तुष्टेन शंभुना दत्तं तुभ्यं चक्रं सुदर्शनम्
शंभू प्रसन्न होऊन तुला सुदर्शन चक्र दिले आहे.
इत्याकर्ण्य वचस्तस्य वीरभद्रस्य चोर्जितम्
वीरभद्राचे हे पराक्रमी शब्द ऐकून,
त्वं शंभोः सुत देशीयो गणानां प्रवरोस्यहो
शंभूचा पुत्रा, तू खरोखर गणांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
योसि सोस्यहमप्यत्र दक्षरक्षणदक्षधीः 4.2.89.
जसा तू आहेस, तसाच मीही येथे दक्षाचे रक्षण करण्यात कुशल आहे.
इत्युक्तो वीरभद्रः स तेन वै शार्ङ्गधन्वना
त्याने असे म्हटल्यावर, वीरभद्राने शार्ङ्गधारीला उत्तर दिले.
अथ तैः प्रमथैर्विष्णोरनुगा गदिता रणे
मग युद्धात विष्णूचे प्रमथ गण पराभूत झाले.
ततस्तार्क्ष्यरथः क्रुद्धस्त्वेकैकं रणमूर्धनि
मग गरुडावर बसलेला सारथी रागाने प्रत्येकाला युद्धाच्या अग्रभागी सामोरा गेला.
ते भिन्नवक्षसः सर्वे गणा रुधिरवर्षिणः
त्या सर्व गणांची छाती फाटली आणि रक्ताचा वर्षाव झाला.
क्षरंत इव मातंगाः स्रवंत इव पर्वताः
जणू काही हत्ती रक्त गळवत होते, किंवा पर्वतातून धारा वाहत होत्या.
ततः प्रहस्य गणपोऽब्रवीद्वै कुंठनायकम्
मग हसत गणांचा स्वामी कुंठनायकाला म्हणाला:
परं युध्यसि दैत्येंद्रैर्दानवेंद्रैर्न पार्षदैः
तू दैत्यराजांशी आणि दानवराजांशी मोठ्या शौर्याने लढतोस, पण पार्षदांशी नाही.
गदिनाऽथ गदा तूर्णं दैत्येंद्रगिरिरेणुकृत्
मग गदाधारीने आपल्या गदेद्वारे वेगाने पर्वतासारख्या दैत्यराजाचा नाश केला.
तदंगसंगमासाद्य विदद्रे शतधा तया
त्या स्त्रीच्या शरीराला स्पर्श होताच, तो तिच्या हातून शंभर तुकड्यांत तुटून पडला.
जघान वासुदेवोपि तरसाऽज्ञातवेदनम् 4.2.89.
वसुदेवानेही खूप जोरात प्रहार केला, त्याला खरी ओळख नव्हती.
आताड्य सव्यदोर्दंडे गदां भूमावपातयत्
डाव्या हातावर मार बसल्यावर त्याने आपली गदा जमिनीवर टाकली.
स च चक्रं समागच्छद्दृष्ट्वा सस्मार शंकरम् कंठमासाद्यवीरस्य सम्यग्जातं सुदर्शनम्
त्याने चक्र जवळ येताना पाहिले आणि शंकराची आठवण काढली; मग त्या वीराच्या गळ्यात सुंदर सुदर्शन प्रकट झाले.
तेन चक्रेण शुशुभे नितरां स गणेश्वरः
त्या चक्रामुळे गणेश्वर अधिकच तेजस्वी दिसत होता.
ततः सुदर्शनं दृष्ट्वा तत्कंठाभरणं हरिः
मग हरिने सुदर्शन त्याच्या गळ्यात शोभताना पाहिले.
सनंदकं करं तस्य प्रोद्यतं मधुविद्विषः
त्याने मधुचा शत्रू उंचावलेला हात आणि त्यात असलेला सनंदक पाहिला.
अभ्यधावच्च वेगेन गृहीत्वा शूलमुज्ज्वलम्
तो वेगाने धावत गेला आणि तेजस्वी शूळ हातात घेतला.
वारितो गणराजः स मा कार्षीः साहसं त्विति
गणराजाने त्याला थांबवले आणि म्हणाला, 'असा उतावळेपणा करू नकोस.'
प्राप्य दक्षं विनद्योच्चैर्धिक्त्वामीश्वरनिंदकम् स कथं सेश्वरं कर्म न कुर्याद्दक्षतांदधत्
तो दक्षाजवळ जाऊन मोठ्याने ओरडला, 'अरे, प्रभूची निंदा करणारा, तुला लाज नाही वाटत! ज्याच्यात कौशल्य आहे, तो प्रभूविरुद्ध कसे वागू शकेल?'
येनास्येन पवित्रेण भवता निंदितः शिवः
तुझ्या पवित्र मुखाने शिवाची निंदा केली आहेस.
इत्युक्त्वा तस्य दक्षस्य हरपारुष्यभाषिणः ।। 4.2.89.
असे म्हणून त्याने हराची निंदा करणाऱ्या दक्षाला सुनावले.
ततस्त्वदितिमुख्यानां मिलितानां महोत्सवे
मग तुझ्यासकट अदिती व इतर मातांची मोठी मेळावा भरला होता.
वेणीदंडाश्च कासांचित्तेनच्छिन्ना महारुषा
तो प्रचंड रागाने काहींच्या वेण्या आणि काठ्या कापून टाकल्या.
नासापुटांस्तथान्यासां पाटयामास पार्षदः
त्याच्या सेवकाने काहींच्या नाकाच्या छिद्रांनाही फाडले.
ये ये निनिंदुर्देवेशं ये ये च शुश्रुवुस्तदा
ज्यांनी देवेशाची निंदा केली आणि जे त्या वेळी ऐकत होते,
केचिदुल्लंबिता यूपे पाशयित्वा दृढं गले
काहींना त्यांच्या गळ्यात दोर बांधून यूपावर लटकवले.
द्विजराजश्च धर्मश्च भृगुमारीचिमुख्यकाः
द्विजराज, धर्म, आणि भृगु-मारीचि हे प्रमुख ऋषीही तिथे होते.