चारणास्तु स्तुतिं कुर्युर्जर्हृषुर्देवतागणाः
चारणांनी स्तुती केली आणि देवतांचे समूह हर्षाने भरून गेले.
ववुर्गंधवहा वाता ववृषुः कुसुमैर्घनाः
सुगंधी वारे वाहू लागले आणि मेघांनी फुलांचा वर्षाव केला.
स्थावरा जंगमाः सर्वे जाता आनंदमेदुराः 4.2.98.
सर्व स्थावर आणि जंगम प्राणी आनंदाने भरून गेले.
विद्याधरेषु साध्येषु किन्नरेषु नरेषु च
विद्याधर, साध्य, किन्नर आणि माणसांमध्ये—
निष्प्रत्यूहं च नितरां पुरुषार्थाः पदेपदे
कुठेही अडथळा नव्हता; प्रत्येक पावलावर पुरुषार्थ साध्य होत होते.
नाद्यापि नीलिमानंतं परित्यजति कर्हिचित्
आजही ती अथांग निळाई कधीच सुटत नाही.
तेषां ज्योतींषि खेद्यापि राजंते तारकाच्छलात्
त्यांचा प्रकाश मंदावला असला तरी, ते ताऱ्यांसारखे चमकत होते, जणू काही भ्रमामुळे.
रम्यध्वजप्रभाधौता रेजुः प्रति शिवालयम्
सुंदर ध्वजांच्या तेजाने धुतले गेलेले, ते प्रत्येक शिवमंदिराकडे उजळून निघाले.
चतुर्विधानि वाद्यानि वाद्यंते च क्वचित्क्वचित्
चार प्रकारची वाद्ये ठिकठिकाणी वाजवली जात होती.
हरित श्वेत मांजिष्ठ नील पीत बहुप्रभाः
हिरवा, पांढरा, मंजीठी, निळा आणि पिवळा अशा अनेक रंगांत ते तेजस्वी दिसत होते.
रत्नकुट्टिमभूभागा गोपुराग्रेषु रेजिरे
रत्नांनी मढवलेल्या जमिनी गडाच्या प्रवेशद्वारावर चमकत होत्या.
अचेतनान्यपि तदा चेतनानीव संबभुः
त्या वेळी जड वस्तूंनाही जणू चेतना आली होती.
तेषामेव हि सर्वेषां तत्तु जन्मदिवाभवत् 4.2.98.
त्यांच्यासाठी तो दिवस जणू नव्याने जन्माचा दिवसच ठरला.
अथाभिषिक्तश्चतुराननेन महर्षिवृंदैः सह देवदेवः
मग चतुर्मुख ब्रह्मा आणि महर्षींच्या समूहासह देवांचा देव अभिषेकाने पावला.
रत्नैरसंख्यैर्बहुभिर्दुकूलैर्माल्यैर्विचित्रैर्लसदिष्टगंधैः
असंख्य रत्ने, सुंदर वस्त्रे, रंगीबेरंगी हार आणि सुगंधी उटण्यांनी तो शोभून गेला.
रत्नाकरैश्चापि गिरींद्रव्यैर्यथा स्वमन्यैरपि पुण्यधीभिः
रत्नांच्या पर्वतांतील खजिना आणि पुण्यवानांनी आणलेल्या इतर मौल्यवान वस्तूंनीही तो अलंकृत झाला.
संतोष्य सर्वान्प्रथमं मुनींद्रान्स्वैस्वैर्हृदिस्थैश्च चिराभिलाषैः
प्रथम सर्व ऋषींच्या मनातील दीर्घकाळच्या इच्छा पूर्ण करून त्यांना संतुष्ट केले.
इतो निषीदेति समानपूर्वं त्वं मे समस्तप्रभुतैकहेतुः
"इथे बस," तो म्हणाला, "कारण माझ्या सर्व सामर्थ्याचा एकमेव कारण तूच आहेस."
त्वया दिवोदास नरेंद्रवर्यः सदूपदेशैश्च तथोपदिष्टः
राजांमध्ये श्रेष्ठ दिवोदासाला तुझ्या उत्तम उपदेशांनी मार्गदर्शन केले गेले.
विष्णो वरं ब्रूहि य ईप्सितस्ते नादेयमत्रास्ति किमप्यहो ते
"हे विष्णू, तुला जे हवे ते वर माग, इथे तुझ्यासाठी काहीही नाकारले जाणार नाही."
श्रुत्वेति वाक्यं जगदीशितुश्च प्रोवाच विष्णुर्वरदं महेशम्
जगाचा स्वामी असे म्हणताच, विष्णूंनी वर देणाऱ्या महेशाला उत्तर दिले.
श्रुत्वेति वाक्यं मधुसूदनस्य जगाद तुष्टो नितरां पुरारिः 4.2.98.
मधुसूदनाचे शब्द ऐकून, नगरांचा संहार करणारा प्रसन्न होऊन बोलला.
आदावनाराध्य भवंतमत्र यो मां भजिष्यत्यपि भक्तियुक्तः
इथे जो कोणी आधी तुझी पूजा न करता, भक्तीने माझी पूजा करील—
सर्वत्र सौख्यं मम मुक्तिमंडपे संतिष्ठमानस्य भवेदिहाच्युत
मुक्तीच्या सभागृहात उभा असलेल्या त्या भक्ताला, अच्युत, सर्वत्र सुख लाभो.
निमेषमात्रं स्थिरचित्तवृत्तयस्तिष्ठंति ये दक्षिणमंडपेत्र मे
ज्यांच्या मनाचा स्थैर्य एक क्षण जरी माझ्या दक्षिण मंडपात टिकतो, त्यांना मी विशेष मानतो.
संस्नाय ये चक्रसरस्यगाधे समस्ततीर्थैक शिरोविभूषणे
जे लोक चक्राच्या खोल सरोवरात स्नान करतात, जे सर्व तीर्थांमध्ये श्रेष्ठ मानले जाते—
स्मरंति ये मामपवर्गमंडपे किंचिद्यथाशक्ति ददत्यपि स्वम्
जे लोक मुक्तीच्या मंडपात माझे स्मरण करतात आणि आपल्या शक्तीनुसार थोडे जरी काही अर्पण करतात—
उपेंद्रतप्तानि तपांसि तैश्चिरं स्नाता हि ते चाखिलतीर्थसार्थकैः
जे उपेंद्राच्या तपाने तापलेले तप करतात आणि सर्व तीर्थांच्या सोबतीने दीर्घकाळ स्नान करतात—
तीर्थानि संतीह पदेपदे हरे तुला क्व तेषां मणिकर्णिकायाः
हरीच्या मार्गावर प्रत्येक पावलावर तीर्थे सापडतात; पण त्यात मणिकर्णिकेची तुलना कुठे आहे?
कैवल्यमंडपस्यास्य भविष्ये द्वापरे हरे
या मुक्तीच्या मंडपात द्वापरयुगात हे अस्तित्वात राहील, हे हरी.