ये द्विषंति महादेवं सर्वकर्मैकसाक्षिणम्
जे महादेवाचा, सर्व कर्मांचा एकमेव साक्षी असलेल्या, द्वेष करतात—
क्व स दक्षो दुराचारः क्व च यज्ञभुजः सुराः
तो दुष्ट दक्ष कुठे आणि यज्ञातील देवता कुठे?
इत्याज्ञा वीरभद्रस्य प्राप्य ते प्रमथा द्रुतम्
वीरभद्राची आज्ञा मिळाल्यावर प्रमथांनी पटकन—
तेन ते प्रमथाः सर्वे महाबलपराक्रमाः 4.2.89.
त्याच्यामुळे ते सर्व प्रमथ, मोठ्या बळाचे आणि पराक्रमाचे—
अथ नष्टेषु सर्वेषु प्रमथेषु हरेर्भयात्
मग, हरिच्या भीतीने सर्व प्रमथांचा नाश झाला.
ददर्श शार्ङ्गिणं चाग्रे स्वगणैश्च परिष्टुतम्
त्याने पुढे शार्ङ्गधारी भगवंताला पाहिले, जे आपल्या गणांनी स्तुती केले जात होते.
चक्रिभिर्गदिभिर्जुष्टं खड्गिभिश्चापि शार्ङ्गिभिः
त्यांच्या सभोवती चक्रधारी, गदाधारी, तसेच तलवार आणि धनुष्य घेणारे लोक होते.
त्वं तु यज्ञपुमानत्र महायज्ञप्रवर्तकः
इथे यज्ञाचे मूर्तिमंत रूप आणि महान यज्ञाचा आरंभ करणारा तूच आहेस.
किं वा दक्षं समानीय देहि युध्यस्व वा मया
किंवा तर दक्षाला इथे आण, नाहीतर माझ्याशी लढ.
प्रायशः शंभुभक्तेषु यतस्त्वं प्रोच्यसेऽग्रणीः
शंभूच्या भक्तांमध्ये तुला नेहमीच श्रेष्ठ मानले जाते.
तुष्टेन शंभुना दत्तं तुभ्यं चक्रं सुदर्शनम्
शंभू प्रसन्न होऊन तुला सुदर्शन चक्र दिले आहे.
इत्याकर्ण्य वचस्तस्य वीरभद्रस्य चोर्जितम्
वीरभद्राचे हे पराक्रमी शब्द ऐकून,
त्वं शंभोः सुत देशीयो गणानां प्रवरोस्यहो
शंभूचा पुत्रा, तू खरोखर गणांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
योसि सोस्यहमप्यत्र दक्षरक्षणदक्षधीः 4.2.89.
जसा तू आहेस, तसाच मीही येथे दक्षाचे रक्षण करण्यात कुशल आहे.
इत्युक्तो वीरभद्रः स तेन वै शार्ङ्गधन्वना
त्याने असे म्हटल्यावर, वीरभद्राने शार्ङ्गधारीला उत्तर दिले.
अथ तैः प्रमथैर्विष्णोरनुगा गदिता रणे
मग युद्धात विष्णूचे प्रमथ गण पराभूत झाले.
ततस्तार्क्ष्यरथः क्रुद्धस्त्वेकैकं रणमूर्धनि
मग गरुडावर बसलेला सारथी रागाने प्रत्येकाला युद्धाच्या अग्रभागी सामोरा गेला.
ते भिन्नवक्षसः सर्वे गणा रुधिरवर्षिणः
त्या सर्व गणांची छाती फाटली आणि रक्ताचा वर्षाव झाला.
क्षरंत इव मातंगाः स्रवंत इव पर्वताः
जणू काही हत्ती रक्त गळवत होते, किंवा पर्वतातून धारा वाहत होत्या.
ततः प्रहस्य गणपोऽब्रवीद्वै कुंठनायकम्
मग हसत गणांचा स्वामी कुंठनायकाला म्हणाला:
परं युध्यसि दैत्येंद्रैर्दानवेंद्रैर्न पार्षदैः
तू दैत्यराजांशी आणि दानवराजांशी मोठ्या शौर्याने लढतोस, पण पार्षदांशी नाही.
गदिनाऽथ गदा तूर्णं दैत्येंद्रगिरिरेणुकृत्
मग गदाधारीने आपल्या गदेद्वारे वेगाने पर्वतासारख्या दैत्यराजाचा नाश केला.
तदंगसंगमासाद्य विदद्रे शतधा तया
त्या स्त्रीच्या शरीराला स्पर्श होताच, तो तिच्या हातून शंभर तुकड्यांत तुटून पडला.
जघान वासुदेवोपि तरसाऽज्ञातवेदनम् 4.2.89.
वसुदेवानेही खूप जोरात प्रहार केला, त्याला खरी ओळख नव्हती.
आताड्य सव्यदोर्दंडे गदां भूमावपातयत्
डाव्या हातावर मार बसल्यावर त्याने आपली गदा जमिनीवर टाकली.
स च चक्रं समागच्छद्दृष्ट्वा सस्मार शंकरम् कंठमासाद्यवीरस्य सम्यग्जातं सुदर्शनम्
त्याने चक्र जवळ येताना पाहिले आणि शंकराची आठवण काढली; मग त्या वीराच्या गळ्यात सुंदर सुदर्शन प्रकट झाले.
तेन चक्रेण शुशुभे नितरां स गणेश्वरः
त्या चक्रामुळे गणेश्वर अधिकच तेजस्वी दिसत होता.
ततः सुदर्शनं दृष्ट्वा तत्कंठाभरणं हरिः
मग हरिने सुदर्शन त्याच्या गळ्यात शोभताना पाहिले.
सनंदकं करं तस्य प्रोद्यतं मधुविद्विषः
त्याने मधुचा शत्रू उंचावलेला हात आणि त्यात असलेला सनंदक पाहिला.
अभ्यधावच्च वेगेन गृहीत्वा शूलमुज्ज्वलम्
तो वेगाने धावत गेला आणि तेजस्वी शूळ हातात घेतला.