किं स्थानं वसतिर्वा का को बंधुर्वेत्सि किंचन
कुठले ठिकाण, कुठली वस्ती, कोण आपला नातेवाईक आहे—तुला काही माहिती आहे का?
निशम्येति वचो मातुरतिह्रीणा गिरींद्रजा
आईचे हे शब्द ऐकून, पर्वतराजाची कन्या अजिबात संकोच न करता—
मया श्वश्रूगृहं कांत गम्यमद्य विनिश्चितम्
प्रिय, आज ठरवले आहे की मला सासरच्या घरी जावे लागेल.
गिरींद्रजागिरं श्रुत्वा गिरीश इति तत्त्ववित्
पर्वतराजकन्येचे हे बोल ऐकून, सत्य जाणणारा गिरिश—
प्राप्यानंदवनं देवी परमानंदकारणम्
देवी आनंदवनात पोहोचली, जे परम आनंदाचे कारण आहे.
अथ विज्ञापयांचक्रे गौरी गिरिशमेकदा
मग, एकदा गौरीने आपली इच्छा गिरिशाला सांगितली.
इति गौरीरितं श्रुत्वा प्रत्युवाच पिनाकधृक्
गौरीचे हे शब्द ऐकून, पिनाकधारी उत्तर देऊ लागला—
तिलांतरं न देव्यस्ति विना लिंगं हि कुत्रचित् 4.2.90.
देवी, लिंगाशिवाय कुठेही तीळ वेगळे नाहीत.
अन्यत्रापि हि सा देवि भवेदानंदकारणम्
इतर ठिकाणीही ती देवी आनंद देणारी ठरते.
परमानंदरूपाणि संति लिंगान्यनेकशः
परम आनंदाचे अनेक रूपे आहेत.
तैः स्वनाम्नेह लिंगानि कृत्वाऽऽपि कृतकृत्यता
त्या त्या नावाने येथे लिंग स्थापल्याने मनुष्याचे जीवन सफल होते.
वेत्ति तच्छ्रेयसः संख्यां शेषोपि न विशेषवित्
त्या श्रेष्ठ लाभांची संख्या उरलेल्यालाही माहीत नाही.
परिच्छेदव्यतीतस्यानंदस्य परकारणम्
इतरांच्या आनंदाचे कारण कोणत्याही मर्यादेपलीकडे असते.
निशम्येति महादेवी पुनः पादौ प्रणम्य च
हे ऐकून महादेवी पुन्हा पायांवर वाकून नमस्कार करते.
पत्युराज्ञां समासाद्य यच्छेच्छ्रेयः पतिव्रता
पतीची आज्ञा मिळाल्यावर पतिव्रता स्त्रीने श्रेष्ठ कल्याण साधावे.
इति प्रसाद्य देवेशमाज्ञां प्राप्य महेशितुः
देवांचे स्वामी प्रसन्न होऊन महेश्वराची आज्ञा मिळाल्यावर,
तल्लिंगदर्शनात्पुंसां ब्रह्महत्यादिपातकम्
त्या लिंगाचे दर्शन घेतल्याने ब्रह्महत्येसारखी सर्व पापे नष्ट होतात.
तत्र लिंगे वरो दत्तो देवदेवेन यः पुनः 4.2.90.
तेथे त्या लिंगासाठी देवाधिदेवाने श्रेष्ठ वर दिला.
लिंगं यः पार्वतीशाख्यं काश्यां संपूजयिष्यति
जो कोणी काशीमध्ये पार्वतीश नावाचे लिंग पूजेल,
काशीलिंगत्वमासाद्य मामेवानुप्रवेक्ष्यति
काशीचे लिंग प्राप्त करून तो माझ्यात विलीन होईल.
इह सौभाग्यमाप्नोति परत्र च शुभां गतिम्
इथे त्याला सौभाग्य मिळते आणि पुढे शुभ गति प्राप्त होते.
न गर्भमाविशेद्भूयो भवेत्सौभाग्यभाजनम्
तो पुन्हा गर्भात येत नाही आणि सौभाग्याचा अधिकारी होतो.
अपि जन्मसहस्रस्य पापं क्षयति तत्क्षणात् ऐहिकामुष्मिकान्कामान्स प्राप्स्यति महामतिः
जन्मोजन्मीचे पाप त्या क्षणी नष्ट होते; तो महाज्ञानी या लोकात आणि पुढील जन्मात सर्व इच्छित सुखे मिळवतो.
मुने निशामयेदानीं गंगेश्वरसमुद्भवम्
मुनी, आता गंगेेश्वराच्या उत्पत्तीची कथा ऐक.
यं श्रुत्वा यत्रकुत्रापि गंगास्नानफलं लभेत्
जी ऐकून कुठेही गंगास्नानाचे फळ मिळते.
तेन दैलीपिना सार्धमस्मिन्नानंदकानने
त्या दैलिपिनासह या आनंदवनात—
स्मृत्वा लिंगप्रतिष्ठायाः काश्यां लोकोत्तरं फलम्
काशीमध्ये लिंगाची स्थापना आठवली की, त्याला अद्भुत असे फळ मिळते.
गंगेश्वरस्य लिंगस्य काश्यां दृष्टिः सुदुर्लभा
काशीमध्ये गंगेच्या ईश्वराचे लिंग पाहणे फारच दुर्मिळ आहे.
तस्य जन्मसहस्रस्य पापं संक्षीयते क्षणात्
त्या व्यक्तीचे हजार जन्मांचे पाप एका क्षणात नाहीसे होते.
तस्य संदर्शनं पुंसां जायते पुण्यहेतवे
त्याचे दर्शन लोकांसाठी पुण्य मिळवण्याचे कारण ठरते.