तं गत्वा प्रार्थयाशु त्वं स्वान्यस्थीनि प्रदास्यति
तू लवकर त्याच्याकडे जाऊन विनंती कर, तो आपली हाडं तुला देईल.
ततः शक्रः सुरैः सार्धं गत्वा तस्य तदाश्रमम्
मग इंद्र देवतांसह त्या ऋषीच्या आश्रमात गेला.
स प्रणम्य सहस्राक्षं तथान्यानपि सन्मुनिः ६.८.
तो महान ऋषी इंद्र आणि इतर सर्वांना वंदन करून उभा राहिला.
ततः प्रोवाच हृष्टात्मा विनयावनतः स्थितः
मग आनंदी मनाने आणि नम्रपणे तो बोलू लागला.
दधीचिरुवाच किमर्थमागता देवाः कृत्यं चाशु निवेद्यताम्
दधीचि म्हणाला, "देवतांनो, तुम्ही कशासाठी आलात? काय करायचं आहे ते लवकर सांगा."
स वध्यो नहि शस्त्राणां सर्वेषां वरपुष्टितः
तो वरामुळे कोणत्याही शस्त्राने मारता येत नाही.
सोऽस्थिसंभववज्रस्य वध्यः स्यादब्रवीद्धरिः
पण विष्णू म्हणाला, "हाडांपासून तयार केलेल्या वज्राने त्याचा वध होऊ शकतो."
त्वां मुक्त्वा ब्राह्मणश्रेष्ठ तस्मादस्थीनि यच्छ नः
ब्राह्मणश्रेष्ठा, तुझ्याशिवाय दुसऱ्या कुणाकडेही आम्ही जाऊ शकत नाही, म्हणून आम्हाला तुझी हाडं दे.
कुरु कृत्यं द्विजश्रेष्ठ देवानामार्तिनाशनम्
द्विजश्रेष्ठा, देवतांचे दुःख दूर करणारे हे काम तू कर.
तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टात्मा दधीचिर्भगवान्मुनिः
हे ऐकून दधीचि ऋषींचे मन अत्यंत आनंदित झाले.
ततो देवाः प्रहृष्टास्ते गृहीत्वास्थीनि कृत्स्नशः
मग आनंदित देवतांनी त्याची सर्व हाडं घेतली.
अथ शक्रस्तदादाय नैमिषाभिमुखो ययौ
मग इंद्र ती हाडं घेऊन नैमिषारण्याकडे निघाला.
तत्र ध्यानस्थितं वृत्रं दूरस्थस्त्रिदशाधिपः ६.८.
तिथे देवांचा राजा लांबून ध्यानात मग्न असलेल्या वृत्राला पाहतो.
सोऽपि वजप्रहारेण भस्मसात्सम पद्यत
वज्राच्या प्रहाराने तोही राख झाला.
शक्रोऽपि भयसंत्रस्तो गत्वा सागरमध्यगम्
इंद्र घाबरून समुद्राच्या मधोमध गेला.
न जानाति हतं वृत्रं वज्रघातेन तेन तम्
त्याला कळलंच नाही की वज्राच्या प्रहाराने वृत्र मारला गेला आहे.
एतस्मिन्नंतरे देवाः संप्रहृष्टतनूरुहाः । सूत्रं विनिहतं दृष्ट्वा तुष्टुवुस्त्रिदशाधिपम्
दरम्यान, देवतांना जेव्हा वृत्राचा वध झालेला दिसला, तेव्हा त्यांना आनंद झाला आणि त्यांनी देवाधिदेवाची स्तुती केली.
न जानंति भयान्नष्टं तस्मिन्सागरपर्वते । अन्विष्य चिरकालेन कृच्छ्रात्संप्राप्य तं ततः
भीतीमुळे त्यांना कळलं नाही की तो समुद्राच्या पर्वतावर हरवला आहे; खूप शोधल्यानंतर, शेवटी ते त्याला तिथे सापडले.
वीक्षांचक्रुः समासीनं विषमे गिरिगह्वरे
त्यांनी पाहिलं की तो खडतर डोंगराच्या गुहेत बसलेला आहे.
गात्रदुर्गंधितासंगैः पूरयन्तं दिशो दश
त्याच्या अंगाला लागलेल्या वाईट वासामुळे दहा दिशांना दुर्गंधी पसरली होती.
अथोवाच चतुर्वक्त्रो दृष्ट्वा शक्रं तथाविधम्
मग चतुर्मुख ब्रह्मदेवाने अशा अवस्थेत इंद्राला पाहून बोलायला सुरुवात केली.
शक्रोऽयं विबुधश्रेष्ठा ब्रह्महत्यापरिप्लुतः । तस्मातत्त्याज्यः सुदूरेण नो चेत्पापमवाप्स्यथ
हा इंद्र आहे, देवांचा श्रेष्ठ, पण ब्रह्महत्येच्या पापाने ग्रासलेला आहे. म्हणून त्याला दूर ठेवावं, नाहीतर तुम्हालाही पाप लागेल.
पश्यध्वं सर्वलिंगानि ब्रह्महत्यान्वितानि च ६.८.
सर्व चिन्हं पहा, जी ब्रह्महत्येच्या दोषाने भरलेली आहेत.
पितामहमुखान्दृष्ट्वा देवान्प्राप्तान्सुराधिपः । ततः प्रोवाच संभ्रांतः किमिदं गम्यते सुराः
पितामह ब्रह्मदेवासह सर्व देव आलेले पाहून, देवांचा राजा घाबरून म्हणाला, 'देवांनो, तुम्ही इथे का आलात?'
कच्चित्स निहतस्तेन मम वज्रेण दानवः
माझ्या वज्राने तो दैत्य मारला गेला का?
गतो मृत्युवशं पापो न भयं कर्तुमर्हसि
तो पापी मृत्यूच्या अधीन गेला आहे, तुम्हाला आता भीती बाळगायची गरज नाही.
परं तस्य वधाज्जाता ब्रह्महत्या सुगर्हिता
पण त्याच्या वधामुळे मोठं ब्रह्महत्येचं पाप निर्माण झालं आहे.
ब्रह्महत्या न संजाता मम हत्याधुना कथम्
या वधामुळे मला ब्रह्महत्येचं पाप लागलेलं नाही — मग आता असं कसं?
विशुद्धा दानवाः सर्वे तेन जातं न पातकम्
सर्व दैत्य शुद्ध होते, म्हणून पाप झालं नाही.
एष यज्ञोपवीताढ्यो विशेषात्तपसि स्थितः। छलेन निहतः शक्र तेन त्वं पापसंयुतः
हा यज्ञोपवीत घालून, विशेष तपश्चर्या करणारा होता; पण तू कपटाने त्याचा वध केलास, म्हणून इंद्रा, तुला पाप लागलं आहे.