ते तथेति प्रतिज्ञाय गत्वा शक्रस्य शासनात्
त्यांनी 'तसेच होईल' असे मान्य केले आणि इंद्राच्या आज्ञेने ते निघून गेले.
एतद्वः सर्वमाख्यातमाख्यानं पापनाशनम् ६.१३.
हे सर्व मी तुम्हाला सांगितले आहे—हे पवित्र कथा पापांचा नाश करणारी आहे.
तदहं कीर्तयिष्यामि रहस्यं हृदि संस्थितम्
आता मी तुमच्यासाठी मनात खोल रुतलेले गुपित सांगतो.
चमत्कारपुरे कश्चिद्वैश्यजातिसमुद्भवः
चमत्कारपूर या नगरीत एक वैश्य जातीचा माणूस राहत होता.
यो दौःस्थ्यात्सर्वलोकानां करोति पशुरक्षणम्
गरिबीमुळे तो सर्व लोकांच्या जनावरांची राखण करायचा.
कदाचिद्रक्षतस्तस्य पशूंस्तान्वनभूमिषु
एकदा तो जनावरांची राखण करत असताना, ते जनावरं जंगलात होती.
कृष्ण पक्षे चतुर्दश्यां चैत्रमासे द्विजोत्तमाः
चैत्र महिन्यात कृष्ण पक्षातील चतुर्दशीच्या दिवशी, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो,
अथ यावद्गृहं प्राप्तः स मूकः पशुपालकः
मग तो मूक गवळा घरी परत आला.
किं पाप न समायातः पशुरेकोऽद्य नो यथा तस्मा दानय मे क्षिप्रं निराहारोऽपि गां त्वरात्
आज पाप का आले नाही? आज आपल्या एक गाय हरवली आहे. म्हणून, तू उपाशी असलास तरी पटकन मला एक गाय दे.
तच्छ्रुत्वा भयसंत्रस्तः स मूकः पशुपालकः
हे ऐकून तो मूक गवळा घाबरून गेला.
ततोऽरण्यं समासाद्य वीक्षांचक्रे समंततः ॥ सूक्ष्मदृष्ट्या स दुर्गाणि गहनानि वनानि च
मग तो जंगलात गेला आणि सर्वत्र शोध घेतला; ती गाय कुठे आहे हे पाहण्यासाठी त्याने बारकाईने दाट आणि कठीण जंगल तपासले.
अथ तेन क्वचिद्दृष्टं पदं तस्य पशोः स्फुटम् ६.१४.
मग त्याला कुठेतरी त्या गायीचे स्पष्ट पाऊलखुण दिसले.
ततश्च तत्पदान्वेषी स जगाम वनाद्वनम्
मग त्या पावलांच्या शोधात तो एक जंगल सोडून दुसऱ्या जंगलात गेला.
एवं प्रदक्षिणा तस्य जाता पशुदिदृक्षया
त्याला त्या जनावराला पाहायची इच्छा होती, म्हणून त्याने त्या जंगलाची प्रदक्षिणा केली.
प्रदक्षिणावसाने च पशुर्लब्धो हि तेन सः
प्रदक्षिणा पूर्ण झाल्यावर त्याला ते जनावर सापडले.
चैत्रे पुण्यतमे मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्
चैत्र महिन्यातील सर्वात पवित्र काळात, कृष्ण पक्षातील चतुर्दशीच्या दिवशी,
एवमज्ञानभावेन कृता ताभ्यां प्रदक्षिणा
अशा प्रकारे, अज्ञानामुळे, त्या दोघांनीही ती प्रदक्षिणा केली.
निराहारस्य मूकस्य साहारस्य पशोस्तथा
एक उपाशी आणि मूक होता, आणि जनावर मात्र खाऊन तृप्त होतं.
विना स्नानेन भक्षाच्च दैवाद्द्विजवरोत्तमाः उभौ पंचत्वमापन्नौ पृथक्त्वेनायुषः क्षये
स्नान न करता आणि अन्न न खाता, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, दोघांचेही आयुष्य संपल्यावर ते वेगवेगळ्या वेळी मरण पावले.
ततश्च पशुपालस्तु दशार्णाधिपतेः सुतः
मग तो गवाळ, जो दशार्ण देशाच्या राजाचा मुलगा होता,
अथागत्य स राजेंद्रस्तेनैव सह मंत्रिणा ६.१४.
नंतर राजा आणि तोच मंत्री दोघेही तेथे आले.
चक्रे संवत्सरस्यांते श्रद्धया परया युतः
वर्षाच्या शेवटी, अत्यंत श्रद्धेने त्याने विधी केला.
एकदा तत्र चाऽऽयाता मुनयः शंसितव्रताः
एकदा तिथे व्रतस्थ ऋषी आले.
याज्ञवल्क्यो भरद्वाजः शुनःशेपोऽथ गालवः
याज्ञवल्क्य, भरद्वाज, शुनःशेप आणि गालव,
तथान्ये शंसिताऽऽत्मानो ब्रह्मचर्यपरायणाः
तसेच इतरही संयमी आणि ब्रह्मचर्याचे पालन करणारे होते.
तान्दृष्ट्वा स महीपालः प्रणिपत्य कृतांजलिः
त्यांना पाहून राजा हात जोडून वाकला.
ततस्तेषां स मध्ये च संनिविष्टो महीपतिः
मग त्या ऋषींच्या मध्ये राजा बसला.
ततश्चक्रुः कथा दिव्या मुनयस्ते महीपतेः । पुरतो मुनिमुख्यानां चरितानि महात्मनाम्
मग त्या ऋषींनी राजासमोर दिव्य कथा सांगितल्या, मोठ्या ऋषींची कृत्ये सांगितली.
राजर्षीणां पुराणानां धर्मशास्त्रसमुद्भवाः
पूर्वीच्या राजर्षींच्या आणि धर्मशास्त्रांमधून आलेल्या गोष्टी होत्या.
अथ क्वाऽपि कथांते स पार्थिवस्तैर्महर्षिभिः
मग कथेच्या शेवटी, त्या महर्षींनी त्या राजाला संबोधले.