वारितो गणराजः स मा कार्षीः साहसं त्विति
गणराजाने त्याला थांबवले आणि म्हणाला, 'असा उतावळेपणा करू नकोस.'
प्राप्य दक्षं विनद्योच्चैर्धिक्त्वामीश्वरनिंदकम् स कथं सेश्वरं कर्म न कुर्याद्दक्षतांदधत्
तो दक्षाजवळ जाऊन मोठ्याने ओरडला, 'अरे, प्रभूची निंदा करणारा, तुला लाज नाही वाटत! ज्याच्यात कौशल्य आहे, तो प्रभूविरुद्ध कसे वागू शकेल?'
येनास्येन पवित्रेण भवता निंदितः शिवः
तुझ्या पवित्र मुखाने शिवाची निंदा केली आहेस.
इत्युक्त्वा तस्य दक्षस्य हरपारुष्यभाषिणः ।। 4.2.89.
असे म्हणून त्याने हराची निंदा करणाऱ्या दक्षाला सुनावले.
ततस्त्वदितिमुख्यानां मिलितानां महोत्सवे
मग तुझ्यासकट अदिती व इतर मातांची मोठी मेळावा भरला होता.
वेणीदंडाश्च कासांचित्तेनच्छिन्ना महारुषा
तो प्रचंड रागाने काहींच्या वेण्या आणि काठ्या कापून टाकल्या.
नासापुटांस्तथान्यासां पाटयामास पार्षदः
त्याच्या सेवकाने काहींच्या नाकाच्या छिद्रांनाही फाडले.
ये ये निनिंदुर्देवेशं ये ये च शुश्रुवुस्तदा
ज्यांनी देवेशाची निंदा केली आणि जे त्या वेळी ऐकत होते,
केचिदुल्लंबिता यूपे पाशयित्वा दृढं गले
काहींना त्यांच्या गळ्यात दोर बांधून यूपावर लटकवले.
द्विजराजश्च धर्मश्च भृगुमारीचिमुख्यकाः
द्विजराज, धर्म, आणि भृगु-मारीचि हे प्रमुख ऋषीही तिथे होते.
एते जामातरस्तस्य यतो दक्षस्य दुर्धियः
हे सर्वजण दक्षाच्या मुलींचे नवरे आहेत, कारण हेच दक्षाचे चुकीच्या मार्गावर गेलेले लोक आहेत.
तानि कुंडानि ते यूपास्ते स्तंभाः स च मंडपः
ती कुंडे, ते यूप, ते खांब आणि तो मंडप हे सर्व तिथे आहेत.
ते च वै यज्ञसंभारास्ते ते यज्ञप्रवर्तकाः
तेच यज्ञाचे साहित्य आहे आणि हेच यज्ञ सुरू करणारे आहेत.
स्तोकेनैव हि कालेन यथर्धिः परवंचनात् 4.2.89.
थोड्याच वेळात, दुसऱ्याच्या फसवणुकीमुळे, संपत्ती नष्ट होते.
विधीरितमिति श्रुत्वा स्मित्वा देवो महेश्वरः 4.2.89.
हे विधिलिखित आहे असे ऐकून महेश्वर देव हसला.
काश्यां लिंगप्रतिष्ठायैः कृताऽत्र सुकृतात्मभिः 4.2.89.
काशीमध्ये लिंगाची स्थापना करण्यासाठी, येथे पुण्यवान लोकांनी हे केले.
स्तुत्वा नानाविधैः स्तोत्रैः प्रसन्नं वीक्ष्य शंकरम् 4.2.89.
नानाविध स्तोत्रांनी शंकराची स्तुती करून, त्याला प्रसन्न पाहिले—
श्रुत्वाख्यानमिदं पुण्यं दक्षेश्वरसमुद्भवम्
या पुण्यकथेला, जी दक्षेश्वराच्या उत्पत्तीची आहे, ऐकून—
अगस्त्य उवाच पार्वतीहृदयानंद पार्वतीश समुद्भवम्
अगस्त्य म्हणाला: पार्वतीच्या हृदयाचा आनंद, पार्वतीच्या पतीचा जन्मदाता—
शृण्वगस्ते यदा मेना हिमाचलपतिव्रता
ऐक, अगस्त्या: जेव्हा हिमाचलाची धर्मपत्नी मेना ऐकली—
किं स्थानं वसतिर्वा का को बंधुर्वेत्सि किंचन
कुठले ठिकाण, कुठली वस्ती, कोण आपला नातेवाईक आहे—तुला काही माहिती आहे का?
निशम्येति वचो मातुरतिह्रीणा गिरींद्रजा
आईचे हे शब्द ऐकून, पर्वतराजाची कन्या अजिबात संकोच न करता—
मया श्वश्रूगृहं कांत गम्यमद्य विनिश्चितम्
प्रिय, आज ठरवले आहे की मला सासरच्या घरी जावे लागेल.
गिरींद्रजागिरं श्रुत्वा गिरीश इति तत्त्ववित्
पर्वतराजकन्येचे हे बोल ऐकून, सत्य जाणणारा गिरिश—
प्राप्यानंदवनं देवी परमानंदकारणम्
देवी आनंदवनात पोहोचली, जे परम आनंदाचे कारण आहे.
अथ विज्ञापयांचक्रे गौरी गिरिशमेकदा
मग, एकदा गौरीने आपली इच्छा गिरिशाला सांगितली.
इति गौरीरितं श्रुत्वा प्रत्युवाच पिनाकधृक्
गौरीचे हे शब्द ऐकून, पिनाकधारी उत्तर देऊ लागला—
तिलांतरं न देव्यस्ति विना लिंगं हि कुत्रचित् 4.2.90.
देवी, लिंगाशिवाय कुठेही तीळ वेगळे नाहीत.
अन्यत्रापि हि सा देवि भवेदानंदकारणम्
इतर ठिकाणीही ती देवी आनंद देणारी ठरते.
परमानंदरूपाणि संति लिंगान्यनेकशः
परम आनंदाचे अनेक रूपे आहेत.