ददौ तु नगरं कृत्वा पुरंदरपुरोपमम्
त्याने इंद्रपुरीसारखे नगर बांधून ते दान केले.
मुक्ताप्रवालवैडूर्यरत्नहेमविचित्रितैः
ते नगर मोती, प्रवाळ, वैडूर्य, रत्न आणि सोन्याने सजवलेले होते.
प्रासादैः स्फाटिकैश्चैव कैलासशिखरोपमैः
त्या नगरात स्फटिकाचे प्रासाद होते, जे कैलास शिखरासारखे भासायचे.
कांचनैः सुविचित्रैश्च प्रोन्नतैरमलैः शुभैः
तेथे सुंदर, स्वच्छ आणि उंच सोन्याचे राजवाडे विविध अलंकारांनी सजलेले होते.
मणिसोपानशोभाभिर्दीर्घिकाभिः समंततः निवेद्य ब्राह्मणेंद्राणां कृतकृत्यो बभूव सः
मणी जडवलेल्या पायऱ्या आणि चोहोबाजूंनी तलाव होते; हे नगर श्रेष्ठ ब्राह्मणांना अर्पण करून त्याने आपले कर्तव्य पूर्ण मानले.
शंखतीर्थे स्थितो नित्यं समाहूय ततः सुतान्
तो नेहमी शंखतीर्थावर राहिला आणि तिथून आपल्या मुलांना बोलावले.
एतत्पुरं मया कृत्वा ब्राह्मणेभ्यो निवेदितम् ॥ भवद्भिर्मम वाक्येन रक्षणीयं प्रयत्नतः
हे नगर मी बांधून ब्राह्मणांना अर्पण केले आहे; तुम्ही माझ्या आज्ञेने ते काळजीपूर्वक राखावे.
यथा स्युर्ब्राह्मणाः सर्वे सुखिनो हृष्टमानसाः यश्चैतान्भक्तिसंयुक्तः पालयिष्यति भूमिपः । अन्योऽपि परमं तेजः स संप्राप्स्यति भूतले
सर्व ब्राह्मण सुखी आणि आनंदी राहावेत; जो राजा भक्तीने त्यांचे रक्षण करील, त्याला या पृथ्वीवर परम तेज प्राप्त होईल.
अजेयः सर्वशत्रूणां प्रतापी स्फी तिसंयुतः ६.१२.
सर्व शत्रूंना जिंकता न येणारा, तेजस्वी आणि मोठ्या समृद्धीने युक्त.
पुत्रपौत्रसुभृत्याढ्यो दीर्घायू रोगवर्जितः
पुत्र, नातवंड आणि विश्वासू सेवकांनी भरपूर, दीर्घायुषी आणि रोगमुक्त.
यः पुनर्द्वेषसंयुक्तः संतापं चैव नेष्यति
पण ज्याच्या मनात द्वेष आहे, त्याला दुःखापासून सुटका मिळणार नाही.
तथा दुःखानि संप्राप्य दृष्ट्वा नैकान्पराभवान्
दुःखांचा अनुभव घेऊन आणि अनेक पराभव पाहून,
वंशोच्छेदं समासाद्य गमिष्यति यमालयम् मम वाक्याद्विशेषेण हितमिच्छद्भिरात्मनः
वंशाचा नाश ओढवून, तो यमाच्या घरात जाईल; माझ्या विशेष वचनामुळे, जे स्वतःच्या हिताची इच्छा करतात—
एवं स भूपतिः सर्वांस्ता नुक्त्वा तपसि स्थितः
राजा हे सर्व सांगून, तपात दृढ राहिला.
सूत उवाच एवं निवेद्य पुत्राणां स राज्यं पृथिवीपतिः
सूता म्हणाला: अशा प्रकारे, आपल्या मुलांना राज्य सोपवून पृथ्वीचा स्वामी—
तत आराधयामास देवदेवं महेश्वरम्
मग त्याने महेश्वर देवाची पूजा सुरू केली.
स बभूव फलाहारो यावद्वर्षशतं नृपः
तो राजा शंभर वर्षे फक्त फळांवर जगला.
ततः परं जलाहारो जातो वर्षशतं हि सः
त्यानंतर, तो शंभर वर्षे फक्त पाण्यावर जगला.
ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य वर्षशते गते
शंभर वर्षे पूर्ण झाल्यावर, महादेव प्रसन्न झाला.
प्रोवाच परितुष्टोऽस्मि मत्तः प्रार्थय वांछितम्
तो म्हणाला, 'मी तुष्ट आहे; माझ्याकडून जे हवे आहे ते माग.'
हाटकेश्वरमाहात्म्यात्सर्वपापक्षयापहम्
हाटकेश्वराच्या महिम्यामुळे सर्व पापांचा नाश होतो.
तस्मात्तव निवासेन भूयान्मेध्यतमं पुनः
म्हणून, तुझ्या निवासाने ते स्थान पुन्हा अधिक पवित्र होईल.
मयैतदग्र्यं निर्माय ब्राह्मणेभ्यो निवेदितम्
मी स्वतः हे श्रेष्ठ स्थान निर्माण करून ब्राह्मणांना अर्पण केले आहे.
तस्मिंस्त्वया सदा वासः कर्तव्यो मम वाक्यतः ६.१३.
माझ्या आज्ञेने, तुझा नेहमी तिथेच निवास असावा.
अचलेश्वर इत्येव नाम्ना ख्यातो जगत्त्रये
तीनही जगात ते अचलेश्वर या नावाने प्रसिद्ध आहे.
यो मामत्र स्थितं मर्त्यो वीक्षयिष्यति भक्तितः
जो मनुष्य भक्तीने मला तिथे स्थिर पाहील—
माघशुक्लचतुर्दश्यां मम लिंगस्य यो नरः
माघ महिन्यातील शुद्ध पक्षातील चतुर्दशीला जो माझ्या लिंगाची पूजा करतो—
बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धके यौवनेऽपि वा
बालपणी, वृद्धपणी किंवा तारुण्यात केलेले जे पाप आहे—
तस्मात्स्थापय मे लिंगं त्वमत्रैव महीपते
म्हणून, राजन, तू याच ठिकाणी माझं लिंग स्थाप.
सोऽपि राजा चकाराशु प्रासादं सुमनोहरम्
मग त्या राजाने लगेचच एक अतिशय सुंदर मंदिर बांधलं.