तुझ्या वडिलांचे वडील आणि आणखी एक तिसरे, हे रघुकुळातील श्रेष्ठ,
ब्राह्मणानां मया दृष्टाः शरीरस्थाः सुहर्षिताः
मी ब्राह्मणांना त्यांच्या देहात राहून आनंदित झालेलं पाहिलं आहे.
ततो ऽहं लज्जया नष्टा दृष्ट्वा श्वशुरसंगमान्
म्हणून मी लाजेनं हरवले, कारण मी माझ्या सासरच्या मंडळींच्या एकत्र येणं पाहिलं.
तथा खाद्यानि लेह्यानि चोष्याणि च विशेषतः भक्षयिष्यति दत्तानि स्वहस्तेन मया विभो
म्हणून, खाण्याच्या, चाटण्याच्या आणि शोषण्याच्या पदार्थ मी स्वतः हाताने दिले आहेत, हे स्वामी, आणि ते तेच खाणार आहेत.
एतस्मात्कारणान्नष्टा त्वत्समीपादहं विभो
या कारणासाठी, हे स्वामी, मी तुझ्या जवळून नाहीशी झाले आहे.
तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टात्मा रामो राजीवलोचनः
ते ऐकून कमळासारखी डोळे असलेला राम आनंदित झाला.
ततो भुक्त्वा स्वयं रामो लक्ष्मणेन समन्वितः
नंतर रामाने लक्ष्मणासोबत स्वतः जेवण केले.
प्रोवाच लक्ष्मणं वत्स पर्णान्यास्तीर्य भूतले
रामाने लक्ष्मणाला सांगितले, "बाळ, जमिनीवर पाने पसर."
ततः कोपपरीतात्मा सौमित्रिः प्राह राघवम्
तेव्हा रागाने भरलेल्या मनाने सौमित्र रामाला म्हणाला.
तथाऽन्यदपि यत्किंचित्कर्म स्वल्पमपि प्रभो ॥ ६.२०.
आणि प्रभो, अजून काही लहानसुद्धा काम असेल,
प्रेष्यत्वेन रघुश्रेष्ठ सत्यमेतन्मयोदितम् अपि स्वल्पतरं राम मया त्वं किं करिष्यसि
रघुकुळातील श्रेष्ठा, मी सेवक म्हणून बोललो ते खरेच आहे; अगदी लहानसुद्धा काही काम असेल, राम, ते मला करायला सांगशील का?
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विकृतं चापि राघवः
लक्ष्मणाचे ते बोलणे ऐकून आणि राघवाचा बदललेला चेहरा पाहून,
ततः स्वयं समुत्थाय कृत्वा स्वा स्तरकं शुभम्
मग राम स्वतः उठला आणि आपली चादर नीट घातली.
लक्ष्मणोऽपि विदूरस्थः कोपसंरक्तलोचनः
लक्ष्मणही दूर उभा राहिला, रागाने डोळे लाल झालेले.
हत्वैनं राघवं सुप्तं सीतां पत्नीं विधाय च
त्याने झोपलेल्या राघवाला मारून, सीतेला पत्नी बनवावी असे मनात ठरवले.
एवं चिंतयतस्तस्य बहुधा लक्ष्मणस्य सा
अशा अनेक प्रकारे लक्ष्मण विचार करत होता,
न तस्य निश्चयो जज्ञे तस्मिन्कृत्ये कथंचन
त्या कृतीबद्दल त्याला काहीच ठाम निर्णय होत नव्हता.
ततः प्रभाते विमले कृतपूर्वाह्णिकक्रियः
मग पहाटे, सकाळच्या पूजा आटोपून,
लक्ष्मणोऽपि धनुः सज्यं कृत्वा संधाय सायकम्
लक्ष्मणानेही आपले धनुष्य सज्ज केले, बाण लावला,
ततो गोकर्णमासाद्य प्रणम्य च महेश्वरम् ६.२०.
मग गोकार्ण येथे पोहोचून, महेश्वराला वंदन केले.
बाष्पपर्याकुलाक्षश्च व्रीडयाऽधोमुखः स्थितः
त्याच्या डोळ्यांत अश्रू आले, लाजेने तो खाली मान घालून उभा राहिला.
कुरु मे निग्रहं नाथ स्वामिद्रोहसमुद्भवम्
नाथा, माझ्या मनात स्वामीद्रोह उत्पन्न झाला आहे, मला आवर घाल.
उत्तराणि विरुद्धानि तव दत्तानि भूरिशः
समृद्धीच्या अधिपती, तुला अनेक वेळा विरुद्ध सूचना मिळाल्या आहेत.
ततश्च तं परिष्वज्य रामोऽपि निजबांधवम्
तेव्हा रामाने आपल्या नातेवाइकाला जवळ घेतले.
न ते त्वन्यः प्रियः कश्चिन्मां मुक्त्वा वेद्म्यहं स्फुटम्
तुझ्याशिवाय मला दुसरा कोणीही प्रिय नाही, हे मी ठामपणे सांगतो.
प्राणत्यागं करिष्यामि वह्नावात्मविशुद्धये
आता मी आत्म्याच्या शुद्धीसाठी अग्नीत प्राण सोडीन.
रामलक्ष्मणयोरेवं वदतोस्तत्र कानने
त्या वनात राम आणि लक्ष्मण असे बोलत होते.
ततः प्रणम्य तं रामः सीतालक्ष्मणसंयुतः
नंतर रामाने, सीता आणि लक्ष्मणासह, त्याला वंदन केले.
मार्कंडेय उवाच प्रभासादहमायातः सांप्रतं रघुनंदन
मार्कंडेय म्हणाले : रघुनंदना, मी आत्ता प्रभास येथून आलो आहे.