पुंडरीकाक्ष दैत्यारे दामोदर बलप्रिय
कमळासारखी डोळे असलेला, दैत्यांचा शत्रू, दामोदर, बळाचा प्रिय—
विष्वक्चमूस्तार्क्ष्य रथवनमालिन्नरोत्तम
सर्व सैन्यांचा स्वामी, गरुडावर आरूढ, वनमाळ घातलेला, श्रेष्ठ पुरुष—
नृसिंह यज्ञवाराह गोपगोपालवल्लभ
नरसिंह, यज्ञकर्ता, वराह अवतार, गवळ्यांचा आणि गवळणींचा लाडका—
जय चाणूरमथन जय त्रैलोक्यरक्षण
चाणूराचा वध करणाऱ्या, तुला विजय असो! त्रैलोक्याचे रक्षण करणाऱ्या, तुला विजय असो!
कौस्तुभोद्भूषितोरस्क पूतनाधातुशोषण
ज्याच्या छातीवर कौस्तुभ मणी आहे, ज्याने पूतनेचे विष शोषून घेतले—
सहस्रशीर्षपुरुष पुरुहूत सुखप्रद
सहस्त्र डोकी असलेला पुरुष, इंद्राला सुख देणारा—
इत्यादि नाममालाभिः संस्तुवन्वनमालिनम् 4.2.95.
अशा नावेच्या माळांनी त्याने वनमाळ घातलेल्या प्रभूचे स्तवन केले.
व्यासो विश्वेशभवनं समायातः सुहृष्टवत्
व्यास आनंदाने विश्वेश्वराच्या निवासस्थानी पोहोचला.
विराजमानसत्कंठस्तुलसीवरदामभिः
त्याच्या गळ्यात शुभ तुळशीच्या माळांनी तेजस्वीपणा आला होता.
वेणुवादनतत्त्वज्ञः स्वयं श्रुतिधरोभवत्
तो वेणूवादनाच्या तत्त्वाचा जाणकार होता आणि स्वतः वेदांचा जाणणारा झाला.
पुनरूर्ध्वभुजं कृत्वा दक्षिणं शिष्यमध्यगः
पुन्हा उजवा हात वर करून तो शिष्यांच्या मध्ये उभा राहिला.
परिनिर्मथ्य वाग्जालं सुनिश्चित्यासकृद्बहु
त्याने वादाच्या जाळ्याचा पूर्णपणे खंडन करून, सत्य पुन्हा पुन्हा ठामपणे सांगितले.
इत्यादि श्लोकसंघातं स्वप्रतिज्ञा प्रबोधकम्
अशा श्लोकांच्या समूहाने त्याच्या स्वतःच्या प्रतिज्ञेला जागृत केले.
तस्तंभ तावत्तद्बाहुं स शैलादिः स्वलीलया
मग पर्वतराजाने आपल्या लीलाखेळीतून तो हात स्थिर केला.
ततो गुप्तं समागम्य विष्णुर्व्यासमभाषत
नंतर विष्णू गुप्तपणे येऊन व्यासाशी बोलला.
तवैतदपराधेन भीतिर्मेपि महत्तरा
तुझ्या या अपराधामुळे मलाही मोठी भीती वाटते.
तत्प्रसादादहं चक्री लक्ष्मीशस्तत्प्रभावतः 4.2.95.
त्याच्या कृपेने मी चक्रधारी झालो आणि लक्ष्मीचा स्वामीही त्याच्या सामर्थ्यामुळेच झालो.
तद्भक्त्या परमैश्वर्यं मया लब्धं वरात्ततः
त्याच्यावर भक्ती केल्यामुळे आणि त्याच्या वरामुळे मला सर्वोच्च ऐश्वर्य मिळाले.
अन्यदापि न वै कार्या भवता शेमुषीदृशी
पुढे कधीही तू असा गर्व करू नकोस.
भुजस्तंभः कृतस्तेन नंदिना दृष्टिमात्रतः
नंदीच्या फक्त दृष्टिपाताने तुझा हात ताठ झाला.
यथा स्तोतुं भवानीश प्रभवाभि भवांतकम
हे भवानीचे स्वामी, तू सर्वांचा आरंभ आणि अंत आहेस, मग तुला कोण कसा स्तुती करू शकेल?
ततः सत्यवतीसूनुस्तथा स्तंभितदोर्लतः
मग सत्यवतीचा पुत्र ताठ झालेल्या हाताने तसाच उभा राहिला.
यः क्षीराब्धेर्मंदराघातजातो ज्वालामाली कालकूटोति भीमः
जो मंदर पर्वताने क्षीरसागर मथताना ज्वाळांनी वेढलेला आणि भीषण काळकूट विष जन्माला आला.
यद्वाणोभूच्छ्रीपतिर्यस्य यंता लोकेशो यत्स्यंदनं भूः समस्ता
ज्याच्या वाणीने लक्ष्मीचा स्वामी झाला, ज्याचा सारथी जगाचा स्वामी आहे, आणि ज्याचे रथ म्हणजे ही सारी पृथ्वी आहे.
यं कदर्पो वीक्षमाणः समानं देवैरन्यैर्भस्मजातः स्वयं हि
ज्याला इतर देवांसारखा समजून कामदेव पाहताच स्वतःच भस्म झाला.
यं वै वेदो वेद नो नैव विष्णुर्नोवा वेधा नो मनो नैव वाणी 4.2.95.
ज्याला वेद ओळखत नाही, विष्णू नाही, ब्रह्मा नाही, मन नाही आणि वाणीही नाही.
यस्मिन्सर्वं यस्तु सर्वत्र सर्वो यो वै कर्ता योऽविता योऽपहर्ता
ज्यात सर्व काही आहे, जो सर्वत्र आहे, जो सर्व आहे, जो सृष्टीकर्ता, पालनकर्ता आणि संहारकर्ता आहे.
यस्यैकाख्या वाजिमेधेन तुल्या यस्या न त्या चैकयाल्पेंद्रलक्ष्मीः
ज्याचे एकच नाव अश्वमेध यज्ञासारखे आहे आणि ज्याच्या एका नावापुढे इंद्राची संपत्तीही काहीच नाही.
नान्यं देवं वेद्म्यहं श्रीमहेशान्नान्यं देवं स्तौमि शंभोर्ऋतेऽहम्
मी श्रीमहेशांशिवाय दुसरा कोणताही देव ओळखत नाही; शंभूशिवाय मी दुसऱ्या कोणत्याही देवाची स्तुती करत नाही.
इत्थं यावत्स्तौति शंभुं महर्षिस्तावन्नंदी शांभवाद्दृक्प्रसादात्
महर्षी शंभूची स्तुती करीत असताना, शंभूच्या कृपेने नंदी त्याच्याकडे पाहत राहिला.