लक्ष्मीशः सर्वदो नान्यो लक्ष्मीशोप्यपवर्गदः
लक्ष्मीचे स्वामीच सर्व काही देणारे आहेत; अगदी लक्ष्मीचे स्वामीही मोक्ष देतात.
भुक्तेर्मुक्तेरिहान्यत्र नान्यो दाता जनार्दनात्
जनार्दनाशिवाय इथे किंवा कुठेही भोग किंवा मोक्ष देणारा दुसरा कोणी नाही.
विहाय केशवादन्यं ये सेवंतेल्पमेधसः
जे कमी समज असलेले लोक केशवाशिवाय दुसऱ्याची सेवा करतात,
एक एव हि सर्वेशो हृषीकेशः परात्परः
हृषीकेश हा सर्वांचा एकच खरा स्वामी आहे, तोच सर्वोच्च आहे.
एको धर्मप्रदो विष्णुस्त्वेको बह्वर्थदो हरिः
विष्णू एकटाच धर्म देतो; हरी एकटाच अनेक प्रकारचे फल देतो.
शार्ङ्गिणं ये परित्यज्य देवमन्यमुपासते
जे शार्ङ्गधारीला सोडून दुसऱ्या देवाची उपासना करतात,
श्रुत्वेति वाक्यं व्यासस्य नैमिषारण्यवासिनः 4.2.95.
व्यासांचे हे शब्द ऐकून नैमिषारण्यातील रहिवासी—
यतो वेदास्त्वया व्यस्ताः पुराणान्यपि वेत्ति यत्
कारण वेदांची मांडणी तुझ्यामुळे झाली आणि पुराणांचेही तुला ज्ञान आहे,
यतश्च कर्ता त्वमसि महतो भारतस्य वै
आणि तूच मोठ्या भारताचा कर्ता आहेस,
तत्त्वज्ञः कोपरश्चात्र त्वत्तः सत्यवतीसुत
सत्यवतीपुत्रा, इथे फक्त तूच तत्त्वज्ञ आणि आमच्यात श्रेष्ठ आहेस.
अस्मिन्माणवकास्तत्र परिश्रद्दधते नहि
तरीही हे तरुण या गोष्टीवर पूर्ण विश्वास ठेवत नाहीत.
यदाऽऽनंदवने शंभोः प्रतिजानासि वै वचः
आनंदवनात शंभूंचे शब्द तू कबूल करतोस तेव्हा,
गच्छ वाराणसीं व्यास यत्र विश्वेश्वरः स्वयम्
व्यासा, तू वाराणसीला जा, जिथे विश्वेश्वर स्वतः आहे.
इति श्रुत्वा मुनिर्व्यासः किंचित्कुपितवद्धृदि
हे ऐकून ऋषी व्यासांच्या मनात थोडा राग आला.
प्राप्य वाराणसीं व्यासः स्नात्वा पंचनदे ह्रदे
व्यास वाराणसीला पोहोचला आणि पाच नद्यांच्या तलावात स्नान केला.
तत्र स्नानादिकं कृत्वा दृष्ट्वा चैवादिकेशवम्
तेथे स्नान वगैरे करून आणि आदिकेशवाचे दर्शन घेऊन,
अग्रतः पृष्ठतः शंखैर्वाद्यमानैः प्रमोदितः 4.2.95.
त्याच्या पुढे आणि मागे शंख वाजवले गेले, त्यामुळे तो आनंदित झाला.
अच्युतानंतवैकुंठ माधवोपेंद्रकेशव
अच्युत, अनंत, वैकुंठ, माधव, उपेंद्र, केशव—
श्रीवत्सवक्षः श्रीकांत पीतांबर मुरांतक
ज्याच्या छातीवर श्रीवत्साचा चिन्ह आहे, जो लक्ष्मीचा प्रिय आहे, पिवळ्या वस्त्रात शोभतो, मुराचा संहार करणारा आहे—
नारायणासुररिपो कृष्ण शौरे चतुर्भुज
नारायण, असुरांचा शत्रू, कृष्ण, शूराचा पुत्र, चार हातांचा—
पुंडरीकाक्ष दैत्यारे दामोदर बलप्रिय
कमळासारखी डोळे असलेला, दैत्यांचा शत्रू, दामोदर, बळाचा प्रिय—
विष्वक्चमूस्तार्क्ष्य रथवनमालिन्नरोत्तम
सर्व सैन्यांचा स्वामी, गरुडावर आरूढ, वनमाळ घातलेला, श्रेष्ठ पुरुष—
नृसिंह यज्ञवाराह गोपगोपालवल्लभ
नरसिंह, यज्ञकर्ता, वराह अवतार, गवळ्यांचा आणि गवळणींचा लाडका—
जय चाणूरमथन जय त्रैलोक्यरक्षण
चाणूराचा वध करणाऱ्या, तुला विजय असो! त्रैलोक्याचे रक्षण करणाऱ्या, तुला विजय असो!
कौस्तुभोद्भूषितोरस्क पूतनाधातुशोषण
ज्याच्या छातीवर कौस्तुभ मणी आहे, ज्याने पूतनेचे विष शोषून घेतले—
सहस्रशीर्षपुरुष पुरुहूत सुखप्रद
सहस्त्र डोकी असलेला पुरुष, इंद्राला सुख देणारा—
इत्यादि नाममालाभिः संस्तुवन्वनमालिनम् 4.2.95.
अशा नावेच्या माळांनी त्याने वनमाळ घातलेल्या प्रभूचे स्तवन केले.
व्यासो विश्वेशभवनं समायातः सुहृष्टवत्
व्यास आनंदाने विश्वेश्वराच्या निवासस्थानी पोहोचला.
विराजमानसत्कंठस्तुलसीवरदामभिः
त्याच्या गळ्यात शुभ तुळशीच्या माळांनी तेजस्वीपणा आला होता.
वेणुवादनतत्त्वज्ञः स्वयं श्रुतिधरोभवत्
तो वेणूवादनाच्या तत्त्वाचा जाणकार होता आणि स्वतः वेदांचा जाणणारा झाला.