रत्नकुट्टिमभूभागा गोपुराग्रेषु रेजिरे
रत्नांनी मढवलेल्या जमिनी गडाच्या प्रवेशद्वारावर चमकत होत्या.
अचेतनान्यपि तदा चेतनानीव संबभुः
त्या वेळी जड वस्तूंनाही जणू चेतना आली होती.
तेषामेव हि सर्वेषां तत्तु जन्मदिवाभवत् 4.2.98.
त्यांच्यासाठी तो दिवस जणू नव्याने जन्माचा दिवसच ठरला.
अथाभिषिक्तश्चतुराननेन महर्षिवृंदैः सह देवदेवः
मग चतुर्मुख ब्रह्मा आणि महर्षींच्या समूहासह देवांचा देव अभिषेकाने पावला.
रत्नैरसंख्यैर्बहुभिर्दुकूलैर्माल्यैर्विचित्रैर्लसदिष्टगंधैः
असंख्य रत्ने, सुंदर वस्त्रे, रंगीबेरंगी हार आणि सुगंधी उटण्यांनी तो शोभून गेला.
रत्नाकरैश्चापि गिरींद्रव्यैर्यथा स्वमन्यैरपि पुण्यधीभिः
रत्नांच्या पर्वतांतील खजिना आणि पुण्यवानांनी आणलेल्या इतर मौल्यवान वस्तूंनीही तो अलंकृत झाला.
संतोष्य सर्वान्प्रथमं मुनींद्रान्स्वैस्वैर्हृदिस्थैश्च चिराभिलाषैः
प्रथम सर्व ऋषींच्या मनातील दीर्घकाळच्या इच्छा पूर्ण करून त्यांना संतुष्ट केले.
इतो निषीदेति समानपूर्वं त्वं मे समस्तप्रभुतैकहेतुः
"इथे बस," तो म्हणाला, "कारण माझ्या सर्व सामर्थ्याचा एकमेव कारण तूच आहेस."
त्वया दिवोदास नरेंद्रवर्यः सदूपदेशैश्च तथोपदिष्टः
राजांमध्ये श्रेष्ठ दिवोदासाला तुझ्या उत्तम उपदेशांनी मार्गदर्शन केले गेले.
विष्णो वरं ब्रूहि य ईप्सितस्ते नादेयमत्रास्ति किमप्यहो ते
"हे विष्णू, तुला जे हवे ते वर माग, इथे तुझ्यासाठी काहीही नाकारले जाणार नाही."
श्रुत्वेति वाक्यं जगदीशितुश्च प्रोवाच विष्णुर्वरदं महेशम्
जगाचा स्वामी असे म्हणताच, विष्णूंनी वर देणाऱ्या महेशाला उत्तर दिले.
श्रुत्वेति वाक्यं मधुसूदनस्य जगाद तुष्टो नितरां पुरारिः 4.2.98.
मधुसूदनाचे शब्द ऐकून, नगरांचा संहार करणारा प्रसन्न होऊन बोलला.
आदावनाराध्य भवंतमत्र यो मां भजिष्यत्यपि भक्तियुक्तः
इथे जो कोणी आधी तुझी पूजा न करता, भक्तीने माझी पूजा करील—
सर्वत्र सौख्यं मम मुक्तिमंडपे संतिष्ठमानस्य भवेदिहाच्युत
मुक्तीच्या सभागृहात उभा असलेल्या त्या भक्ताला, अच्युत, सर्वत्र सुख लाभो.
निमेषमात्रं स्थिरचित्तवृत्तयस्तिष्ठंति ये दक्षिणमंडपेत्र मे
ज्यांच्या मनाचा स्थैर्य एक क्षण जरी माझ्या दक्षिण मंडपात टिकतो, त्यांना मी विशेष मानतो.
संस्नाय ये चक्रसरस्यगाधे समस्ततीर्थैक शिरोविभूषणे
जे लोक चक्राच्या खोल सरोवरात स्नान करतात, जे सर्व तीर्थांमध्ये श्रेष्ठ मानले जाते—
स्मरंति ये मामपवर्गमंडपे किंचिद्यथाशक्ति ददत्यपि स्वम्
जे लोक मुक्तीच्या मंडपात माझे स्मरण करतात आणि आपल्या शक्तीनुसार थोडे जरी काही अर्पण करतात—
उपेंद्रतप्तानि तपांसि तैश्चिरं स्नाता हि ते चाखिलतीर्थसार्थकैः
जे उपेंद्राच्या तपाने तापलेले तप करतात आणि सर्व तीर्थांच्या सोबतीने दीर्घकाळ स्नान करतात—
तीर्थानि संतीह पदेपदे हरे तुला क्व तेषां मणिकर्णिकायाः
हरीच्या मार्गावर प्रत्येक पावलावर तीर्थे सापडतात; पण त्यात मणिकर्णिकेची तुलना कुठे आहे?
कैवल्यमंडपस्यास्य भविष्ये द्वापरे हरे
या मुक्तीच्या मंडपात द्वापरयुगात हे अस्तित्वात राहील, हे हरी.
तथा ख्यातिमसौ गंता यथा देवेन भाषितम्
जशी देवाने सांगितली, तशीच या जागेची कीर्ती पसरत जाईल.
अग्रवेदीसमाचारस्त्यक्ततीर्थप्रतिग्रहः ।। 4.2.98.
मुख्य वेदीवर योग्य आचरण म्हणजे तीर्थस्थानांतील दान स्वीकारणे सोडून देणे.
अदांभिकोऽक्रूरमनाः सदैवातिथिवल्लभः
तो कपट नसलेला, कोमल मनाचा आणि नेहमी पाहुण्यांना प्रिय असणारा आहे.
विषमेषु शरैस्तीव्रैः कारितस्त्वपदे पदम्
कठीण प्रसंगी, तीक्ष्ण बाणांनी छिन्न झाल्यावर, तू पायाशी पाऊल ठेवलेस.
तया च प्रेरितोऽपेयं पपौ चापि विमोहितः
तिच्या प्रेरणेने, त्याने जे पिण्यायोग्य नव्हते ते प्यायले आणि गोंधळून गेला.
वैष्णवान्धनिनो दृष्ट्वा क्षणं वैष्णववेषभृत्
जे विष्णूला बांधलेले आहेत, जरी एक क्षण वैष्णव वेष घालून दिसले—
शिवभक्तान्समालोक्य किंचिच्च परिदित्सुकान्
शिवभक्तांना पाहून, आणि जे थोडे द्यायची इच्छा बाळगतात—
शिखी चोपग्रहकरः सर्वेभ्योऽसत्प्रतिग्रही
शिखा असलेला, स्वीकार करण्याचा इशारा करून, सर्वांकडून अनुचित दान घेत होता.
एवं तस्य प्रवृत्तस्य कश्चित्पर्वतदेशतः
अशा प्रकारे त्याच्या वागणुकीत, पर्वत प्रदेशातील कोणी एक—
स्नात्वा स चक्रसरसि कथयिष्यति चेति वै
चक्रसरोवरात स्नान करून, तो सांगेल असे म्हटले आहे.