विदूरथो महीपोऽहं माहिष्मत्यां कृतास्पदः ६.१८.
मी विदूरथ नावाचा राजा, माहिष्मतीमध्ये राज्य करतो.
ततो मे भ्रममाणस्य प्रणष्टाः सर्वसैनिकाः
मग मी भटकत असताना माझे सगळे सैनिक हरवले.
आसीद्धयो ममाऽधस्ताज्जात्यः सर्वगुणान्वितः ॥ सोऽपि कर्मविपाकेन पञ्चत्वं समुपस्थितः ।ा
माझ्या खाली माझा भाऊ होता, तो सर्व गुणांनी युक्त होता; पण त्यालाही कर्माच्या फळामुळे मृत्यू आला.
ततस्ते तापसाः प्रोचुर्विद्महे न वयं पुरीम्
मग त्या तपस्व्यांनी सांगितलं, 'आम्हाला ही नगरी माहीत नाही.'
नरेन्द्रैर्नैव नः कार्यं न दिशैर्न पुरैर्नृप
राज्यांशी, दिशांशी किंवा नगरांशी आमचं काहीही घेणंदेणं नाही, राजन.
सर्वे शीर्णानि वृक्षाणां पुष्पाणि च फलानि च
सर्व झाडांची फुलं आणि फळं कोमेजली आहेत.
मानुषैः सह संसर्गं संभाषं च नराधिप
माणसांबरोबर आम्ही नातं ठेवत नाही किंवा बोलत नाही, नराधिपा.
एकैकस्य तरोर्मूले दिवसं वा दिनद्वयम्
आम्ही प्रत्येकजण एखाद्या झाडाच्या मुळाशी एक दिवस किंवा दोन दिवस थांबतो.
कारणात्तव राजेंद्र निशामेतां वनस्पतौ
म्हणूनच, राजन, आज रात्री या झाडांकडे लक्ष दे.
एकाकिनं पदातिं च विशस्त्रं श्रमविह्वलम् ६.१८. । एकाकी पार्थिवेन्द्रोऽयं नेष्यति च कथं निशाम्
हा राजा एकटा, पायदळ, शस्त्राशिवाय आणि थकलेला असताना ही रात्र कशी काढणार?
तस्मादत्रैव नेष्यामः समेताः शर्वरीमिमाम्॥ गंतव्यं प्रातरुत्थाय ततः सर्वैर्यदृच्छया
म्हणून आपण सर्वजण ही रात्र इथेच एकत्र घालवू; सकाळी प्रत्येकजण आपल्या इच्छेनुसार जाईल.
एवं संवदतां तेषां भगवांस्तीक्ष्णदीधितिः
असं ते बोलत असताना तेजस्वी भगवंत तिथे प्रकट झाले.
अथ तास्तापसान्राजा प्रोवाच प्रणतः स्थितः तस्मात्संध्याविधिः कार्यः सर्वैरेव यथोचितः
मग राजा आदराने उभा राहून त्या तपस्व्यांना म्हणाला, 'म्हणून सर्वांनी संध्यावंदन करावं.'
अथ ते मुनयः सर्वे स च राजा तथा द्विजाः
मग ते सर्व ऋषी, राजा आणि द्विज यांनी तसंच केलं.
कामिभिः कामिनीलोकैः प्रियोक्तैरभिवां छिता
कामना असलेल्या लोकांनी, कामिनींच्या जगात, गोड बोलणाऱ्यांनी तिला सन्मान दिला.
पीयूषार्णववेलेव विषवृक्षलतेव च
ती अमृताच्या समुद्रासारखी आणि विषाच्या वेलीसारखी आहे.
उलूका राक्षसाश्चौराः कामिनः कुलटांऽगनाः
घुबडं, राक्षस, चोर, कामी पुरुष आणि वाईट स्त्रिया.
केचिच्च दैवयो गेन श्वापदैरर्धभक्षिताः
काही जण, दैवाच्या इच्छेने, जंगली प्राण्यांनी अर्धवट खाल्ले गेले.
क्षुत्पिपासातुरा दीना दुःखेन महताऽन्विताः
ते भूक आणि तहान याने त्रस्त, दुःखी आणि मोठ्या वेदनेत होते.
ते दृष्ट्वा पार्थिवं तत्र दिष्ट्यादिष्ट्येति सादरम्
त्यांनी तेथे राजाला पाहून आदराने म्हटले, 'भाग्य आहे, भाग्य आहे!'
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य व्यसनं सैन्यसंभवम्
मग त्या राजाचा सैन्यातून उद्भवलेला संकट.
अथ ते तापसाः सर्वे स च राजा ससेवकः
मग सर्व तपस्वी आणि राजा आपल्या सेवकांसह एकत्र आले.
ततस्तेषां प्रसुप्तानां सर्वेषां तत्र कानने
मग ते सर्वजण त्या जंगलात झोपले असताना.
ततः स प्रातरुत्थाय कृतपूर्वाह्णिकक्रियः
मग सकाळी उठून, नेहमीच्या सकाळच्या पूजा केल्या.
निजैस्तैः सेवकैः सार्धं प्रस्थितः स्वपुरीं प्रति
तो आपल्या सेवकांसह आपल्या नगरीकडे निघाला.
ततो निजगृहं प्राप्य कञ्चि त्कालं महीपतिः
मग आपल्या घरी पोहोचून राजा काही काळ तेथे राहिला.
तच्च कालेन संप्राप्य स्नात्वा धौतांबरः शुचिः ६.१९.
आणि काही काळानंतर, स्नान करून, स्वच्छ वस्त्र घालून, शुद्ध झाला.
अथाऽसौ पृथिवीपालः स्वप्नांते च ददर्श तम् विमानवरमारूढं स्तूयमानं च किंनरैः
मग पृथ्वीचा राजा झोपेच्या शेवटी त्याला दिव्य विमानावर बसलेला आणि किंनरांनी स्तुती करताना पाहिले.
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवा लयम्
तुला शुभेच्छा असो; मी आता देवांच्या लोकात जाणार आहे.
ततः स प्रातरुत्थाय हर्षाविष्टो महीपतिः १३ सोऽपि तेनैव रूपेण तस्य संदर्शनं गतः
मग सकाळी उठून, आनंदाने भरलेला राजा; त्यालाही त्याच रूपात त्याचे दर्शन झाले.