परं तेन विधिस्तेषांकृतो यस्तं महीपते
राजा, ज्याने हे प्राणी निर्माण केले, त्यानेच त्यांच्या साठी हा नियम ठरवला.
सुप्तं मैथुनसंयुक्तं स्तनपानक्रियोद्यतम्
झोपलेले असो, मैथुनात गुंतलेले असो, किंवा दूध पिण्यास तयार असो,
एतस्मात्कारणाच्छापस्तव दत्तो मया नृप
राजा, या कारणासाठी मी तुला शाप दिला आहे.
एवमुक्त्वा मृगी प्राणान्सा मुमोच व्यथान्विता
अशी वाणी बोलून, ती हरिणी वेदनेने ग्रासून प्राण सोडून गेली.
स दृष्ट्वा कुष्ठसंयुक्तं पार्थिवः स्वं कलेवरम्
राजाने आपले शरीर कुष्ठरोगाने ग्रस्त झालेले पाहिले.
अहं तपश्चरिष्यामि पूजयिष्यामि शंकरम्
मी तप करीन आणि शंकराची पूजा करीन.
यत्किंचित्त्रिषु लोकेषु प्रार्थयंति नराः सुखम्
तीनही लोकांत माणसे ज्या सुखाची इच्छा करतात,
समः शत्रुषु मित्रेषु समलोष्टाश्मकांचनः ६.१०.
तो शत्रू-मित्रांमध्ये समदृष्टी ठेवतो आणि माती, दगड, सोने यांना सारखेच मानतो.
एवं तान्सेवकान्भूपः सोऽभिधाय विसृज्य च
राजाने आपल्यासोबत असलेल्या सेवकांना असे सांगून त्यांना सोडून दिले.
ततः कालेन महता प्राप्य विप्रसमुद्भवम्
मग खूप काळानंतर त्याला ब्राह्मण म्हणून जन्म मिळाला.
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे सर्वव्याधिविनाशकम्
हाटकेश्वर क्षेत्रात, जे सर्व रोगांचा नाश करते,
तत्राऽसौ स्नानमात्रेण तत्क्षणात्पार्थिवोतमः
तेथे फक्त स्नान केल्यावर तो श्रेष्ठ राजा त्या क्षणी बरा झाला.
ऋषय ऊचुः चमत्कारः कथं राजा मुक्तः कुष्ठेन सूतज
ऋषींनी विचारले: सूतपुत्रा, चमत्कार राजा कुष्ठरोगातून कसा मुक्त झाला?
कतमे ब्राह्मणास्ते वै शंखतीर्थं प्रदर्शितम्
कोणत्या ब्राह्मणांनी त्याला शंखतीर्थ दाखवले?
कतमं शंखतीर्थं तत्कस्मिन्स्थाने व्यवस्थितम्
ते शंखतीर्थ कोणते आणि ते कुठे आहे?
सर्वपापहरां विप्राश्चमत्कारनृपोद्भवाम्
ब्राह्मणहो, सर्व पापे दूर करणारे आणि चमत्कार राजाने सांगितलेले ते शंखतीर्थ आम्हाला सांगा.
स भ्रांतः सर्वतीर्थानि प्रभासाद्यानि कृत्स्नशः
तो सर्व तीर्थस्थळे, प्रभासपासून सुरू करून, फिरून फिरून पाहू लागला.
पृच्छमानो भिषग्मुख्यानौषधानि मुहुर्मुहुः
तो वारंवार उत्तम वैद्यांना औषधांबद्दल विचारत राहिला.
न लेभे किंचिदिष्टं वा स मंत्रं भेषजं च वा
त्याला हवी ती काहीही गोष्ट मिळाली नाही, ना मंत्र, ना औषध.
ततश्च पार्थिवश्रेष्ठो वैराग्यं परमं गतः
मग तो श्रेष्ठ राजा अत्युच्च वैराग्याला पोहोचला.
निवासमकरोत्तस्मिन्क्षेत्रे पुण्यतमे चिरम् अन्य स्याऽन्यस्य वृक्षस्य मदाहंकारवर्जितः
तो त्या पवित्र क्षेत्रात, कोणत्याही दुसऱ्या माणसाकडे किंवा झाडाकडे गर्व न ठेवता, बऱ्याच काळ राहिला.
ततः कतिपयाहस्य भ्रममाणो महीपतिः 6.11.
काही दिवसांनी, तो राजा पुन्हा भटकू लागला.
अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा
इथे काही उपाय आहे का, दैवी असो किंवा मानवी?
अथवा वित्थ नो यूयं त्यक्ष्यामीह कलेवरम्
किंवा, तुम्हाला माहीत नसेल तर, मी इथेच हे शरीर सोडून देईन.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते द्विजसत्तमाः
त्याची ती वचने ऐकून, सर्व श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी—
अस्ति पार्थिवशार्दूल स्थानादस्माददूरतः
राजांमध्ये वाघासारख्या, या जागेपासून फार दूर नाही—
ये नरा व्याधिना ग्रस्ताः काणाश्चांधास्तथा जडाः
जे लोक आजारी आहेत, तसेच लंगडे, आंधळे आणि मंदबुद्धी—
तेऽपि चैत्रस्य कृष्णादौ स्नातास्तत्राकृताशनाः
ते सुद्धा चैत्र महिन्याच्या कृष्ण पक्षाच्या सुरूवातीला तिथे स्नान करून, उपवास करून—
अस्माभिः शतशो दृष्टा द्वादशार्कसमप्रभाः 6.11.
आम्ही तिथे शेकडो लोक पाहिले, जे बारा सूर्यांसारखे तेजस्वी दिसत होते.
राजोवाच शंखतीर्थं कथं ज्ञेयं मया ब्राह्मणसत्तमाः
राजा म्हणाला: श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, शंखतीर्थ मी कसे ओळखावे?