यः पुनर्द्वेषसंयुक्तः संतापं चैव नेष्यति
पण ज्याच्या मनात द्वेष आहे, त्याला दुःखापासून सुटका मिळणार नाही.
तथा दुःखानि संप्राप्य दृष्ट्वा नैकान्पराभवान्
दुःखांचा अनुभव घेऊन आणि अनेक पराभव पाहून,
वंशोच्छेदं समासाद्य गमिष्यति यमालयम् मम वाक्याद्विशेषेण हितमिच्छद्भिरात्मनः
वंशाचा नाश ओढवून, तो यमाच्या घरात जाईल; माझ्या विशेष वचनामुळे, जे स्वतःच्या हिताची इच्छा करतात—
एवं स भूपतिः सर्वांस्ता नुक्त्वा तपसि स्थितः
राजा हे सर्व सांगून, तपात दृढ राहिला.
सूत उवाच एवं निवेद्य पुत्राणां स राज्यं पृथिवीपतिः
सूता म्हणाला: अशा प्रकारे, आपल्या मुलांना राज्य सोपवून पृथ्वीचा स्वामी—
तत आराधयामास देवदेवं महेश्वरम्
मग त्याने महेश्वर देवाची पूजा सुरू केली.
स बभूव फलाहारो यावद्वर्षशतं नृपः
तो राजा शंभर वर्षे फक्त फळांवर जगला.
ततः परं जलाहारो जातो वर्षशतं हि सः
त्यानंतर, तो शंभर वर्षे फक्त पाण्यावर जगला.
ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य वर्षशते गते
शंभर वर्षे पूर्ण झाल्यावर, महादेव प्रसन्न झाला.
प्रोवाच परितुष्टोऽस्मि मत्तः प्रार्थय वांछितम्
तो म्हणाला, 'मी तुष्ट आहे; माझ्याकडून जे हवे आहे ते माग.'
हाटकेश्वरमाहात्म्यात्सर्वपापक्षयापहम्
हाटकेश्वराच्या महिम्यामुळे सर्व पापांचा नाश होतो.
तस्मात्तव निवासेन भूयान्मेध्यतमं पुनः
म्हणून, तुझ्या निवासाने ते स्थान पुन्हा अधिक पवित्र होईल.
मयैतदग्र्यं निर्माय ब्राह्मणेभ्यो निवेदितम्
मी स्वतः हे श्रेष्ठ स्थान निर्माण करून ब्राह्मणांना अर्पण केले आहे.
तस्मिंस्त्वया सदा वासः कर्तव्यो मम वाक्यतः ६.१३.
माझ्या आज्ञेने, तुझा नेहमी तिथेच निवास असावा.
अचलेश्वर इत्येव नाम्ना ख्यातो जगत्त्रये
तीनही जगात ते अचलेश्वर या नावाने प्रसिद्ध आहे.
यो मामत्र स्थितं मर्त्यो वीक्षयिष्यति भक्तितः
जो मनुष्य भक्तीने मला तिथे स्थिर पाहील—
माघशुक्लचतुर्दश्यां मम लिंगस्य यो नरः
माघ महिन्यातील शुद्ध पक्षातील चतुर्दशीला जो माझ्या लिंगाची पूजा करतो—
बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धके यौवनेऽपि वा
बालपणी, वृद्धपणी किंवा तारुण्यात केलेले जे पाप आहे—
तस्मात्स्थापय मे लिंगं त्वमत्रैव महीपते
म्हणून, राजन, तू याच ठिकाणी माझं लिंग स्थाप.
सोऽपि राजा चकाराशु प्रासादं सुमनोहरम्
मग त्या राजाने लगेचच एक अतिशय सुंदर मंदिर बांधलं.
ततः संचिंतयामास भूपालः किं महेश्वरः
नंतर राजा विचार करू लागला, 'महेश्वराची इच्छा काय आहे?'
एतस्मिन्नंतरे जाता वाणी गगनगोचरा ६.१३.
त्याच वेळी आकाशात एक वाणी उमटली.
मा त्वं भूमिपशार्दूल कार्यचिन्तां करिष्यसि
राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या राजा, तू चिंता करू नकोस.
तथान्यदपि ते वच्मि प्रत्ययार्थं वचो नृप
राजा, मी तुला अजून एक गोष्ट सांगतो, तुला खात्री वाटावी म्हणून.
सदा मे निश्चला छाया लिंगस्यास्य भविष्यति
माझ्या या लिंगाची सावली नेहमी स्थिर राहील.
तद्रूपां निश्चलां नित्यं तद्दिक्संस्थे दिवाकरे
सूर्य ज्या दिशेला आहे, तिथेच ती सावली कायम आणि अचल राहील.
ततो हर्षं परं गत्वा प्रणिपत्य च तं भुवि
मग अत्यंत आनंदाने त्याने जमिनीवर नमस्कार केला.
अद्यापि दृश्यते छाया तादृग्रूपा सदा हि सा
आजही तीच सावली तसंच स्वरूपात नेहमी दिसते.
षण्मासाभ्यंतरे मृत्युर्यस्य स्याद्भुवि भो द्विजाः
षड्मासांच्या आत, हे द्विजांनो, ज्याचं मृत्यू या पृथ्वीवर ठरलं आहे—
अचलेश्वररूपेण चमत्कारपुरांतिके
अचलेश्वराच्या रूपात, आश्चर्याच्या नगरीजवळ—