तंदुलादिपरिक्षेपैः प्रापिताः क्षेत्रमुत्तमम्
तांदूळ वगैरे अर्पणांमुळे ते उत्तम क्षेत्रात पोहोचले.
चरिष्यंतोऽत्र परितो मुक्तिमंडपमुत्तमम्
तेथे सर्वत्र फिरत, त्यांनी मुक्तीच्या सुंदर मंडपाजवळ प्रवेश केला.
प्रहासान्मत्कथालापाँल्लाभमोहविवर्जितान्
हसत-खेळत आणि माझ्या गोष्टी बोलत, लाभ आणि मोह यापासून मुक्त झाले.
मन्नामोच्चारणपरान्मत्कथार्पितसुश्रुतीन्
माझं नाव उच्चारण्यात मग्न, माझ्या कथांमध्ये मन लावून ऐकणारे,
मानयामासुरथ तान्कुक्कुटान्साधुवर्त्मनः क्रमेणाहारमाकुंच्य प्राणांस्त्यक्ष्यंति चात्र वै
मग त्यांनी सद्गतीने चालणाऱ्या त्या कोंबड्यांचा सन्मान केला; हळूहळू अन्न कमी करत, त्या इथेच प्राण सोडतील.
पश्यतां सर्वलोकानां विष्णो ते मदनुग्रहात्
हे विष्णू, माझ्या कृपेने, सर्व लोकांच्या समोर,
निर्विश्य सुचिरं कालं दिव्यान्भोगाननुत्तमान्
अत्युत्तम दिव्य सुखं खूप काळ उपभोगून,
ततो लोकास्तददारभ्य कथयिष्यंति सर्वतः
त्यावेळपासून, लोक सर्वत्र त्या लोकांची गोष्ट सांगतील.
चरित्रमपि वै तेषां ये स्मरिष्यंति मानवाः
जे माणसं त्यांच्या कृत्यांची आठवण काढतात, त्यांनाही खरंच मोठं भाग्य मिळतं.
इति यावत्कथां शंभुर्भविष्यामग्रतो हरेः 4.2.98.
अशा रीतीने शंभूनं, हरिपुढे भविष्यात काय घडेल याची कथा सांगितली.
अथनंदिनमाहूय देवदेव उमाधवः
मग सर्व देवांचे देव, उमा-पती, नंदीला बोलावतात.
अथ नंदी समागत्य प्रोवाच वृषभध्वजम्
तेव्हा नंदी येऊन, वृषध्वजाला बोलला.
अथ स्मित्वाब्रवीच्छंभुः सिद्धं नस्तु समीहितम्
मग शंभूनं हसून सांगितलं, "आपलं उद्दिष्ट पूर्ण झालं आहे."
ब्रह्मणा हरिणा सार्धं ततोऽगाद्रंगमंडपम् स्कंद उवाच श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं परमानंदकारणम्
ब्रह्मा आणि हरिसोबत तो सभामंडपात गेला. स्कंद म्हणतो: "हे पुण्यदायक आणि परम आनंद देणारं अध्याय ऐकून—"
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे मुक्तिमंडपगमनं नामाष्टनवतितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील चौथ्या काशीखंडाच्या उत्तरार्धातील 'मुक्तिमंडपगमन' नावाचा नव्वदावा अध्याय संपला.
शृणु सूत यथा प्रोक्तं कुंभजे शरजन्मना
सूत, ऐक, कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मानं, कुंभातून जन्मलेल्या अत्रीला जे सांगितलं ते मी सांगतो.
अगस्त्य उवाच निर्गत्य देवो देवेंद्रैः सहितः किं चकार ह
अगस्त्य म्हणतो: "देव निघून देवेंद्रांसह काय केलं?"
स्कंद उवाच शृंगारमंडपं प्राप्य यच्चकार वदामि तत्
स्कंद म्हणतो: "शृंगारमंडपात पोहोचून त्यानं काय केलं ते मी सांगतो."
प्राङ्मुखस्तूपविश्येशः सहास्माभिः सहेशया
पूर्वेकडे तोंड करून प्रभू आमच्यासोबत आणि देवीसोबत बसला.
वीज्यमानो महेंद्रेण ऋषिभिः परितो वृतः
महेंद्र त्याला पंखा करून शीतल करत होता आणि ऋषी सर्व बाजूंनी वेढून होते.
उदायुधैः सेव्यमानश्चावसन्मानभूरिभिः
शूर शस्त्रधारी त्याची सेवा करत होते आणि भरपूर मान-सन्मान देत होते.
दर्शयामास देवेशो लिंगं पश्यत पश्यत
देवतांचा स्वामी म्हणाला, "पाहा, पाहा!" असे म्हणून सर्वांना लिंग दाखवले.
इदमेव हि मे रूपं स्थावरं चाति सिद्धिदम्
"हेच माझं खऱ्या अर्थानं रूप आहे—स्थिर आणि मोठं सिद्धी देणारं."
जितेंद्रियास्तपोनिष्ठाः पंचार्थज्ञाननिर्मलाः
जे आपल्या इंद्रियांवर विजय मिळवतात, तपश्चर्येला वाहिलेत आणि पंचमहाभूतांचं शुद्ध ज्ञान ज्यांना आहे—
लिंगार्चनरता नित्यमनन्येंद्रियमानसाः 4.2.99.
जे नेहमी लिंगाची भक्ती करतात आणि ज्यांचं मन व इंद्रिय दुसरीकडे लागत नाही—
कंदमूलफलाहाराः परतत्त्वार्पितेक्षणाः
जे कंद, मूळ आणि फळ यावर उपजीविका करतात आणि ज्यांची दृष्टी परम तत्त्वावर स्थिर असते—
निरीहा निष्प्रपंचाश्च निरातंका निरामयाः
ज्यांच्या मनात कोणतीही इच्छा नाही, जगाच्या मोहात गुंतलेले नाहीत, त्यांना भीती नाही आणि आजारही लागत नाही.
निस्तीर्णोदग्रसंसारा निर्विकल्पा निरेनसः
ज्यांनी या संसाराच्या मोठ्या लाटांना पार केले आहे, त्यांना शंका नाही आणि पापही नाही.
सदैव मे महाप्रीता मत्पुत्रा मत्स्वरूपिणः
माझ्या स्वतःच्या स्वरूपातील, माझ्या प्रिय मुलांवर मी नेहमीच मोठ्या प्रेमाने आसक्त असतो.
अर्चितेष्वेष्वहं प्रीतो भविष्यामि न संशयः
या सर्वांची पूजा केल्यावर मी नक्कीच प्रसन्न होतो—यात काहीच शंका नाही.